DREWNO.PL - Portal branży drzewnej - ogłoszenia
TARCICA.PL - internetowy sklep drzewny
 
LEŚNICTWO

OZPPD wystąpi na drogę prawną przeciw Lasom Państwowym

Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego

Autor: Mirosław Florkiewicz
Źródło: Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego
Data: 2013-02-08


25. stycznia w Warszawie odbyło się spotkanie przedstawicieli przemysłu drzewnego z Ministrem Środowiska Marcinem Korolcem. Tematem rozmów była aktualna sytuacja branży oraz zasady sprzedaży drewna wprowadzonych pod koniec ubiegłego roku przez PGL Lasy Państowe. Poniżej prezentujemy pismo Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Przemysłu Drzewnego wystosowane do ministra środowiska po spotkaniu. W piśmie OZPPD zapowiada podjęcie działań prawnych przeciwko postępowaniu Lasów Państwowych na rynku surowca drzewnego.

Lasy Państwowe w zależności od własnych potrzeb manewrują między statusem przedsiębiorstwa a instytucji państwowej. Czy dzięki działaniom OZPPD uda się to zmienić?Lasy Państwowe w zależności od własnych potrzeb manewrują między statusem przedsiębiorstwa a instytucji państwowej. Czy dzięki działaniom OZPPD uda się to zmienić?Fot. Drewno.pl

Gródków, dnia 04.02.2013r.
Ldz. PZ 1 - 1/01/13

Pan Marcin Korolec
Minister Środowiska


W nawiązaniu do przebiegu spotkania dnia 25.01.br. z Panem Ministrem reprezentantów organizacji zawodowych przedsiębiorców branży drzewnej, z udziałem stowarzyszeń branżowych oraz przedstawicieli w taki sposób wyróżnionych firm, zorganizowanego w celu omówienia sytuacji w przemyśle drzewnym oraz zasad sprzedaży drewna wprowadzonych przez PGL LP, niniejszym przedstawiam stanowisko Rady OZPPD w tym przedmiocie.

Rada OZPPD po wysłuchaniu sprawozdania z tego spotkania zobowiązała mnie do przesłania na ręce Pana Ministra sprzeciwu w sprawie zaniechania przez Pana Ministra oczekiwanej od dawna przez przedsiębiorców branży drzewnej sanacji - w trybie powszechnie obowiązujących przepisów w rozumieniu art. 87 ust. 1 Konstytucji RP - zasad ustalania cen oraz warunków sprzedaży na potrzeby gospodarki narodowej drewna, pozyskiwanego przez PGL LP z lasów Skarbu Państwa.

Podnosimy, że uregulowanie prawne tego zagadnienia poprzez wprowadzenie w ustawie z dnia 28.09.1991r. o lasach analogicznej jak w art. 38 ust. 6 w odniesieniu do gruntów, lasów i innych nieruchomości pozostających w zarządzie PGL LP, stosownej delegacji ustawowej dla właściwego ministra zapowiedział poprzednik Pana Ministra.

Uważamy, że zmiany personalne na urzędzie ministra rzeczowo właściwego w tym przedmiocie, nie powinny niweczyć inicjatyw koniecznych, dla wyeliminowania samowoli Dyrektora Generalnego LP w zakresie ustalania w trybie zarządzeń własnych zasad sprzedaży drewna przez Skarb Państwa.
 
Pomimo że w świetle ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach Dyrektor Generalny LP, jako kierownik państwowej jednostki organizacyjnej zarządzającej tylko lasami państwowymi, reprezentuje Skarb Państwa w charakterze statio fisci, to nie oznacza wcale, że jest on przez to uprawniony do także do ustalania i narzucania nabywcom drewna warunków jego zakupu.

Podnosiliśmy wielokrotnie, także w kierowanych do Pana Ministra wystąpieniach o charakterze procesowym w rozumieniu przepisów Kpa, że uprawnienie organizowania i określanie warunków oraz cen sprzedaży drewna stanowi prerogatywę przysługującą wyłącznie organowi administracji rządowej.

Dyrektor Generalny LP takim organem przecież nie jest.

Podnosiliśmy nadto, że w świetle przepisów cyt. ustawy o lasach Dyrektor Generalny LP nie posiada żadnego upoważnienia ustawowego w przedmiotowym zakresie, które począwszy od dnia 1.10.1996r. bezwzględnie jest wymagane przepisami art. 17 ust. 4 i art. 17a ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz. 493).

Z tych względów dziwi nas, że Pan Minister opowiedział się za tolerowaniem oraz utrwalaniem ewidentnie szkodliwego w skutkach dla przemysłu drzewnego i gospodarki narodowej nadużywania uprawnień przez Dyrektora Generalnego LP, co do samodzielnego decydowania o warunkach dystrybucji drewna stanowiącego wyłączną własność Skarbu Państwa.

Podkreślamy, że jaskrawym przejawem nadużywania przez Dyrektora Generalnego LP uprawnień w zakresie określonym przepisami ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach, jest bezprawne narzucenie nabywcom drewna od Skarbu Państwa warunków jego zakupu.

