Gatunki drewna egzotycznego: Massaranduba

Historia
"Massaranduba" to nazwa zwyczajowa dla drzew gatunku Manilkara bidentata, należącego do rodziny Sapotaceae. Inne nazwy, stosowane do jego określenia zależą od kraju, w ktorym gatunek ten jest pozyskiwany. I tak w Meksyku drewno to funkcjonuje pod nazwą Chicozapote, na Panamie jako Nispero natomiast w Brazyli jako Macaranduba. To własnie Brazylia jest jednym z największych eksporterów tego drewna, stąd nazwa, jakiej na jego określenie używa się w Polsce jest pochodną od nazwy brazylijskiej. Jest to popularny gatunek, występujący na terenach Ameryki Południowej, Ameryki Środkowej oraz na obszarze Karaibów. Książka “Tropical Timbers of the World”, wydana przez United States Departament of Agriculture, wymienia dodatkowo takie nazwy zwyczajowe jak “Bulletwood” oraz “Balata”, które również mogą być używane w międzynarodowym handlu tym drewnem.

Choć jest to bardzo popularny w eksporcie rodzaj drewna egzotycznego, dotychczas nie był on notowany na liście gatunków zagrożonych, takich jak „Czerwona Lista” IUCN (International Union for Conservation of Nature: www.iucn.org) czy też liście CITES (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora: www.cites.org).

Drzewo Massaranduba osiąga wysokość od 30 do 45 metrów, przy średnicy ok. 120 cm, dochodzącej czasem do 2 metrów.

Właściwości
Podobnie jak inne gatunki drewna egzotycznego, również Massaranduba charakteryzuje się bardzo dużą twardością oraz odpornością na ścieranie. Jest ono również odporne na działanie chemikaliów, w tym kwasów. Kolor drewna określić można jako czerwonawo-brązowy, zarówno w jasnym, jak i ciemniejszym odcieniu. Posiada bardzo jednolitą oraz delikatną strukturę, przez co zmiany kolorystycznie nie są na nim widoczne.

Drewno określane jest jako trudne do suszenia, przez co podczas tego procesu musi być często kontrolowane, aby nie dopuścić do jego wypaczenia i wykręcania. Aby zminimalizować to ryzyko, proces suszenia odbywa się bardzo wolno i przeprowadzany jest w specjalnych warunkach .

W wyniku oddziaływania czynników atmosferycznych oraz promieni słonecznych drewno w naturalny sposób patynuje, a więc szarzeje. Nie jest to wada, a naturalna cecha, związana ze stosowaniem drewna egzotycznego w naszym specyficznym, środkowoeuropejskim klimacie. Aby zminimalizować ten proces, tarasy wykonane z drewna Massaranduba po zamontowaniu bardzo często są olejowane, choć nie jest to regułą. Warto dodać, że drewno jest bardzo odporne na ataki pasożytów, takich jak termity, grzyby czy pleśń.

Praca
Drewno z gatunku Manilkara bidentata nie wykazuje większych trudności podczas jego montażu. Warunkiem powodzenia jest jednak doświadczona ekipa montująca oraz użycie odpowiednich i mocnych narzędzi. Drewno posiada bowiem w swojej strukturze krzemionkę, która może powodować stępienie narzędzi. Po spełnieniu powyższych czynności, dalszy montaż nie powinien przysparzać problemów. Drewno daje się odpowiednio przycinać oraz formować, dzięki czemu zarówno wykonanie tarasu, jak i elementów dodatkowych, takich jak schody, będzie przebiegać bardzo łatwo.

Opinia
Massaranduba to bardzo solidne i trwałe drewno, które z powodzeniem może być stosowane na przydomowych tarasach ogrodowych. Jego twardość oraz odporność na zarysowania sprawia, że poza tarasami bardzo często jest ono stosowane również wewnątrz pomieszczeń oraz w miejscach użyteczności publicznej, które wymagają od podłoża wyjątkowej trwałości. To jednak nie jedyne zalety tego ciekawego materiału. Bardzo często o jego wyborze na nowy taras świadczy ciekawa, czerwono-brązowa barwa, która stanowi interesującą propozycję dla wszystkich osób szukających oryginalnego materiału, idealnie komponującego się z otoczeniem domu.