W Łodzi otwarto skansen drewnianej architektury miejskiej

Obecna na uroczystości minister rozwoju regionalnego Elżbieta Bieńkowska powiedziała m.in., iż łódzka inwestycja jest przykładem projektu kulturalnego, który sprawia, że Polska staje się piękniejsza. "Obiekty odnoszą się do przeszłości przemysłowej miasta jak i jego wielokulturowości".

Minister dodała, iż powodzenie tej inwestycji jest to o tyle ważne, że "projekty kulturalne nie są zawsze w Unii Europejskiej mile widziane".

W skansenie miejskiej architektury drewnianej znajduje się siedem obiektów przeniesionych z różnych miejsc Łodzi. Pięć z nich to drewniane domki rzemieślników z przełomu XIX i XX wieku. Jest też drewniana willa letniskowa jednego z b. przemysłowców oraz modrzewiowy kościółek ewangelicki.

Po skansenie chodzi się dwiema wybrukowanymi "kocimi łbami" uliczkami - Łódzką i Parkową. Obecnie w skansenie można jedynie oglądać budynki z zewnątrz. W przyszłości domy mają być doposażone. Powstaną tam warsztaty rzemieślnicze.

Pomysł utworzenia skansenu powstał już w l. 50. ub. wieku, ale na dobre prace nad nim zaczęto w latach 90. ub. wieku. Autorkami koncepcji architektonicznej skansenu są dwie wrocławskie projektantki Anita Luniak i Teresa Mromlińska.

Skansen powstał na terenie b. fabryki należącej do Ludwika Geyera - tzw. Białej Fabryki. W jednym z budynków obecnie mieści się Centralne Muzeum Włókiennictwa. Jest to jeden z najstarszych obiektów przemysłowych w Łodzi. JAW

Tekst pochodzi z portalu internetowego Nauka w Polsce