Podobnie jak w latach ubiegłych, także i w tym roku dzieje się tak na zasadzie zarządzenia Nr 82 z dnia 15.11.2012r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na 2013r. (znak EM -900-10/12). Oprócz zakazu w art. 231 § 1 w zw. z art. 115 § 1 pkt. 6) prawa karnego, o niedopuszczalności nadużywania uprawnień w zakresie reprezentowania Skarbu Państwa stanowi również art. 17a ust. 2 cyt. ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa.

Według napływających do Związku od przedsiębiorców informacji, istnieje uzasadnione przypuszczenie, że już w roku ubiegłym, tj. w okresie prowadzenia sprzedaży drewna wg przepisów prawa cywilnego [art. 701 kc] na warunkach bardziej klarownych niż w bieżącym roku, miała rzekomo miejsce praktyka stosowania przez Dyrektora Generalnego LP dla uznaniowo uprzywilejowanych nabywców, głównie wielkich firm, obniżek do cen zaoferowanych i ustalonych w toku przetargów i aukcji.

Ponieważ zdaniem Rady Związku tego rodzaju praktyki mogą mieć charakter zakazanych prawem konkurencji porozumień między sprzedawcą a wybranymi nabywcami, a być może nawet i zmowy cenowej, kontrola przez UOKiK ewentualnego stosowania w PGL LP takich praktyk jest bezwzględnie pożądania i uzasadniona.

Wprowadzone w zarządzeniem Nr 82 z dnia 15.11.2012r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na 2013r. (znak EM -900-10/12) dla nabywców drewna w 2013r. preferencje dla przedsiębiorców pod pozorem realizacji rzekomo nowych inwestycji stanowi wybieg dodatkowo jeszcze sprzyjający ograniczeniu konkurencji.

Z tego względu Rada Związku podjęła decyzję o zgłoszeniu Prezesowi Urzędu Konkurencji i Konsumentów stosownego zawiadomienia w tym przedmiocie.

Na podstawie zapisu w § 2 pkt. 2. załącznika nr 4 do powołanego zarządzenia można wnosić, że pod pojęciem nowych rzekomo inwestycji, można rozumieć nawet niewielką innowacyjność, polegającą na zwiększeniu tzw. mocy produkcyjnej o prawie 417 m3 w ciągu miesiąca [co odpowiada minimum 5 tys. m3 w ciągu roku].

Uważamy, że jest to niepotrzebny wybieg, który w istocie stanowi tylko kolejny dowód nieuprawnionego przypisywania sobie przez Dyrektora Generalnego LP uprawnień również w tym zakresie. Nadto jest to ewidentny przejaw bezprawnej ingerencji leśników w przemysł drzewny oraz warunki funkcjonowania firm kupujących drewno od Skarbu Państwa. Przywrócenie normalności pod tym względem będzie możliwe dopiero wówczas, gdy z ustawowego określenia gospodarki leśnej wyłączona zostanie sprzedaż drewna.

Oczywistym jest, że sprzedaż drewna na potrzeby gospodarki narodowej, z uwagi na to, że stanowi ono olbrzymiej wartości majątek ruchomy Skarbu Państwa, bezwzględnie powinna zostać przekazana do wyłącznej właściwości Ministra Skarbu Państwa i podległych mu agend terenowych. Kompetencje PGL LP oraz Dyrektora Generalnego LP z racji sprawowanego zarządu lasami państwowymi, poza zrównoważonym rozwojem i utrzymaniem żywej substancji lasu, absolutnie powinny być ograniczone tylko do pozyskiwania drewna z drzewostanu tych lasów.

Stwarzanie sprzyjających warunków dla nowych inwestycji i innowacyjności m.in. w przemyśle drzewnym, zgodnie z art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt. 2) ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 65, poz. 437) zastrzeżona jest do wyłącznej właściwość Ministra Gospodarki.

Absurd wynikający z przypisywania sobie przez Dyrektora Generalnego LP uprawnień w tym przedmiocie wymownie egzemplifikować może porównanie do decydowania np.: przez dyrektorów hut, które firmy i w jaki sposób powinny wykorzystywać wytwarzaną w hutach stal, albo narzucanie przez dyrektorów kopalń w jakich piecach powinien być spalany wydobywany węgiel.

Kontrola bezwzględnego egzekwowania przez Dyrektora Generalnego LP należności za sprzedane przez Skarb Państwa drewno wg wyników przetargów i aukcji na podstawie zaoferowanych przez nabywców cen i ilości zakupu w tym trybie drewna jest tym bardziej pożądana i uzasadniona z uwagi na to, że drewno sprzedawane za pośrednictwem PGL LP jako statio fisci Skarbu Państwa, nie jest majątkiem ruchomym zarządcy lasów - PGL LP , lecz stanowi mienie Skarbu Państwa.

Nadto wpływy uzyskiwane ze sprzedaży drewna zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt. 8) ustawy z dnia 27.08.2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009r. Nr 157, poz.1240) stanowią bezsprzecznie finanse [środki] i dochody publiczne.

