DREWNO.PL - Portal branży drzewnej - ogłoszenia
TARCICA.PL - internetowy sklep drzewny
 

OZPPD wystąpiło z wnioskiem o unieważnienie zasad sprzedaży drewna przez Lasy Państwowe

Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego

Autor: Mirosław Florkiewicz
Źródło: Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego
Data: 2012-06-11


Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego wystąpił do Ministra Środowiska z wnioskiem o unieważnienie nowego zarządzenia Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych dotyczącego zasad sprzedaży drewna w II półroczu 2012r.

Drewno bukoweDrewno bukoweFot. Drewno.pl

Kolejne pismo jest konsekwencją działań podjętych przez OZPPD mających na celu zmianę obecnego modelu sprzedaży surowca drzewnego przez Lasy Państwowe. Na poprzednie pismo złożone do Ministra Środowiska w połowie grudnia ub.r. Związek nie otrzymał  dotychczas umocowanej prawnie odpowiedzi, wobec czego planuje złożyć skargę do WSA.
 
Gródków dnia 10.05.2012r.
Ldz. PZ 10 - 1/05/12

Pan Marcin Korolec
Minister Środowiska


dotyczy: unieważnienia bezpodstawnych w świetle powszechnie obowiązujących przepisów zasad sprzedaży przez PGL LP drewna pozyskiwanego z drzewostanu lasów Skarbu Państwa.

Szanowny Panie Ministrze,
W wykonaniu Uchwały Nr 1/05/2012 z dnia 8.05.2012r. Rady Związku - organu statutowego Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Przemysłu Drzewnego, na zasadzie art. 61 Kpa w związku z:
- art. 28 ust. 1 pkt. 4 i pkt. 7 ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 65, poz. 437),
- art. 17 i art. 17a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz.
 493);
- art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (tekst jedn. Dz. U. z 2011r. Nr 12, poz. 59); oraz
- art. 1 pkt. 3) ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. z 2001r. Nr 97, poz. 1051),
wnoszę o:
1. wskazanie ważnej podstawy prawnej w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, uprawniającej Ministra Środowiska - w świetle wyżej powołanych przepisów - do utrzymywania w mocy po dniu 1.10.1996r. w Statucie PGL LP upoważnienia dla Dyrektora Generalnego LP do ustalania w drodze zrządzeń własnych zasad sprzedaży przez Skarb Państwa drewna, pozyskiwanego przez PGL LP w ramach sprawowanego zarządu z drzewostanu lasów państwowych
2. potwierdzenie zachowania ważności zapisów w § 8 ust. 1 pkt. 5) i Statutu PGL LP po wejściu w życie przepisów art. 17 ust. 4 oraz art. 17a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, a także przepisów ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej;
3. ocenę - w ramach nadzoru nad PGL LP i gospodarką leśną zgodnie z art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach – przez Pana Ministra jako właściwy w tym zakresie naczelny organ administracji rządowej ważności oraz zgodności z prawem, stosownie:
a) zasad oraz regulaminów sprzedaży drewna w PGL LP w ogóle, a na II półrocze 2012r. w szczególności, wprowadzonych ostatnio do stosowania w formie załącznika nr 1 do zarządzenia Nr 39 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 25.04.2012r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na II półrocze 2012r. (znak EM - 906-7/12);
b) uprawnień Dyrektora Generalnego LP do:
- organizowania i ustalania regulaminów przetargów oraz aukcji internetowych na sprzedaż przez Skarb Państwa drewna na potrzeby gospodarki krajowej,
 zwłaszcza przemysłu drzewnego; oraz
- jednostronnego narzucania nabywcom - przedsiębiorcom w stosunkach cywilnych warunków sprzedaży tego drewna w drodze wydawanych przez siebie zarządzeń;
- nieuprawnionego w świetle art. 140 kc żądania od nabywców akceptacji regulaminów sprzedaży drewna stanowiących integralną część załącznika 1 do wskazanego powyżej w pkt. 3a) zarządzenia, które są niewątpliwie bezprawne w świetle przepisów powołanej na wstępie zarówno ustawy o lasach, jak i ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa;
- upoważniania - wbrew regulacjom ustawowym zapisanym w art. 33 - 35 ustawy o lasach - kierowników zakładów LP [§ 2 pkt. a) w tyt. "Zasady sprzedaży drewna" załącznika nr 1 cyt. zarządzenia Nr 39] do sprzedaży drewna w imieniu jego właściciela - Skarbu Państwa [art. 535 w zw. z art. 140 Kc], a tym samym do reprezentowania Skarbu Państwa stosunkach cywilnych;
- wprowadzania do stosowania cen minimalnych [§ 3 pkt. 5 lit. a) - d), pkt. 6 i pkt. 7 w tyt. "Zasady sprzedaży drewna…" załącznika nr 1 do zarządzenia Nr 39] wbrew zakazowi orzeczonemu w wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 20.08.2010r. sygn. XII Ama 73/2009;
- wprowadzania [§ 1 pkt. 9) w tyt. "Regulamin ograniczonych przetargów Internetowych…" załącznika nr 1 do zarządzenia Nr 39] zakazanej prawem konkurencji praktyki stosowania historii zakupów, której zaprzestanie nakazane było prawomocną decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów znak DOK 1-411/1/08/BP z dnia 29.12.2008r., a także wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie XVII Wydział Konkurencji i Konsumentów z dnia 21.01.2011r. sygn. akt XVII AmA 19/10 oraz wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie VI Wydział Cywilny z dnia 17.11.2011r. sygn. akt VI ACA 626/11
4. stwierdzenie niezgodności z prawem, uchylenie i niezwłoczne wyeliminowanie ze stosowania zasad sprzedaży drewna w PGL LP na 2012r. narzuconych zarządzeniem Nr 39 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 25.04.2012r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na II półrocze 2012r. (znak EM - 901- 7/12) w załączniku nr 1; jak również
5. unieważnienie wszystkich czynności cywilno-prawnych dokonanych przez Dyrektora Generalnego LP w stosunku do uznaniowo uprzywilejowanych nabywców drewna, zwłaszcza wielkich firm i koncernów zagranicznych działających w kraju, którym z rażącym naruszeniem zakazu w art. 9 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007r. Nr 50, poz. 331) zapewniono poza przetargami i aukcjami zakupy drewna, tj. na zasadach innych, niż te które już są i mają w roku przyszłym być stosowane w stosunku do pozostałych przedsiębiorców;
6. zakazanie dyrektorowi generalnemu LP dotychczasowych samowolnych i bezprawnych praktyk w przedmiotowym zakresie;
7. zobowiązanie dyrektora generalnego LP, jako kierownika państwowej jednostki organizacyjnej zarządzającej jedynie lasami Skarbu Państwa do poszanowania zasad praworządności i zaniechania naruszeń prawa.

