Zgnilizny drewna składowanego

Grzyby wywołujące zgniliznę składową rozwijają się we wnętrzu drewna; w drewnie gatunków twardzielowych uszkodzeniu ulega zazwyczaj biel, w drewnie beztwardzielowym rozkład obejmuje zwykle całą powierzchnię przekroju poprzecznego. Zewnętrzna warstwa drewna pozostaje na ogół  nie uszkodzona, mimo że wewnętrzne warstwy mogą się znajdować w stadium końcowego rozkładu; wówczas następuje owocowanie grzybni, które świadczy o silnym porażeniu drewna. W tym stadium drewno najczęściej nie nadaje się do użytku.

Zgnilizna składowa wywołuje duże straty gospodarcze. Najskuteczniejszym środkiem profilaktycznym jest  szybka rotacja przerobu drewna; okres między ścinką drzew a przerobem drewna okrągłego po za okresem zimowym nie powinien przekraczać 4 tygodni.

W przypadku konieczności stosowania dłuższych okresów magazynowania można stosować składowanie zapewniające utrzymanie wysokiej wilgotności drewna (składowanie w wodzie, stosowanie zraszania surowca) lub zabezpieczać surowiec chemicznie (oprysk środkami grzybobójczymi, składowanie w namiotach z zastosowaniem środków grzybobójczych).  Można również stosować zabezpieczanie czół drewna okrągłego powłokami ochronnymi (emulsjami lub pastami) co przy zachowaniu nieuszkodzonej kory poważnie utrudnia zakażenie drewna. Powlekanie czół powinno się odbywać bezpośrednio po ścięciu drzew i uformowaniu kłód; w ten sposób ogranicza się czas sprzyjający infekcji grzybów

W przypadku magazynowania tarcicy, najbezpieczniej jest bezzwłoczne doprowadzenie jej do suchego stanu ochronnego (wysuszenie do 22% wilgotności).  Przy braku  możliwości bieżącego suszenie w suszarkach do drewna, dobrym sposobem jest zabezpieczenia tarcicy przed rozpoczęciem składowania w sztaplach poprzez kąpiel w roztworze środka ochronnego.

Przeczytaj więcej na temat Zgnilizny drewna w budynkach >>>