Charakteru tych wpływów jako środków i dochodów publicznych nie zmienia nawet fakt, że wg obowiązującego od ponad 18 lat anachronicznego, bo nieprzystającego już do aktualnej sytuacji gospodarczo społecznej państwa, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.12.1994r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. Nr 134,poz. 692.), w § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. a) zapisano, iż źródłami przychodów jednostek organizacyjnych PGL LP są również wpływy ze sprzedaży drewna.

Oczywistym jest, że cyt. zapis rozporządzenia ma zupełnie wtórne i podrzędne znaczenie w stosunku do powołanej regulacji ustawowej. O prawdopodobieństwie nieuprawnionego stosowania przez Dyrektora Generalnego LP obniżania cen ustalonych w toku przetargów i aukcji uznaniowo uprzywilejowanym firmom może przekonywać chociażby obecność na spotkaniu z Panem Ministrem - oprócz organizacji przedsiębiorców - także przedstawicieli wielkich firm.

Firmy te szczególnie zainteresowane są uzyskaniem wszelkiego rodzaju ewentualnych obniżek cenowych np.: pod pozorem rabatów, skont, opustów lub bonifikat czy też innego rodzaju premii lub bonusów, oczekując ich procentowego zróżnicowania w zależności od wielkości dokonywanych zakupów.

O zainteresowaniu wielkich firm drzewnych zróżnicowaniem obniżek cenowych przekonuje postulat zgłoszony przez dyr. Biura PIGPD w imieniu jakiejś bliżej nieokreślonej - jak powiedział - grupy uczestników, wprowadzenia rabatów, skont, jak również niższych cen na drewno ze sprzedaży ofertowej, z możliwością ich obniżenia - w zależności od regionu od 5 do 15%, jak również zastosowanie 2% skonta, oraz wprowadzenia - swoistego kuriozum - w postaci okresowych premii w zależności od wielkości zakupów.

Nadmieniamy, że z tzw. terenu napływają do Związku informacje, nawet umarzania przez PGL LP wybranym firmom części należnych w ostatecznym rozliczeniu płatności za zakupiony surowiec drzewny.

Kwestia uczestnictwa w spotkaniu z Panem Ministrem oprócz uprawnionych organizacji zawodowych przedsiębiorców, także przedstawicieli stowarzyszeń branżowych oraz wybranych wielkich firm, rodzi istotne zastrzeżenia natury formalnej.

Podnosimy, że spośród wszystkich obecnych na spotkaniu reprezentacji przedsiębiorców, ustawowe uprawnienia do reprezentowania interesów gospodarczych, i to tylko w odniesieniu do zrzeszonych członków, przysługują jedynie tym organizacjom, które utworzone zostały i działają na podstawie ustawy z dnia 30 maja 1989r. o izbach gospodarczych (tekst jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 710) oraz ustawy z dnia 23 maja 1991r. o organizacjach pracodawców Dz. U. z 1991r. Nr 55, poz. 235 z późn. zm.).

Podkreślić należy, że uprawnień takich nie posiadają wcale stowarzyszenia przedsiębiorców utworzone i działające - bez względu na formę ich rejestracji w KRS, czy też w ewidencji właściwej jednostki samorządu terytorialnego - na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989r. o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz.U z 2001r. Nr 79, poz. 855 ze zm.).

Odnosząc się już do uczestnictwa w spotkaniu przedstawicieli wielkich firm, podnosimy zarzut rażącego złamania przez Pana Ministra kardynalnej zasady zapisanej w art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, z powodu nieuzasadnionego w tym przypadku uprzywilejowania obecnych na spotkaniu firm, oraz okazanej w ten sposób dyskryminacji pozostałych działających w kraju firm drzewnych.

Skoro w kraju działa i nabywa drewno od Skarbu Państwa ponad 7 tysięcy firm o zróżnicowanym potencjale produkcyjnym, a żadna z nich w myśl powołanych norm konstytucyjnych nie powinna i nie może być dyskryminowana m.in. w życiu gospodarczym, to zgodnie z elementarną zasadą praworządności oraz treścią art. 7 Konstytucji RP Pan Minister, nie mogąc z obiektywnych przyczyn spotkać się z przedstawicielami wszystkich firm, powinien był odstąpić od uprzywilejowywania którejkolwiek z nich.

Ustawodawca przezornie przewidział taką okoliczność, umożliwiając przedsiębiorcom zrzeszanie się albo na podstawie wymienionej powyżej ustawy z dnia 30 maja 1989r. o izbach gospodarczych, albo na podstawie ustawy z dnia 23 maja 1991r. o organizacjach pracodawców.
Nadto w każdej z wym. ustaw - stosownie w art. 2 i w art. 5 - ustawodawca nadał obu tym organizacjom prawo reprezentowania interesów gospodarczych swoich członków wobec organów administracji publicznej.

Powyższe prowadzi do konkluzji, że obecne na spotkaniu firmy , tak samo jak ponad 7 tysięcy innych firm przetwarzających drewno nabywane od Skarbu Państwa, w tak istotnych kwestiach jak sprzedaż drewna na krajowym rynku, mogą zgłaszać swoje propozycje, zastrzeżenia lub zarzuty :
- albo indywidualnie w administracyjnym trybie procesowym na podstawie przepisów Kpa;
- albo przed sądem powszechnym,
- albo też być reprezentowane przez ustawowo uprawnione do tego organizacje zawodowe lub gospodarcze.

