III Konferencja "Człowiek-Las-Drewno"
Co dziesięć lat począwszy od 1992 roku ZO PTL w Poznaniu i regionalne dyrekcje LP w Poznaniu, Pile i Szczecinie organizują konferencję dotyczącą Puszczy Noteckiej. Podczas tegorocznej wygłoszono trzy referaty: Andrzej Grzywacz "Wspomaganie leczenia lasem", Janusz Dawidziuk "Stan aktualny oraz prognozowany rozwój zasobów leśnych Puszczy Noteckiej do 2041 roku" oraz Ginter Hruzik "Przydatność surowca sosnowego z Puszczy Noteckiej do przerobu mechanicznego".
Na konferencji omówiono problemy jednego z największych kompleksów leśnych nie tylko w Wielkopolsce, ale i w Polsce. Dominującym gatunkiem jest tu sosna zwyczajna. Trzeba wiedzieć, że w latach 1922-1925 w Puszczy Noteckiej panowała ogromna gradacja strzygoni choinówki, w wyniku której 80 proc. powierzchni zostało pozbawionych drzewostanów. Do 1932 roku ponownie zalesiono ogromne obszary sosną, a powstałe monokultury z jednej strony stały się atrakcyjne dla zbieraczy grzybów, ale z drugiej są źródłem ciągłych problemów dla gospodarki leśnej. Takich, jak chociażby klęska w 1992 roku, kiedy to spaliło się blisko 6200 hektarów lasu.
Następstwem tych klęsk jest bardzo niekorzystna struktura wiekowa drzewostanów. Znalazły się one w fazie intensywnego użytkowania. A to z kolei wywołuje wiele problemów urządzeniowych, hodowlano-ochronnych, ekonomicznych i techniczno-technologicznych oraz coraz ważniejszych społecznych. Dlatego też celem konferencji było określenie tych problemów i zasygnalizowanie sposobów ich rozwiązania przy uwzględnieniu współczesnych uwarunkowań.
Uznano, że gospodarowanie puszczą w najbliższych dziesięcioleciach jest poważnym wyzwaniem urządzeniowo-planistycznym i powinno cechować je podejście kompleksowe. Zwracano uwagę, by w trakcie tworzenia planów urządzenia lasu we wszystkich nadleśnictwach puszczańskich (trzy RDLP) stosować taki sam sposób gospodarowania.
Postulowano m.in. stosowanie zrębów zupełnych wielkości 6 hektarów. Pozwoli to na doprowadzenie drzewostanów puszczy do stanu normalnego i jednocześnie będzie sprzyjać bytowaniu lerki (słowika borowego) i lelka kozodoja, gatunków wymagających do swojego rozwoju dużych, otwartych przestrzeni na terenach leśnych.
Ponadto uznano za konieczne przeprowadzenie badań nad prozdrowotnymi właściwościami lasów Puszczy Noteckiej, a także opracowanie i przekazanie do realizacji wieloletnich programów rozwoju turystyki.
Konferencja stała się także okazją do wręczenia odznaczeń resortowych i kordelasów zasłużonym działaczom wielkopolskiego oddziału PTL.
Następstwem tych klęsk jest bardzo niekorzystna struktura wiekowa drzewostanów. Znalazły się one w fazie intensywnego użytkowania. A to z kolei wywołuje wiele problemów urządzeniowych, hodowlano-ochronnych, ekonomicznych i techniczno-technologicznych oraz coraz ważniejszych społecznych. Dlatego też celem konferencji było określenie tych problemów i zasygnalizowanie sposobów ich rozwiązania przy uwzględnieniu współczesnych uwarunkowań.
Uznano, że gospodarowanie puszczą w najbliższych dziesięcioleciach jest poważnym wyzwaniem urządzeniowo-planistycznym i powinno cechować je podejście kompleksowe. Zwracano uwagę, by w trakcie tworzenia planów urządzenia lasu we wszystkich nadleśnictwach puszczańskich (trzy RDLP) stosować taki sam sposób gospodarowania.
Postulowano m.in. stosowanie zrębów zupełnych wielkości 6 hektarów. Pozwoli to na doprowadzenie drzewostanów puszczy do stanu normalnego i jednocześnie będzie sprzyjać bytowaniu lerki (słowika borowego) i lelka kozodoja, gatunków wymagających do swojego rozwoju dużych, otwartych przestrzeni na terenach leśnych.
Ponadto uznano za konieczne przeprowadzenie badań nad prozdrowotnymi właściwościami lasów Puszczy Noteckiej, a także opracowanie i przekazanie do realizacji wieloletnich programów rozwoju turystyki.
Konferencja stała się także okazją do wręczenia odznaczeń resortowych i kordelasów zasłużonym działaczom wielkopolskiego oddziału PTL.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!
Dodaj komentarz
Kommentare können nur von angemeldeten Benutzern hinterlassen werden. Anmelden