UZASADNIENIE
Członkowie Związku - którymi są pracodawcy prowadzący firmy specjalizujące się w przetwarzaniu drewna nabywanego w stanie surowym od Skarbu Państwa, a pozyskiwanego w nadleśnictwach w ramach sprawowanego zarządu przez PGL LP z drzewostanu lasów państwowych, podjęli wiadomość ogłoszoną witrynie internetowej PGL LP o treści zarządzenia Nr 39 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 25.04.2012r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na II półrocze 2012r. (znak EM - 906 - 7/12).

Uważamy, że nie tylko tytuł cyt. zarządzenia, ale nadto treść jego załącznika nr 1 wskazuje, iż wprowadzone w nim regulacje są ewidentnie sprzeczne zarówno z przepisami ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach, jak i anachronicznego już rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.12.1994r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. 1994r. Nr 134, poz. 692).

Podnosimy zarzut, że zawarte w załączniku nr 1 cyt. zarządzenia regulacje zostały przez Dyrektora Generalnego LP nabywcom narzucone samowolnie i bez ważnej podstawy prawnej w świetle stosownych w tym zakresie powszechnie obowiązujących przepisów, o których stanowi art. 87 ust. 1 Konstytucji RP.
Zarzut ten uzasadnia bezsprzecznie fakt, że drewno pozyskiwane w nadleśnictwach w ramach sprawowanego przez PGL LP zarządu z lasów Skarbu Państwa, jest mieniem państwowym.

