GOMMIER - majestatyczny król karaibskich lasów deszczowych

Naturalny zasięg występowania drzew gommier obejmuje wyspy Małych Antyli (Puerto Rico, St. Kitts, Montserrat, Gwadelupę, Dominikę, Martynikę, St. Lucię, St. Vincent i Grenadę). Przy czym na Dominice, gdzie lasy mają najbardziej pierwotny charakter, drzewo to spotykane jest stosunkowo często, za to np. na mocno zagospodarowanej Martynice wyginęło prawie zupełnie.

Gommier to duże drzewo o prostym kolumnowym pniu, osiągające wysokość 35 m i średnicę 180 cm. Wiek największych egzemplarzy oceniany jest na 400 lat. Naturalnie występuje na zboczach górskich, na wysokości 200-900 m n.p.m. Jego optymalne warunki klimatyczne to temperatura w zakresie 21° - 25° C oraz roczna suma opadów 2000 - 4000 mm. Dla porównania w Polsce średnio mamy 600 mm, a maksymalnie 1700 mm (w Tatrach). Podobnie jak nasze gatunki iglaste, po zranieniu wydziela jasną wonną żywicę, która gdy stwardnieje robi się biała. 

W lasach naturalnych, na odpowiednich dla siebie siedliskach, drzewa te osiągają do 35% udziału i do 80% miąższości drewna, tworząc szkielet lasu. Są doskonale przystosowane do panujących na karaibskich wyspach warunków klimatycznych. Potrafią przetrwać w miejscach nawiedzanych przez huragany.  Posiadają bardzo silny i rozbudowany system korzeniowy, a dodatkowo wzmacniają się tworząc biogrupy po 10-20 drzew połączone systemami korzeniowymi. Silne wiatry raczej łamią korony niż powalają całe drzewa. Obłamane kikuty mają bardzo wysoką zdolność do regeneracji i szybko odtwarzają utraconą koronę. Na Dominice i Puerto Rico owoce tego drzewa stanowią ważny składnik pokarmu dla występujących tam endemicznych gatunków papug.

Historia wykorzystania drewna gommier przez ludzi ma ponad dwa tysiące lat. Indianie, rdzenni mieszkańcy Karaibów, z dorodnych pni drążyli słynne łodzie. Ich potomkowie używają ich do dnia dzisiejszego. Pierwsi osadnicy z Europy, oprócz drewna, wykorzystywali także żywicę do produkcji świec i pochodni, do uszczelniania łodzi, jako kadzidło oraz w medycynie. Obecnie drewno to stosowane jest do celów konstrukcyjnych, do wykończenia wnętrz, do produkcji mebli i innych wyrobów stolarskich, jak skrzynie pudełka czy dachówki, bywa też używane jako substytut drewna mahoniowego. Pomimo znakomitych właściwości konstrukcyjnych, próba szerokiego wykorzystania tego drewna w budownictwie nie powiodła się, bo okazało się, że jest podatne na termity. Natomiast w meblarstwie sprawdza się znakomicie.

Informacje o drzewie gommier zebrano podczas wyprawy naukowej Wydziału Leśnego UP w Poznaniu na karaibską wyspę Dominikę „Lasy Świata”.

Więcej na stronie: http://www.up.poznan.pl/lasyswiata/