Małe tartaki też chcą być duże

Bogusław Glonek prowadzi firmę "Bóbr" w Przybranowie. Drewno kupuje zwykle w dwóch nadleśnictwach w Kujawsko-Pomorskiem. - W związku z tym, że mogłem kupić w nich o 60 procent mniej drewna tartacznego niż w poprzednim roku, byłem zmuszony do sprowadzenia surowca aż z Mazur - denerwuje się Glonek. Dodaje, że z kupnem tzw. papierówki jest jeszcze gorzej. - Dlaczego mamy ponosić wyższe koszty niż molochy, które kupują tańsze drewno na innych zasadach? - pyta właściciel firmy "Bóbr".

Zdaniem osób, które podpisały petycję skierowaną do Sejmu, polityka sprzedaży surowca w RDLP Toruń może doprowadzić do likwidacji małych i średnich zakładów przerobu drewna. Nie godzą się na to, by tylko większe podmioty mogły podpisywać umowy wieloletnie, a mniejsze musiały kupować drewno na przetargach. - Rozumiem rozgoryczenie właścicieli małych tartaków, ale współpraca z większymi firmami daje nam gwarancje stałej sprzedaży - zapewnia Feliks Czajkowski, dyrektor RDLP w Toruniu. - Staramy się dzielić drewno pomiędzy wszystkie podmioty, ale jest go za mało.

Przemysław Przybylski, rzecznik Lasów Państwowych dodaje: - Polska Izba Gospodarcza Przemysłu Drzewnego domagała się, by tartaki mogły podpisywać porozumienia z Lasami, bo bez nich nie mogą zaciągać kredytów, inwestować... Doszliśmy do kompromisu, bo ze wszystkim firmami nie możemy podpisywać porozumień. Wtedy wrócilibyśmy do handlu nakazowo-rozdzielczego. Część drewna musimy sprzedawać na przetargach.

Od właścicieli małych i średnich tartaków banki także oczekują udokumentowania gwarancji dostaw. Prawdopodobnie jedyną ich szansą na rozwój jest tworzenie zrzeszeń i robienie wspólnych zakupów.

Przeczytaj komentarz do artykułu Małe tartaki też chcą być duże - komentarz
oraz Małe tartaki też chcą być duże - komentarz II