Europejska konferencja leśna

Wiele państw Wschodniej Europy dzięki zmianom gospodarczym i społecznym, przechodząc od planowania centralnego do systemów rynkowych, zrobiło olbrzymi postęp w rozwoju prywatnego sektora leśnictwa oraz przystosowywaniu swych instytucji do dzialania w nowych realiach.

Po zwróceniu lasów dawnym właścicielom lub ich spadkobiercom konieczne okazały się zmiany w polityce i ustawodawstwie związane z większym udziałem sektora prywatnego w leśnictwie. Zmiany nie ominęły instytucji związanych z gospodarką leśną, które musiały przystosować się do realiów gospodarki rynkowej.

W efekcie, sektor leśny w tych państwach przeżywa rozkwita. Wzrasta wielkość podaży produktów gospodarki leśnej. Znacznie wzrosła wartość obrotów handlowych z Europą Zachodnią.

Wielu spośród nowych właścicieli lasu poszukuje nowych umiejętności i zasobów, aby zarządzać posiadanymi lasami zgodnie z modelem zrównoważonej gospodarki leśnej.

Niestety często ze względu na zbyt małe dochody, głównie związane z małym areałem posiadanych lasów, właścicieli lasów nie stać na fachowy serwis i doradztwo. Brak jest tradycji gospodarki leśnej, nie ma również wsparcia instytucjonalnego ze strony państwa. W efekcie dochodzi do transakcji sprzedazy lasów, nabywcom zainteresowanych wyłącznie szybkim zyskiem.

Zdaniem uczestników konferencji konieczne jest zainteresowanie sił politycznych w krajach, których problem dotyczy, koniecznością znalezienia środków w celu wsparcia małych, prywatnych właścicieli lasów w zakresie doradztwa i pomocy w rozwijaniu rynku przy zachowaniu standardów zrównoważonego leśnictwa.