Ziemia wieluńska położona pomiędzy rzekami: Struga Węglewska, Oleśnica, Warta, Liswarta i Prosna, licząca w średniowieczu około 1600 km2, aż do rozbiorów stanowiła odrębną jednostkę w administracji państwowej. Jej granice wyznaczał dość wyraźny krąg lasów, które były zapewne pozostałością granicznych puszcz plemiennych. Oddzielały one teren wcześniejszej ziemi rudzkiej od Kaliskiego, Sieradzkiego, Małopolski, Śląska i Ostrzeszowskiego.