Odnosząc się konkretnie do absurdalnego postulatu zróżnicowanych co do postaci i wysokości oraz regionu obniżek cenowych, o czym nadmieniliśmy na str.4, podkreślić należy, że propozycja ta jest niedopuszczalna zarówno co do zasady w świetle przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jak i z uwagi na fakt oczywisty, że drewno pozyskiwane przez PGL LP z lasów Skarbu Państwa - co zostało już wykazane - nie jest mieniem prywatnym, lecz mieniem publicznym. Drewno to stanowi majątek ruchomy i własność całego społeczeństwa, którą na gruncie cywilnego prawa materialnego personifikuje i posiada Skarb Państwa.

Próby zawłaszczania przez PGL LP tych praw trwają od dłuższego czasu. Przejawem tego jest permanentne nadużywanie przez Dyrektora Generalnego LP posiadanych uprawnień, m.in. poprzez wydawanie zarządzeń określających zasady sprzedaży drewna przez PGL LP.

Trudno zrozumieć dlaczego i na jakiej podstawie prawnej - począwszy od 1.10.1996r. tj. od czasu utworzenia urzędu Ministra Skarbu Państwa, a także wejścia w życie tego dnia ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa - kolejni ministrowie właściwi ds. środowiska tolerują te już bezpodstawnie wydawane zarządzenia.

Nadto analiza wszystkich wydanych od 1995r. zarządzeń wskazuje, że dyrektorzy generalni LP tj. p. Janusz Dawidziuk oraz jego następca p. Krzysztof Bałazy oraz p. Konrad Tomaszewski w n/wym. chronologicznie zarządzeniach organizacyjnych Lasów Państwowych (znak EH - MP - PS - 20/94);
- nr 5 z dnia16.02.1998r. w sprawie zasad sprzedaży drewna w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (znak EE - 80 - 42/98);
- nr 5A Dyrektora Generalnego lasów Państwowych z dnia 30.10.2000r. w sprawie sposobu prowadzenia sprzedaży drewna w Państwowy Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (znak EE-80-61/2000);
- nr 5B Dyrektora Generalnego lasów Państwowych z dnia 4.07.2001r. w sprawie sposobu prowadzenia sprzedaży drewna w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe w obrocie krajowym (znak PA-80-61/2001); oraz
- nr 91 Dyrektora Generalnego lasów Państwowych z dnia30.11.2001r. w sprawie prowadzenia sprzedaży drewna w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe PA - 80 - 121/2001
, zachowywali w tytułach w wydawanych przez siebie zarządzeń poprawność, że drewno sprzedaje się tylko w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe.

W kolejnych już latach, począwszy od zarządzenia Nr 52 z dnia 23.10.2006r. w sprawie ustalania sposobów prowadzenia sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe - czyli Wewnętrzny Kodeks Leśny Handlowy (znak OM-906-1-125/06), gdy dyrektorem generalnym LP był p. Andrzej Matysiak zaczęto celowo przeinaczać, jakoby drewno było sprzedawane nie przez Skarb Państwa, lecz przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe.

To z pozoru tylko jak mogłoby się wydawać małe przeinaczenie, otwiera jednak pole dla PGL LP do coraz większej samowoli, zwłaszcza w zakresie sprzedaży drewna pozyskiwanego z lasów państwowych.

Przejawem tej samowoli, stało się również utajnianie pod pozorem tajemnicy przedsiębiorcy lub przedsiębiorstwa przed społeczeństwem wszelkich tzw. informacji publicznych, obejmujących wyniki sprzedaży olbrzymiej wartości majątku ruchomego i mienia Skarbu Państwa w postaci drewna. Tak istotne informacje obejmujące sprzedaż drewna wielomiliardowej wartości, które stanowi współwłasność całego społeczeństwa stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów art. 4 ust. 1 pkt. 3) i pkt. 5) ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r. Nr 112, poz. 1198). Społeczeństwo ma prawo wiedzieć która firma, w którym nadleśnictwie, za jaką cenę, w jakiej ilości i w jakim asortymencie, a także na jakich warunkach umownych zakupiła od Skarbu Państwa surowiec drzewny.

Dyrektor Generalny LP posługując się nieprawdziwą argumentacją, m.in. jakoby PGL LP był przedsiębiorcą oraz przedsiębiorstwem, w związku z czym pod tym pretekstem uchyla się przed udzieleniem zainteresowanym podmiotom tej informacji. Bezzasadność tej argumentacji potwierdza m.in. stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 lipca 2011r. sygn. akt I CSK 582/2010, nota bene wydanego w sprawie, w której powodem było nawet jedno z nadleśnictw PGL LP.