Drewno jest bowiem rzeczą w rozumieniu art.45, a nadto w świetle art. 53 Kc w zw. z art. 47 § 1, art. 48 i art. 50 Kc jest pożytkiem naturalnym rzeczy głównej - lasu, i tak samo jak las - rzec główna - stanowi wyłączną własność Skarbu Państwa.
Rozstrzyga o tym jednoznacznie nie tylko art. 441 Kc, ale co niemniej istotne również art. 5 ust. 2 pkt. 8) ustawy z dnia 27.08.2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009r. Nr 157, poz. 1240).

Dowodzi to dobitnie, że drewno pozyskiwane z lasów państwowych przez ich zarządcę, którym jedynie jest PGL LP zgodnie z dyspozycją art. 2 powołanej we wnioskach ustawy o lasach, sprzedawane może być wyłącznie przez właściciela, a więc Skarb Państwa, o czym stanowi art. 140 i art. 190 Kc, a nie jak błędnie mniema Dyrektor Generalny LP przez PGL LP,

PGL LP organizuje i prowadzi sprzedaż drewna na potrzeby gospodarki krajowej powołując się treść art. 32 ust. 1 powołanej ustawy o lasach.

Twierdzimy, że PGL LP celowo opacznie interpretuje cyt. przepis, a nawet na jego podstawie dopuszcza się świadomej manipulacji, jako że werbalne brzmienie powołanego art. 32 nie pozostawia żadnych wątpliwości, iż reprezentacja Skarbu Państwa, o której mowa w tym przepisie, pomimo że dotyczy zarządzanego mienia, to ograniczona została przez ustawodawcę poprzez wykluczenie tej prerogatywy w stosunkach cywilnych.

Jest to oczywiste i logiczne w świetle prawa, jako że ustawa o lasach nie nadała PGL LP ani osobowości ani też zdolności prawnej.
    
Z tego to względu PGL LP nie posiadając podmiotowości prawnej, o której stanowi art. 33 Kc, nie może reprezentować Skarbu Państwa w zakresie sprzedaży drewna.

Skoro więc PGL LP będąc jedynie państwową jednostką organizacyjną zarządzająca tylko w imieniu Skarbu Państwa lasami państwowymi, na gruncie prawa cywilnego nie może być wcale stroną stosunków cywilnych, to tym bardziej niedopuszczalnym jest, abyw imieniu własnym na podstawie zarządzenia Nr 39 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 25.04.2012r. (znak EM - 906 - 7/12) prowadziło sprzedaż drewna.

Ponownie pokreślić należy, że zgodnie z dyspozycją art. 140 kc tylko właściciel - a więc w tym przypadku Skarb Państwa - w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego, z wyłączeniem innych osób, może korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem
swego prawa, a w szczególności pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy (art. 45 kc) i w tych samych granicach może rzeczą rozporządzać.

Jak wykazaliśmy to już wcześniej rzeczą taką jest drewno.

W zakresie reprezentacji Skarbu Państwa art. 32 ustawy o lasach jest całkowicie spójny z przepisami art. 33 ust. 3 pkt. 1), art. 34 pkt. 1) i art. 35 ust. 1 pkt. 1).

Powołanymi przepisami ustawodawca jednoznacznie zastrzegł prawo reprezentowania Skarbu Państwa w stosunkach cywilnych personalnie: dyrektorowi generalnemu, dyrektorom regionalnym i nadleśniczym, stosownie do ich zakresów działania.

Uzasadnia to trafność zarzutu, że nie tyko tytuł zarządzenia Nr 39 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 25.04.2012 r (znak EM - 906-7/12), ale również zapisane w § 2 pkt. a) jego załącznika nr 1 upoważnienie kierowników zakładów LP do sprzedaży drewna Skarbu Państwa, rażąco narusza powołane przepisy ustawowe.

Zważywszy iż art. 33 ust. 3 pkt. 1), art. 34 pkt. 1) i art. 35 ust. 1 pkt. 1) ustawy o lasach jednoznacznie wskazuje stanowiska osób funkcyjnych w PGL LP upoważnionych rangą ustawy do reprezentowania Skarbu Państwa w stosunkach cywilnych, a zatem także w zakresie sprzedaży drewna, to naszym zdaniem ewidentnie dowodzi albo oczywistej niekompetencji w stosowaniu prawa, albo wskutek urzędniczej arogancji ignorowania przez Dyrektora Generalnego LP bezwzględnego obowiązku przestrzegania prawa, do czego każdego obliguje art. 83 Konstytucji RP.

