Najstarsze drzewa na świecie w fotografii Rachel Sussman

Fascynacja Rachel Sussman starymi drzewami rozpoczęła się w 2004 roku na wyspie Yakushima w Japonii, gdzie sfotografowała liczące ponad 2.000 lat drzewo - cedr zwany "Jomon-sugi" (Jomon to określenie prehistorycznego okresu historii Japonii, który trwał od ok. 14.500 do 300 lat przed naszą erą; sugi = cedr). To uważane za najstarsze drzewo w Japonii, zostało odkryte na wyspie Yakushima (pref. Kagoshima) w 1966r. Jomon-sugi ma 25,3m wysokości i średnicę pnia 5,2m. Naukowcy szacują jego wiek w granicach między 2.170 a 7.200 lat.

W 2007 roku uwagę Sussman przykuł baobab rosnący w Republice Południowej Afryce w prowincji Limpopo. Wiek "Sunland Baobab" (nazwa pochodzi od farmy na terenie której rośnie), zwanego też "Baobabem ogromnym", oceniany jest na około 1.600 lat. Drzewo to znane jest również z tego, że w jego wydrążonym pniu znajduje się restauracja. Pień drzewa składa się z dwóch połączonych ze sobą części. Średnica drzewa: 10,64m (tylko "Glencoe Baobab", aż do niedawnego podziału miał większą średnicę), wysokość: 19m, a średnica korony: 30,2m. Obwód pnia to 33,4m.

"Old Tjikko" to liczący 9.550 lat świerk pospolity rosnący w szwedzkim Parku Narodowym Fulufjället, nieopodal granicy norweskiej, do którego Rachel dotarła w 2009 roku. W sąsiedztwie drzewa stwierdzono pozostałości genetycznie identycznych pędów należących do tego samego osobnika znajdujące się w różnym stadium rozkładu. Ocenia się, że współczesny, drzewiasty pokrój rośliny jest wynikiem ocieplenia klimatu trwającego od początków XX wieku, bowiem dawniej świerk ten rósł w formacji krzewiastej zwanej krummholz (niem. „wygięte drzewo”).

We wrześniu Rachel Sussman 2010 roku zobaczyła pierwszy raz najstarszy znany na świecie kasztan - "Castagno dei Cento Cavalli" (Kasztan Stu Koni), który rośnie w Sant'Alfio, na wschodnim stoku Etny, na Sycylii. -Był środek lata, a gałęzie kasztanowca były tak pełne liści i owoców, ze trudno było dojrzeć konary – wspomina Rachel. Zrobiła mu klika zdjęć, a przez głowę przemknęła jej myśl, że drzewo to naprawdę opowiada historię ponad trzech tysięcy lat. Castagno dei Cento Cavalli to kasztanowiec jadalny, którego wiek datowany jest na 2.000 do 4.000 lat. Nazwa drzewa związana jest z legendą o królowej Aragonii, która schroniła się pod kasztanem podczas burzy wraz z towarzyszącymi jej stu rycerzami.


To tylko klika okazów sfotografowanych przez Rachel Sussman. Warto jednak wspomnieć także o niezwykłościach poniżej:

Huon Pine to drzewo iglaste, z jagodami podobnymi do cisu, o pachnącym drewnie, cenionym przede wszystkim za niezwykłą odporność - drewno to nie gnije oraz nie poddaje się żadnym szkodnikom. Huon Pine charakteryzuje się bardzo wolnym przyrostem, porównywanym z występującym w Kalifornii Pinus longaeva, dzięki czemu najstarsze osobniki mogą żyć ponad 3.000 lat. Taki wiek drzew już sam w sobie jest czymś niezwykłym, jednak na zboczu góry Mt. Read na Tasmanii rośnie endemiczna kolonia tego gatunku, którą naukowcy uznali za jeszcze starszą. Na obszarze ok. 1 ha stwierdzono kilkaset drzew o identycznym kodzie genetycznym DNA, których wiek oszacowano na 10.500 lat.

"Pando" (nazwa pochodzi od łac. rozprzestrzeniać się) - znane również jako "The Trembling Giant" (Drżący gigant), to kolonia osiki, w której wszystkie drzewa, podobnie jak w przypadku opisanego powyżej Huon Pine,  posiadają jednakowy kod DNA. Wiek systemu korzeniowego Pando, oszacowano na 80.000 lat, co oznacza, że jest jednym z najstarszych znanych organizmów żyjących na Ziemi. Ciekawostką jest również fakt, że ponieważ wszystkie klony Pando traktowane są jako jedno "drzewo", to jest to najcięższy organizm na świecie, którego masę szacuje się na 6.000 ton (6 mln kg). Pando rośnie w parku narodowym Fishlake National Forest w Utah (USA).

Zobacz więcej zdjęć najstarszych roslin na świecie na stronie Rachel Sussman http://www.rachelsussman.com/portfolio/#/oltw/  >>>