URE sprawdza pochodzenie współspalanej biomasy

Na początku października ubiegłego roku prezes URE zwrócił się do przedsiębiorstw energetycznych współspalających biomasę "agro" o przedstawienie dokumentów weryfikujących źródło jej pochodzenia.

Postępowanie toczy się w związku z powziętymi przez Urząd Regulacji Energetyki informacjami, wskazującymi na możliwe do zaistnienia nieprawidłowości przy kwalifikowaniu paliw do biomasy pochodzącej z upraw energetycznych za które elektrownie otrzymuję zielone certyfikaty.

Otrzymane w toku postępowania wyjaśniającego dokumenty przesłane przez przedsiębiorstwa energetyczne nie wskazały jednoznacznie na możliwość uznania spalanej w jednostkach wytwórczych biomasy za biomasę pochodzącą z upraw energetycznych.

W związku z powyższym, prezes URE wezwał ponownie do przekazania wszelkich dokumentów, w tym - o ile to możliwe - protokołów z przeprowadzonych kontroli dostawców i/lub wytwórców paliw, które potwierdziłyby zakwalifikowanie biomasy spalonej w jednostkach wytwórczych w 2012r. do biomasy pochodzącej z upraw energetycznych.

Przekazane przez przedsiębiorstwa informacje powinny w sposób jednoznaczny wskazywać rodzaj i postać danego rodzaju biomasy, a także lokalizację oraz areał powierzchni objętej ww. uprawą energetyczną. Dotyczy to zarówno biomasy pozyskanej w kraju, jak i sprowadzonej z zagranicy.

Energetyka może współspalać z węglem zarówno biomasę rolną, jak i leśną, jednak istotny jest jej rodzaj i źródło pochodzenia.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, aby deklarowane do wykorzystania przez wytwórcę energii elektrycznej paliwo/odpad, można było zakwalifikować na cele energetyczne i korzystania z systemu wsparcia, powinny zostać spełnione przesłanki określone w definicji
biomasy zawartej w § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 2008r.

W myśl tej definicji biomasa to stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości  z produkcji rolnej oraz leśnej, a także przemysłu przetwarzającego ich produkty, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji, oraz ziarna zbóż niespełniające wymagań jakościowych dla zbóż w zakupie interwencyjnym i ziarna zbóż, które nie podlegają zakupowi interwencyjnemu.

Paliwo/odpad może zostać uznane za biomasę (stałą lub ciekłą) na cele energetyczne tylko w przypadku, gdy spełnia łącznie poniższe kryteria:
1) stanowi stałą lub ciekłą substancję pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego;
2) ulega biodegradacji w tym znaczeniu, że nie zawiera w sobie substancji niebiodegradowalnych w stopniu odbiegającym od znanych naturalnych właściwości biomasy danego rodzaju, tj. nie zawiera w sobie „dodatków” niebiodegradowalnych nie występujących naturalnie (np. farby, lakiery, impregnaty) lub w stopniu przekraczającym znane naturalne wielkości tych zanieczyszczeń, np. metali ciężkich albo innych niebiodegradowalnych zanieczyszczeń, które wpływają na procesy spalania,  a zatem wpływałyby na ilość pozyskiwanych świadectw pochodzenia
3) nie jest biopaliwem w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

Dodatkowo, wytwórcy energii elektrycznej (jednostki wytwarzające energię elektryczną w procesie wspólnego spalania paliw konwencjonalnych i biomasy o łącznej mocy zainstalowanej powyżej 5 MW, układy hybrydowe oraz jednostki biomasowe o łącznej mocy zainstalowanej powyżej 20 MW), jeśli chcą zaliczyć dany rodzaj biomasy do biomasy pochodzenia nieleśnego (tzw. biomasy „agro”), powinni udokumentować, że dany rodzaj paliwa:
- pochodzi z upraw energetycznych, lub
- stanowi odpad lub pozostałość z produkcji rolnej lub z przemysłu przetwarzającego produkty z produkcji rolnej, lub
- stanowi inny rodzaj odpadu ulegającego biodegradacji z wyłączeniem odpadów i pozostałości z produkcji leśnej, a także przemysłu przetwarzającego jej produkty.
 
W przypadku biomasy pozyskiwanej poza granicami kraju, dokumenty te powinny pochodzić od organów lub instytucji z kraju pochodzenia.