Zmarł profesor Jacek Michalski

Prof. dr hab. inż. Jacek MICHALSKI urodził się 17. kwietnia 1925 roku w Przemyślu. Wykształcenie zdobywał w Krakowie, a studia leśne ukończył w 1951 roku Poznaniu. Należał do grona pierwszych powojennych absolwentów Wydziału Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego.

Przez cały okres aktywności zawodowej i naukowej związany był z Zakładem Entomologii Leśnej Katedry Ochrony Lasu, później Instytutem Ochrony Lasu i Katedrą Entomologii Leśnej, począwszy od stanowiska młodszego asystenta, asystenta, starszego asystenta po kierownika katedry w latach 1991-1994. W roku 1995 roku przeszedł na emeryturę.

Wszystkie prace aplikacyjne zrealizował na Wydziale Leśnym WSR i AR w Poznaniu. Dotyczyły one korników:„Korniki Ziemi Kłodzkiej” (magisterium, 1951r.), „Biologia i rozmieszczenie w Polsce ogłodka mieczonośnego Scoltytus ensifer” (doktorat, 1962r.) oraz rewizja palearktycznych gatunków z rodzaju Scolytus (habilitacja, 1969r.). W 1970 roku przeszedł na stanowiska docenta, tytuł profesora nadzwyczajnego nauk leśnych uzyskał w 1987 roku, a tytuł profesora zwyczajnego w 1994 roku.

Opublikował łącznie ponad 230 publikacji obejmujących oryginalne artykuły i rozprawy naukowe, monografie taksonomiczne, zestawienia bibliograficzne, artykuły popularno-naukowe, skrypty i podręczniki, a także beletrystykę łowiecką i polemiki. Opracowaniem taksonomicznym o ogromnym znaczeniu naukowym jest rewizja palearktycznych gatunków z rodzaju ogłodek, obejmująca ponad 50 gatunków zamieszkujących obszar od Hiszpanii po Sachalin. Podobne znaczenie ma opracowanie poświęcone zmienności morfologicznej zakorków. Do pionierskich prac należą studia nad biologią wybranych gatunków ogłodków i szereg prac poświęconych ekologii korników i ich drapieżców i parazytoidów, realizowane we współpracy z prof. Stanisławem Bałazym i prof. Sławomirem Kaczmarkiem. Profesor Jacek Michalski jest współautorem podręcznika do entomologii leśnej z zarysem akarologii (red. B. Kiełczewski) oraz praktycznego przewodnika dla leśników poświęconego kornikom. Ponadto spod Jego pióra wyszły liczne wspomnienia łowieckie, zebrane w dwóch tomach opowiadań.

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą i Srebrną Odznaką Honorową Polskiego Towarzystwa Leśnego, Kordelasem Leśnika Polskiego nadanym przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, nagrodą Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa za całokształt działalności naukowej w zakresie ochrony lasów i parków narodowych, nagrodą naukową Wydziału Rolniczych, Leśnych i Weterynaryjnych PAN, brązowym Medalem Instytutu Badawczego Leśnictwa i Łowiectwa w Pradze, nagrodą Zarządu Głównego Wiedzy Powszechnej i Złotym Medalem Zasługi Łowieckiej.

Był członkiem Komisji Nauk Rolniczych, Leśnych i Weterynaryjnych Wydziału Przyrodniczego PAU, Komitetu Ochrony Roślin PAN, Polskiego Towarzystwa Entomologicznego, Polskiego Towarzystwa Zoologicznego, Naczelnej Organizacji Technicznej, honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa Leśnego, członkiem Wydziału Nauk Rolniczych i Leśnych i Komisji Nauk Biologicznych Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, członkiem Zarządu Głównego Polskiego Klubu Ekologicznego w Krakowie, członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu i wieloletnim, honorowym członkiem Stowarzyszenia Absolwentów UP, WRS i AR. Przyznano mu także tytuł Honorowego Obywatela Miasta Sieniawy. Był wieloletnim członkiem rady naukowej Karkonoskiego Parku Narodowego i Parku Narodowego Gór Stołowych.

Wypromował ponad 70 absolwentów leśnictwa, był cenionym przez studentów nauczycielem akademickim i dydaktykiem. Przez wiele lat współpracował z naukowym ruchem studenckim w ramach Koła Leśników, za co otrzymał Złotą Odznakę Koła Leśników i został jego honorowym członkiem.