W świetle nie tylko tego wyroku, ale i innych orzeczeń Sądu Najwyższego w nim wskazanych, a także w świetle poglądów akceptowanych w doktrynie, PGL LP nie jest ani przedsiębiorcą w rozumieniu zarówno art. 431 kc, jak i art. 4ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 220, poz. 1447). PGL LP nie jest także przedsiębiorcą i w rozumieniu art. 4 pkt. 4 lit. a) ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007r. Nr 50, poz. 331).

Jednostka ta ponad wszelką wątpliwość nie posiada bowiem wymaganych prawem elementarnych atrybutów przedsiębiorcy. PGL LP jest tylko państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa również nie przyznaje zdolności prawnej. Poza tym co istotne, PGL LP nie wykonuje w imieniu własnym żadnej działalności gospodarczej.

Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego w uzasadnieniu powołanego wyroku, jak również postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2011r. sygn. akt IV CSK 272/2010, to Skarb Państwa jest podmiotem prawa, który prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 o swobodzie działalności gospodarczej.

Z tego również względu i wbrew uzurpowanej sobie roli w obrocie gospodarczym, PGL LP nie jest także wcale żadnym przedsiębiorstwem w świetle art. 55 1 kc, jako że nie posiada ani przymiotów przedsiębiorstwa, ani nie posiada własnych składników majątkowych, w tym nieruchomości i ruchomości, oraz praw majątkowych i innych uprawnień enumeratywnie wymienionych w tym przepisie.

Powyższy wywód prowadzi do oczywistego wniosku, że utajnianie oraz uchylanie się PGL LP przed ujawnianiem społeczeństwu i zainteresowanym osobom w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wszelkich danych szczegółowych związanych ze sprzedażą drewna, najprawdopodobniej spowodowane jest dokonywaniem tej sprzedaży z rażącym łamaniem prawa, w tym zasad uczciwej konkurencji.

Nabywcy drewna od dawna skarżą się na nierówne ich traktowanie, stosowanie wobec nich niejednolitych warunków w umowach sprzedaży, oraz stwarzanie uprzywilejowanych warunków zakupu drewna po preferencyjnych cenach uznaniowo wybranym nabywcom.

Sprzedaż drewna po cenach preferencyjnych może wynikać z zakazanych prawem porozumień pomiędzy sprzedającym i kupującym, zwłaszcza wtedy, gdy kupującym jest wielka firma lub koncern. Nie można też wykluczyć, że takie postępowanie może nosić nawet znamiona zmowy cenowej. W warunkach utajniania wyników sprzedaży, nie można nadto wykluczyć robienia na majątku Skarbu Państwa również innego rodzaju tzw. „interesów”.

Mając na względzie przeciwdziałanie wszelkim patologiom w zakresie sprzedaży drewna, Rada Związku zdecydowanie sprzeciwia się wprowadzaniu zróżnicowanych obniżek cenowych pod jakimkolwiek pozorem, w tym uwzględnienia rejonu zakupu, a zwłaszcza ilości zakupionego drewna.

Twierdzimy, że tego rodzaju praktyki mogą być dopuszczalne tylko w odniesieniu do towarów stanowiących własność prywatnych przedsiębiorców. Dla firm prywatnych jest to może działanie racjonalne, napędzające wzrost obrotu produkowanymi przez nich towarami, które nie podlegają ograniczonej podaży.

Przedsiębiorca prywatny ma prawo ze swoją własnością robić co chce. Wolno mu towar sprzedaż wg swojego „widzimisię” po cenie wyższej lub udzielając rabatu po cenie niższej, a nawet wolno mu swój towar - jak ma taki kaprys - dać za darmo.

Odmiennie jednak rzecz się ma w odniesieniu do własności publicznej. Towary sprzedawane przez Skarb Państwa, m.in. takie jak drewno, stanowią własność publiczną, a nie prywatną. Co istotne podaż drewna sprzedawanego przez Skarb Państwa jest ograniczona tzw. etatem wyrębu, zatwierdzonym w planie urządzenia lasu. Z tego względu obniżki cen, a także np. umarzanie należności za towary kupione od Skarbu Państwa zwłaszcza w drodze oferty publicznej na przetargu lub aukcji, muszą podlegać ograniczeniom określonym przepisami prawa.

Argument, że firmie która kupuje drewno w dużych ilościach powinny przysługiwać rabaty, premie lub pod w jakiekolwiek postaci inne ulgi jest nieuprawniony i niepoważny. Zarówno firmy duże, tak samo jak firmy małe, kupują drewno w ilościach niezbędnych dla optymalnych efektów produkcji. Rada Związku uważa, że wszelkiego rodzaju obniżki do cen drewna mogą być stosowane tylko w przypadku ich wprowadzenia za zgodą Ministra Środowiska w ramach sprawowanego nadzoru na podstawie ustawy o lasach nad PGL LP oraz nad gospodarką leśną. Nadto obniżki te bezwzględnie muszą być w jednakowej dla wszystkich bez wyjątku nabywców drewna wysokości określonej w [% ] w stosunku do cen nabycia drewna, zaoferowanych przez poszczególnych nabywców w złożonych ofertach zakupu.

