Nowa Zelandia: Nacjonalizacja tartaków sposobem na ich ratowanie?

Zła sytuacja tartaków w Nowej Zelandii związana jest z gwałtownie spadającą liczbą budowanych mieszkań. W 2007r. ilość pozwoleń na budowę nowych domów spadła o 50% w stosunku do roku 2006. W roku bieżącym utrzymuje się podobna tendencja. w drugim kwartale 2008 spadek liczby zezwoleń wyniósł 27% w stosunku do roku poprzedniego. W tym samym czasie wielkość produkcji w nowozelandzkich tartakach spadła o 17%.

Właściciele zakładów przemysłu drzewnego nie znajdując wyjścia zamykają je. Są to często jedyni lub główni pracodawcy na lokalnych rynkach. Tylko  w najbliższych tygodniach zaplanowano zamknięcie kilku tartaków, w wyniku czego pracę straci kilkaset osób.

"Zamykanie tartaków nie jest dobrym rozwiązaniem. Wyjściem mógłby być podział ich własności między rząd centralny, władze lokalne i pracowników - mówi Tariana Turia

Również Timber Federation - organizacja reprezentująca przemysł drzewny - wzywa rząd do skutecznej pomocy, podobnie jak to uczyniono to w przypadku banków, linii lotniczych i kolei.

Na publiczne wezwanie odpowiedział nowozelandzki Ministra Leśnictwa Jim Anderton. Jego zdaniem rząd nie może działać w sektorze firm prywatnych, które konkurują ze sobą na rynku. "Choć są one (tartaki) ważną gałęzią przemysłu, nie maja pozycji strategicznej, takiej jak Air New Zealand (linie lotnicze)." - powiedział.

"Klaster przetwórców drewna na Wschodnim Wybrzeżu planuje budowę nowego tartaku, w którym znajdą się setki nowych miejsc pracy. Ogólne perspektywy rynku drewna są dobre." - dodał.