Drzewo-drewno:paradoksy

Na wystawę składają się prace dwojga artystów z Warszawy. Maria Niedźwiedź-Suchońska przedstawi obrazy, (sala główna) Andrzej Suchoński - zdjęcia. ("Salon Młodych")
W praktyce są to dwie wystawy, połączone wspólnym tematem, ale różne widzianym, różnie ujętym. Drzewo to element żywy, zmienny, “pozostający w ruchu”, drewno to już tylko martwy materiał mający swoją strukturę, fakturę w zależności od użytkowania czy stanu zachowania. I właśnie te przeciwieństwa są tematem prac obojga artystów.

DLACZEGO TAKI TYTUŁ?

MARIA NIEDŹWIEDŹ-SUCHOŃSKA:
Tym razem we Włocławku pokazuje „drzewa”- temat fascynujący, nurtujący ją od lat. Drzewo ma bowiem naturę pełną sprzeczności: jest stabilne, umiejscowione, zakorzenione w ziemi, a jednocześnie pozostaje w ciągłym ruchu, drga, oddycha, poddaje się wiatrowi, rośnie, krążą w nim soki i żywice, bez przerwy ulega przemianom. Mimo pozorów jest zaprzeczeniem bezruchu. I to jest wyzwanie ukazać ową przewrotną dwoistość drzewa poprzez ucieczkę od dosłowności w świat pulsacji, cieni, zarysów, odblasków i szmerów.

ANDRZEJ SUCHOŃSKI:
Fotografuje to co jest. Na tej wystawie widzimy kadry ukazujące drewno - stan jaki drzewo przyjmuje po ścięciu, po śmierci, kiedy staje się tworzywem. Zwracamy uwagę na jego naturalną strukturę, bogactwo faktur, zróżnicowane formy. Ale i tu wdziera się paradoks. Mimo obcowania z materią martwą przekonujemy się o żywotności drewna, o jego „drugim życiu”, które nadaje mu człowiek. Człowieka na zdjęciach nie widać, a jednak jest on obecny wszędzie. Bo prawie każda fotografia ujawnia ludzką pomysłowość, potrzebę harmonii, zapobiegliwość. To człowiek drewno tnie, rąbie na deski, kloce, a potem dowolnie je układa, przetwarza i łączy.

www.galeriasztuki.wwi.pl