Absolutnie niedopuszczalne jest przy tym jakiekolwiek odstępstwo od tej zasady, a zwłaszcza na podstawie takiego kryterium, jak zakup drewna w określonym regionie lub wielkość zakupu. Prawo konkurencji takie obniżki kwalifikuje jako dyskryminację cenową.
 
Jeżeli ktoś decyduje się kupować drewno od Skarbu Państwa, a nie z prywatnego lasu, to musi się liczyć zarówno z pełną jawnością transakcji, ale także z tym, że region zakupu wybrał dobrowolnie, a ilość drewna oraz wysokość ceny zakupu zadeklarował w ofercie wg własnego uznania i potrzeb produkcyjnych na swoje ryzyko, i musi ponosić z tego tytułu określone skutki.

Obniżanie cen w sposób zgłoszony na spotkaniu nie dość, że obiektywnie oceniając jest nieuczciwy i niedopuszczalny w świetle prawa konkurencji, to prowadziłby do destabilizacji cen na rynku gotowych produktów drzewnych. [vide: Anna Fornalczyk „Biznes a ochrona konkurencji” wyd. Oficyna a Woltes Kluwer business 2008r. str. 56].

Nie trzeba nawet elementarnej wiedzy by zrozumieć prosty niczym konstrukcja cepa mechanizm ekonomiczny, że beneficjant korzystniejszej - większej obniżki ceny zakupionego drewna, z pewnością zarzuci rynek tańszymi wyrobami, po cenie adekwatnie niższej niż produkty innych firm wytworzone z drewna droższego, i z powodu niskiej ceny wyruguje konkurentów z rynku. Z tych względów całkowicie błędny jest pogląd przedstawiciela papierników jakoby rabaty rzekomo mogły stabilizować sprzedaż drewna.

W świetle powołanej argumentacji niedorzecznym zdaje się być także stwierdzenie przedstawiciela firmy Kronopol Żary, oczekującego wprowadzenia jakichś bonusów, które poprzez ograniczenie zasad konkurencji miałyby spowodować rzekomo jakąś cyt.: „segmentację rynku”. Chociaż leksykalne znaczenie słowa „segmentacja” w istocie oznacza zupełnie coś innego - [vide: Słownik języka polskiego PWN pod red. prof. dr Mieczysława Szymczaka Tom III str. 191] - to z wielkim prawdopodobieństwem można przyjąć, że idzie tu o jakieś kolejne, korzystne dla tej firmy kryterium podziału rynku, celem wyeliminowania części nabywców z rynku zakupowego.

Ten postulat dotyczący bonusów stanowi swoiste kuriozum, bowiem ignoruje całkowicie zasadniczy fakt, że drewno zgodnie z art. 140 kc może być sprzedawane tylko przez jego właściciela - Skarb Państwa jako który według art. 34 kc jest samodzielnym podmiotem praw i obowiązków, a więc wg art. 441 kc stroną w stosunkach cywilnych.

Pomysł nazwany swoiście „segmentacją rynku” jest chybiony również dlatego, że w świetle art. 441 kc Skarb Państwa to wyłączny w kraju właściciel tej części mienia państwowego, które nie przysługuje innym osobom prawnym. Dowodzi to jednoznacznie, że dla Skarbu Państwa rynkiem właściwym geograficznie jest terytorium całego kraju.

Na marginesie wypowiedzi przedstawicieli obu wym. firm należy podkreślić, że nieracjonalnym z oczywistych przyczyn jest, aby na temat zasad sprzedaży i cen drewna wielkowymiarowego oraz średniowymiarowego, które jest przerabiane przez przedsiębiorców tartacznych, wypowiadali się przedstawiciele firm papierniczych i płytowych .

Ponieważ dla producentów papieru oraz płyt drewnopochodnych wg racjonalnych zasad gospodarności powinno się przeznaczać jedynie te asortymenty drewna, które nie kwalifikują się do przetworzenia na tarcicę, to nie ma żadnych uzasadnionych powodów, aby w spotkaniach z udziałem organizacji reprezentujących na podstawie powołanych powyżej ustaw branżę tartaczną, uczestniczyli również przedstawiciele firm papierniczych i płytowych.

W odniesieniu do kwestii rzekomej niedopuszczalności ograniczenia sprzedaży drewna firmom zagranicznym jakoby z uwagi na swobodny przepływ towarów i usług pomiędzy państwami Unii Europejskiej podnosimy, że przepisy art. 23 - art. 31 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1992r. (Dz. Urz. UE C 2006 Nr 321E, st. 1) nie dotyczą własności państwowej, w tym zasobów naturalnych, takich jak m.in. drewno. Przepisy te odnoszą się głównie do producentów, którzy sprzedają produkty stanowiące ich prywatną własność, lub kupują takie produkty od innych firm także prywatnych.
 
Rada Związku stwierdza, że skoro drewno jest pozyskiwane z drzewostanu lasów, a drzewostan bezspornie jest płodem ziemi, o którym stanowi art. 32 cyt. Traktatu o Unii Europejskiej, to tym samym takim płodem jest również drewno, i analogicznie do produktów rolnych powinno podlegać takim samym zasadom i ograniczeniom.

