Światowy raport porównawczy kosztów tartaków

"Global Lumber/Sawnwood Cost Benchmarking Report" obejmuje dane uzyskane z zakładów działających na obszarze takich państw jak Finlandia, Szwecja, Niemcy, Austria, Czechy, Estonia, Łotwa, Litwa, Rosja (część europejska i Syberia), USA i Kanada (podzielone na 8 regionów), Nowa Zelandia, Chile, Brazylia, Południowa Afryka, Australia oraz Chiny.

Według raportów średnia światowa rentowność dla przeciętnego tartaku (zysk przed opodatkowaniem i odpisami) wyniosła 24 USD na m3 wyprodukowanej tarcicy. Najlepszą rentowność w badaniu osiągnęły tartaki działające na amerykańskim Zachodnim Wybrzeżu, których średnia rentowność wyniosła ok. 70 USD na m3 tarcicy. Kolejną pozycję zajęły zakłady z Australii, które osiągnęły 58 USD rentowności oraz z kanadyjskiej prowincji British Columbia z wynikiem 55 USD na m3.
Tartaki europejskie, reprezentowne przez producentów ze Skandynawii nie wypadły na tym tle dobrze. Osiągnięta przez nie rentowność oscyluje pomiędzy 0 a 15 USD na m3 tarcicy.

Przeciętna "światowa" cena uzyskana ze sprzedży wyrobów tartacznych (średnia z wszystkich sortymentów) wyniosła w 2004r. 209 USD za m3. Najwyższe ceny uzykiwano na rynku Australijskim, gdzie od pięciu lat trwa rekordowo wysoki popyt na tarcicę, najniższe zaś na Syberii (ok. 125 USD za m3).

Duże różnice pomiędzy poszczególnymi regionami na świecie, zanotowano dla średniej ceny surowca drzewnego, będącego najpoważniejszą pozycją w wydatkach tartaków. Średnia cena na świecie wyniosła 56 USD za m3. Najniższe ceny zakupu uzyskiwano w Rosji (25 USD/m3), najwyższe w Finlandii (85 USD/m3). Wysoką ceną surowiec osiągnął również na Zachodnim Wybrzeżu USA (75 USD/m3).

Raport potwierdza, że całkowite koszty tartaków "gigantów" przerabiających drewno iglaste leżą znacznie poniżej średniej dla wszystkich tartaków. Najniższe koszty eksploatacyjne osiągają tartaki "giganty" zlokalizowane w Europie, które - jak pokazuje analiza - są również najbardziej elastyczne.

Piętą Achillesową europejskich zakładów okazuje się wzrostowa tendencja cen surowca drzewnego, pozostającą w konflikcie z rosnącą podażą taniej tarcicy z Rosji dysponującej dużymi zasobami taniego surowca. Oprócz rosnącej na światowych rynkach podaży tarcicy z Rosji, pod uwagę należy brać dostawy z Chin, gdzie miesięczne koszty pracy w tartaku nie przekraczają 100 USD/osobę. Wprawdzie chińskie tartaki są obecnie małe, ale ich duża, wciąż rosnąca ilość, każe w krótkim czasie oczekiwać znaczących dostaw tarcicy z tego kraju.

Więcej na temat raportu można się dowiedzieć tutaj >>>