Do takiego stwierdzenia upoważnia nas fakt, że OZPPD już wielokrotnie w przeszłości zwracał uwagę na ten problem w korespondencji kierowanej zarówno do dyrektorów generalnych PGL LP, jak również do kolejnych Ministrów Środowiska w związku z zaskarżaniem kilku poprzednich zarządzeń w tym przedmiocie.

Kwestia ignorowania przez dyrektora generalnego LP obowiązku respektowania przepisów ustawy o lasach i ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa ostatnio podnoszona była przez Radę OZPPD w piśmie do Ministra Środowiska z dnia 14.12.2011r. Ldz. PZ 28 - 1/12/11 dotyczącym zarządzenia Nr 51 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 27.10.2011r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2012r. (znak OM - 906-1-8/11).]

[Nota bene: sprawa ta z powodu bezczynności organu - Ministra Środowiska - do tej pory nie została rozstrzygnięta zgodnie z przepisami Kpa. Na marginesie tej sprawy nadmieniamy tylko, że bezczynność Ministra Środowiska w tej sprawie w najbliższych dniach będzie przedmiotem skargi do WSA w W-wie, natomiast pismo dyrektora Departamentu Leśnictwa w MŚ z dnia12.03.2012r.

Ldz. Dla+641+14-10195-12 w tej sprawie, pomijając jego niezasadną treść ,jako nie pochodzące od uprawnionego organu, uważamy za bezprzedmiotowe].

Nadto zarzut niekompetencji w stosowaniu prawa lub ewentualnej urzędniczej arogancji Dyrektora Generalnego LP z powodu ignorowania przez obowiązującego ładu prawnego uzasadnia dobitnie fakt, wprowadzania w § 3 pkt. 5 lit. a) - d), pkt. 6 i pkt. 7 w tyt. "Zasady sprzedaży drewna …” załącznika nr 1 do zarządzenia Nr 39] do stosowania cen minimalnych w sytuacji, gdy powszechnie wiadomym jest, że stosowanie takich cen w świetle wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 20.08.2010r. sygn. XII Ama 73/2009 jest niedopuszczalne.

Trafność tak sformułowanego zarzutu uzasadnia również fakt wprowadzania przez Dyrektora Generalnego LP w § 1 pkt. 9) tyt. "Regulamin ograniczonych przetargów Internetowych…” załącznika nr 1 do zarządzenia Nr 39 do stosowania przy sprzedaży drewna historii zakupów, w sytuacji gdy PGL LP było już raz ukarane z tego powodu decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów znak DOK 1-411/1/08/BP z dnia 29.12.2008r.

Pomimo że prawidłowość powołanej decyzji potwierdzona została mocą wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie XVII Wydział Konkurencji i Konsumentów z dnia 21.01.2011r. sygn. akt XVII AmA 19/10 oraz wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie VI Wydział Cywilny z -dnia 17.11.2011r. sygn. akt VI ACA 626/11 i jednoznacznie zakazuje przy sprzedaży drewna stosowania historii zakupów, to Dyrektor Generalny LP w swoim zarządzeniu jednoznacznie zignorował ten prawomocny zakaz.

Rada Związku jednocześnie wyraża pogląd, że w zakresie sprzedaży drewna przepisy art. 33 ust. 3 pkt. 1) i art. 34 pkt. 1) ustawy o lasach w istocie całkowicie wykluczają prawo Dyrektora Generalnego LP i dyrektorów regionalnych do reprezentowania Skarbu Państwa w stosunkach cywilnych, jako że w przeciwieństwie do nadleśniczych, nie prowadzą oni samodzielnie gospodarki leśnej.

Gospodarka leśna, którą definiuje art.6 ust. 1 pkt. 1) ustawy o lasach, w brzmieniu art. 35 ust. 1 prowadzona jest samodzielnie wyłącznie przez nadleśniczych w nadleśnictwach.

Należy przy tym uwypuklić niespójność treści art. 4 ust. 3 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt. 1) ustawy o lasach z przepisami art. 32 ust. 1 w zw. z art. 33 ust. 3 pkt. 1); art. 34 pkt. 1) oraz art. art. 35 ust. 1 pkt. 1) oraz z obowiązującym po dniu 1.10.1996r. ładem prawnym.