W konkluzji stwierdzamy, że do Związku napływają informacje, mogące wskazywać, że w 2012r. uprzywilejowanym przedsiębiorcom PGL LP w sposób budzący wątpliwości obniżał rzekomo ceny zakupu drewna, przed jak i już po jego odbiorze, a także pod różnymi pretekstami bonifikowano globalnie łączną wartość należnych za drewno płatności.

W związku z tym, nie mając możliwości zweryfikowania tych informacji z powodu nie ujawniania wyników sprzedaży przez Dyrektora Generalnego LP, Rada OZPPD zdecydowała o:
1. zawiadomieniu zgodnie z art. 304 kpk właściwych organów ścigania o prawdopodobieństwie popełnienia przez Dyrektora Generalnego LP przestępstwa przekroczenia uprawnień i przez to działania na szkodę interesu publicznego, ściganego na podstawie art. 231 w zw. z art. 115 § 13 pkt. 6) kk;
2. zawiadomieniu Prezesa UOKiK o wprowadzonych przez Dyrektora Generalnego LP w kierowanym przez niego PGL LP i stosowanych przy sprzedaży drewna w imieniu przez Skarbu Państwa praktyk ograniczających konkurencję, m.in. poprzez uprzywilejowywanie uznaniowo wybranych nabywców preferencyjnymi cenami i warunkami zakupu drewna, a także prawdopodobieństwa zawierania nimi w tym przedmiocie porozumień;
3. zawiadomienie NIK o prawdopodobieństwie nienależytego reprezentowania przez PGL LP interesów Skarbu Państwa przy sprzedaży drewna na potrzeby gospodarki narodowej i przez to działanie na szkodę interesu publicznego.

Nadto podtrzymując swoje stanowisko sformułowane i uzasadnione już powyżej, zdecydowanie sprzeciwiamy się uprzywilejowania któregokolwiek z nabywców drewna, poprzez udzielanie poszczególnym firmom zróżnicowanych pod jakimkolwiek pretekstem zniżek cenowych.

Domagamy się także od Ministra Środowiska kontynuacji działań zainicjowanych przez poprzednika, mających na celu możliwie najkrótszym czasie wejście w życie uregulowanie aktem prawnym przynajmniej w randze rozporządzenia określanie, samodzielnie albo przez ministra właściwego ds. środowiska; albo przez ministra właściwego ds. skarbu państwa lub w porozumieniu obu ministrów, szczegółowych zasad sprzedaży, ustalania cen oraz wszystkich innych warunków sprzedaży drewna przez Skarb Państwa.

Ufając, że Prezes Rady Ministrów Donald Tusk publicznie zapewnił, że rząd pod jego kierownictwem będzie do bólu przestrzegał prawa oczekujemy, że Pan Minister w ramach sprawowanego na podstawie art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach nadzoru nad PGL LP i gospodarką leśną w interesie społecznym i z korzyścią dla gospodarki narodowej, spowoduje uporządkowanie zasad ustalania cen drewna i warunków jego sprzedaży zgodnie z powszechnie obowiązującym ładem prawnym.

za Radę Związku
Prezes Związku
Mirosław Florkiewicz


 
Komentarze Komentarze do artykułuSkomentuj Dodaj komentarz

Nowe wraca

"Racjonalne zasady gospodarności". Zdaje się, że już kiedyś się w moim długim życiu słyszałem takie hasła....

Artur [3]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-08 09:10:51

Zgłoś nadużycie

drogę sądową [1]

Chyba wystąpi na drogę sądową . Ba w zgodzie z prawem wszyscy musimy być.

Adam [216]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-09 10:37:19

Zgłoś nadużycie

1. zawiadomieniu organów ścigania
2. zawiadomieniu Prezesa UOKiK
3. ...

zawiadomienie NIK

Ja tu drogi sądowej nie widzę, ale specjalistą nie jestem, może ma Pan rację

Dominik Jabłoński [297]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-09 10:40:46

Zgłoś nadużycie

UOKiK i inne przepisy prawa [3]

