Szlak Kościołów Drewnianych Regionu Kozła wśród "siedmiu nowych cudów Polski"

Drewniane kościoły z woj. lubuskiego zajęły w plebiscycie trzecie miejsce, wyprzedzając m.in. Puszczę Białowieską, która nie znalazła się w finałowej siódemce.

Szlak kościołów drewnianych Regionu Kozła ma charakter typowo edukacyjny i skierowany jest do miłośników pięknej architektury ludowej. Na szlaku znajdują się trzy drewniane, gotycko-renesansowe kościółki urzekające harmonią bryły i bogactwem wnętrz.

Szlak wiodący przez Klępsk, Kosieczyn i Chlastawę ma długość ok. 23 km i najlepiej zwiedzać go korzystając z roweru lub samochodu.

Kościół filialny pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Klępsku został zbudowany w latach 1367-1377. Jest jednonawową budowlą sakralną zbudowaną w konstrukcji zrębowej, oszalowanej oraz ryglowej z drewnianą wieżą o konstrukcji słupowej oraz murowaną przybudówką zakrystii. Wnętrze kościoła wykonane jest w stylu gotycko-renesansowym. Kościół pierwotnie katolicki, od 1576 roku luterański, mniej więcej w tym czasie nastąpiła przebudowa zrębowego, średniowiecznego kościoła na ryglowy oraz powstało wyposażenie kościoła zgodne z potrzebami kultu ewangelickiego. Najstarszym elementem wyposażenia jest wykonany około 1500 roku ołtarz w formie tryptyku, z rzeźbą Madonny z Dziecięciem. Około 1613 roku we wnętrzu kościoła powstały polichromie przedstawiające Sąd Ostateczny oraz sceny ze Starego i Nowego Testamentu nawiązujące do tzw. biblii pauperum.

Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Kosieczynie, należy do najstarszych kościołów o konstrukcji drewnianej nie tylko w Polsce, ale i w Europie. Wiek nawy i prezbiterium na podstawie przeprowadzonych badań określona na 1389r., zaś więźby na 1417 rok. Najstarszy przebadany fragment belek pochodzi z 1345 roku. Świątynia ma konstrukcję zrębową, na rzucie prostokąta, z prosto zamkniętym prezbiterium od strony wschodniej, przedłużonym zakrystią, dobudowaną prawdopodobnie w wieku XVII. i słupową, oszalowaną wieżą od zachodu. Można przypuszczać, że świątynia była wielokrotnie rekonstruowana na planie pierwotnego kościoła.

Kościół filialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chlastawie wzniesiono w 1637 roku i uznaje się go za zabytek klasy "0". Pierwotnie świątynia przeznaczona była dla prześladowanych na Śląsku protestantów. Kościół zbudowano w konstrukcji szkieletowej, oszalowanej, z drewnianą wieżą, na rzucie prostokąta, trójbocznie zamknięta od wschodu z aneksami po bokach. Wnętrze kościoła w unikatowej formie przedstawia otwartą konstrukcję więźby dachowej wspartej na jednym słupie pokrytym polichromią roślinną. Wnętrze obiegają empory również z bogatymi polichromiami. Wraz z bramą-dzwonnicą i dawnym cmentarzem tworzy przepiękny zespół sakralny o niepowtarzalnych walorach historycznych. Na początku ubiegłego stulecia kościół został gruntownie odremontowany i rozbudowany o  wieżę. W latach 80-ych odnowiono XVII wieczną polichromię przedstawiającą sceny Sądu Ostatecznego oraz motywy roślinne.

Szlak Kościołów Drewnianych Regionu Kozła jest częścią dłuższego szlaku turystycznego: "Drewniane kościoły szlakiem sztuki. Poznań – Zielona Góra".