Wskazane przepisy są sprzeczne ze sobą oraz prowadzą do fałszywego wniosku sugerując błędnie, jakoby PGL LP - nie mając wcale podmiotowości prawnej, a więc świetle art. 33 i art. 331 kc ani osobowości oraz zdolności prawnej - mogłoby rzekomo być kontrahentem nabywców drewna i sprzedawać im drewno Skarbu Państwa.

Dlatego Rada Związku podnosi, że regulacje ustalone w załączniku nr 1 do zarządzenia Nr 39 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 24.04.2012r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na II półrocze 2012r. (znak EM - 906 - 7/12) zostały bezprawnie narzucone nabywcom drewna,
A ponieważ Dyrektor Generalny LP swoje uprawnienie - jak świadczy osnowa zarządzenia Nr 39 z dnia 25.04.2012r. - wywodzi z § 8 ust. 1 pkt. 5) Statutu PGL LP, to w sytuacji, gdy przepisy:
- ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach; jak również
- przepisy ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, nie dają Dyrektorowi Generalnemu LP żadnych uprawnień do:
a) organizowania w imieniu Skarbu Państwa przetargów i aukcji na sprzedaż drewna;
b) ustalania regulaminów ich przeprowadzania; a także
c) zasad sprzedaży drewna przez PGL LP,
to zachodzi pilna konieczność oceny przedmiotowych zasad przez Pana Ministra.

Ocena taka powinna uwzględniać, że Dyrektor Generalny LP nie jest przecież organem administracji rządowej, lecz jest tylko kierownikiem państwowej jednostki organizacyjnej zarządzającej lasami państwowymi, który nie ma upoważnienia Rady Ministrów, wymaganego art. 17 ust.4 i 17a) ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa.

Minister Środowiska będąc wg art. 18 pkt. 1) Kpa naczelnym organem administracji rządowej nadzorującym na podstawie art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach PGL LP i gospodarkę leśną, w świetle art. 28 ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej jest niewątpliwie organem właściwym do dokonania tej oceny.

Rada Związku za pilne i konieczne uważa by wnikliwie ocenić, czy uprawnienie udzielone ponad 17 lat w § 8 ust. 1 pkt. 5) Statutu PGL LP Dyrektorowi Generalnemu LP temu mocą zarządzenia Nr 50 z dnia 18.05.1994r. jeszcze przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, po wejściu w życie ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa jest nadal ważne.

Naszym zdaniem jest ono już od dawna nieważne z mocy prawa, a Dyrektor Generalny LP po dniu 1.10.1996r. nie posiada w przedmiotowym zakresie ustawowych uprawnień, wymaganych bezwzględnie art. 17 ust. 4 i art. 17 a) ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa.

Analiza obowiązującego stanu prawnego rodzi także wątpliwość, czy z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej minister właściwy ds. środowiska w brzmieniu art. 28 ust. 1 pkt. 4) zachował takie same uprawnienia do reprezentowania Skarbu Państwa, jakie cyt. ustawa nadała w art. 25 ust. 2 ministrowi właściwemu ds. Skarbu Państwa.

Wątpliwość ta nasuwa wniosek, że z dniem wejścia w życie 1.04.1999r. ustawy o działach administracji rządowej, minister właściwy ds. środowiska w przypadku braku stosownego uprawnienia w odrębnej ustawie, utracił uprawnienie do udzielenia substytucji, którą w przeszłości, w § 8 ust. 1 pkt. 5) Statutu PGL LP w trybie zarządzenia udzielił ówczesny Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.

Dlatego z uwagi na zaistniałe począwszy od 1996r. kluczowe zmiany obowiązującego wcześniej porządku prawnego, a w szczególności:
1. utworzenia z dniem 1.10.1996r. urzędu Ministra Skarbu Państwa, na mocy art. 2 ust. 3 pkt. 3) ustawy z dnia 8.08.1996r. Przepisy wprowadzające
 ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz. 497); jak również
2. wejściem w życie z dniem 1.10.1996r. ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz. 493 z późn. zm.), a już z pewnością obowiązywania art. 17 a)
3. wejściu w życie z dniem 17.10.1997r. Konstytucji RP;
4. wejściem w życie dnia 1.04.1999r. ustawy z dnia 4.09.1997r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 65, poz. 437);
5. wejściem w życie dnia 11.09.2001r. ustawy z dnia 6.07.2001r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. z 2001r. Nr 97, poz. 1051).
zachodzi naszym zdaniem pilna konieczność oceny i potwierdzenia przez Pana Ministra, czy upoważnienie dla Dyrektora Generalnego LP w § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP, jest nadal obowiązujące, albo jak wykazaliśmy utraciło już ważność z mocy prawa, i w związku z tym nie powinny być dokonane stosowne zmiany w statucie LP.