Problem nadużycia należy rozumieć jako oczywiste przekraczanie przez Dyrektora Generalnego LP uprawnień ustawowych w zakresie określania warunków, zasad i cen sprzedaży drewna w drodze wydawanych przez siebie zarządzeń.
Żaden przepis ustawy o lasach takich uprawnień nie daje Dyrektorowi Generalnemu LP. Kwestia ta już w przeszłości była przedmiotem zainteresowania Nadzwyczajnej Komisji Sejmowej ‘Przyjazne Państwo”. Brak uprawnień przez Dyr. Gen. LP w tym zakresie potwierdzony został w opinii prawnej, sporządzonej na zlecenie tej Komisji .
Związek, zwracając uwagę w piśmie do Ministra Środowiska na możliwe nadużywanie uprawnień przez Dyr. Gen. LP wskazuje, że tego typu postepowanie może nosić znamiona deliktu kwalifikowanego artykułem 231 par.1 kk.
Poprzez skierowanie zawiadomienia do Prezesa UOKiK Związek będzie oczekiwał wszczęcia postepowania co do praktyk PGL LP ograniczających konkurencję. Jest to reakcja na napływające do Związku informacje z terenu, że w ub. roku przy sprzedaży drewna na warunkach narzuconych przedsiębiorcom zarządzeniem nr 39 z dnia 25.04.2012r. miały miejsce niedopuszczalne praktyki polegające na tym ,że rzekomo po przetargach i aukcjach oraz podpisanych na podstawie ich wyników umowach z nabywcami, Dyr. Gen. LP wybranym wielkim firmom w globalnym rozliczeniu w istocie umarzał część należności pod pozorem udzielenia różnego rodzaju obniżek cenowych lub jakiś bonusów.
W efekcie tak uprzywilejowane firmy nabywały drewno rzekomo po cenach per saldo dużo niższych niż ceny , które musieli płacić pozostali nabywcy.
Racjonalne zasady gospodarności stanowią regułę ponadczasową, którą bezwzględnie należy przestrzegać w każdym miejscu i w każdym systemie gospodarczym. Niestosowanie racjonalnych zasad gospodarności przez osoby do tego zobowiązane, określa się niegospodarnością. W sytuacji, gdy ta niegospodarność powoduje szkodę majątkową – w tym przypadku w odniesieniu do mienia publicznego - może zostać uznana za przestępstwo ścigane na podstawie art. 296 par.1 kk.
Skierowanie zawiadomienia do prokuratury będzie możliwe w oparciu wyniki postepowania przeprowadzonego przez Prezesa UOKiK i NIK.

Sympatyk [2]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-10 18:38:16

Zgłoś nadużycie

Racjonalne zasady gospodarności

O tym kto i do czego użyje drewna kupionego przez siebie powinien decydować on sam. Jeżeli ma kaprys przerabiania drewna tartacznego na płytę wiórową, jest w stanie utrzymać się na rynku to jego sprawa. Nie powinno być żadnego, wymienionego w artykule przydzielania!!! To dopiero pole do nadużyć! Zwiększenie pozyskania i 100 % e- drewna. Wtedy rynek znormalnieje.

Andrzej [20]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-11 08:46:16

Zgłoś nadużycie

A jeśli ten kto kupuje to dotowana elektrownia? Wtedy też będzie w porządku?

Dominik Jabłoński [297]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-11 15:24:43

Zgłoś nadużycie

Rynek, gospodarka narodowa

Z rynkiem mamy doczynienia, gdy " Żadna strona transakcji rynkowych nie ma możliwości określenia ceny i warunków sprzedaży." - stwierdza Anna Fornalczyk była Prezes Urzędu Antymonopolowego ( obecnie UOKiK ) w swoich publikacjach. Z pewnoscią warto o tym pamiętać przy używaniu określenia "rynek".
Warto tez pamiętać o treści art.1 ustawy o lasach: " Ustawa określa zasady zachowania, ochrony i powiekszania zasobów leśnych oraz zasady gospodarki lesnej w powiazaniu z innymi elementami środowiska i z gospodarką narodową.".
I jeszcze jedna teza. Jest to stwierdzenie prof.Marka Wierzbowskiego profesora zwyczajnego Uniwersytetu Warszawskiego,kierującego katedrą Prawa i Postępowania Administracyjnego: "W ramach stosowania obowiazujących przepisów może być jednak prowadzona zróżnicowana polityka regulacyjna. Wszystkie organy państwowe są częścią administracji, która ma nie tylko obowiązki wynikające ze szczegółowych przepisów, lecz także generalny obowiązek dbania o interes społeczny, co oznacza także obowiązek dbałości o własną gospodarkę.".

Sympatyk [2]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-12 10:46:50

Zgłoś nadużycie

Mam tylko pytanie [1]

Którego DYR. LP dotyczą oskarżenia o niegospodarność i obniżek cenowych?

Wujek [380]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-10 21:01:42

Zgłoś nadużycie

Dyrektor

Jest w LP jeden , który ponosi pełną odpowiedzialność. Ten który piastuje to stanowisko. Poprzednicy jeżeli łamali prawo też mogą być pociągnięci do odpowiedzialności.

Adam [216]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-11 09:57:19

Zgłoś nadużycie

No właśnie tu jest Panie Adamie niejasnosć...

... dotycząca punktu zniżek. Jesli udowodnione zostanie takowe działanie z lat ubiegłych to nie można pociągnać do odpowiedzialności osób kierujących w chwili obecnej... nie można kogos sądzić za dziłania niezależne od niego. To tak jaks sądzić kogoś za poglądy polityczne rodziców.


Wujek [380]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-11 14:31:18

Zgłoś nadużycie

pozew zbiorowy

po 5 latach niszczenia małych i srednich firm proponuje złozyc pozew zbiorowy przeciwko LP i Skarbowi panstwa o poczynienie znacznych szkód w gospodarce i na rzecz naszych firm

adam mituniewicz [10]Odpowiedz na ten komentarz2013-02-11 14:32:37

Zgłoś nadużycie

Powrót

REKLAMA

REKLAMA

REKLAMA


 
 
facebook
newsletter

Zapisz się na bezpłatny

Wiadomości z portalu na e-mail

Zapisz