Pomimo zaistnienia licznych zmian w obowiązującym systemie prawnym, Statut PGL LP od blisko 18 lat jest ten sam.

W świetle tych zmian wydaje się, że utrzymywanie nadal przez Ministra Środowiska upoważnienia w § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP do ustalania przez Dyrektora Generalnego LP zasad sprzedaży drewna, może wskazywać na przekroczenie zakresu delegacji ustawowej w art. 44 ustawy o lasach.
    
Sytuacja, gdy stosownego upoważnienia ustawowego - jak wskazano - może nie posiadać już Minister Środowiska, a Dyrektor Generalny LP ich z pewnością również nie posiada, naszym zdaniem niewątpliwie przemawia za trafnością sformułowanych na wstępie wniosków nr 4, 5, 6 i 7 o:
- unieważnienie i niezwłoczne wyeliminowanie ze stosowania zasad sprzedaży drewna przez PGL LP na 2012r., w tym regulaminów przetargów i aukcji internetowych, jak również unieważnienie rozstrzygnięć już dokonanych na tej podstawie w stosunku do wszystkich nabywców drewna;
- unieważnienie wszystkich czynności cywilno-prawnych dokonanych przez Dyrektora Generalnego LP w stosunku do uznaniowo uprzywilejowanych nabywców drewna z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji;
- zakazanie dyrektorowi generalnemu LP dotychczasowych samowolnych i bezprawnych praktyk w przedmiotowym zakresie;
- zobowiązanie dyrektora generalnego LP, jako kierownika państwowej jednostki organizacyjnej zarządzającej jedynie lasami Skarbu Państwa do poszanowania zasad praworządności i zaniechanie naruszeń prawa.

Poza zarzutem braku przez Dyrektora Generalnego LP stosownych uprawnień ustawowych w przedmiotowym zakresie, istotne znaczenie także ma fakt, że narzucone bezprawnie nabywcom drewna zasady sprzedaży drewna na 2012r. zawierają szereg regulacji sprzecznych lub zabronionych przepisami:
1. art. 3531 i art. 364 w zw. z art. 155 § 1, art. 490 § 1 i art. 552 oraz art. 563 § 2 ustawy Kodeks cywilny;
2. art. 4 ust. 1 pkt.3), 4) i 5) oraz art. 6 ust. 1 pkt. 5 lit. a) i d) ustawy z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198);
3. art. 9 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331).

Załączone do zarządzenia Nr 39 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 25.04.2012r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na II półrocze 2012r. (znak EM - 906 - 7/12) zasady sprzedaży drewna w PGL LP nie dość że, dopuszczają zabronione prawem konkurencji nierówne traktowanie nabywców drewna, to w dodatku utajniają w sposób bezprawny tzw. informacje publiczne, który nabywca, na jakich warunkach umownych, za jaką cenę wynikową oraz jaką ilość określonej jakości drewno, faktycznie zakupił od Skarbu Państwa.

Drewno pozyskiwane z drzewostanu lasów Skarbu Państwa przez ich zarządcę, wcale nie jest - jak błędnie mniemają leśnicy - własnością PGL LP, lecz dobrem narodowym i mieniem państwowym, które stanowi współwłasność wszystkich obywateli państwa polskiego.
Współwłasność tę w świetle art. 33, art. 34 i art. 441 Kc tylko formalnie personifikuje Skarb Państwa.
Nadto drewno to będąc pożytkiem naturalnym lasu, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 lipca 2001 o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. z 2001 Nr 97 poz.1051) stanowi strategiczny zasób naturalny kraju, który powinien być racjonalnie zagospodarowany dla dobra ogólnego oraz gospodarki krajowej.

Oznacza to naszym zdaniem, że drewno pozyskiwane przez PGL LP z lasów Skarbu Państwa, jako również strategiczny zasób naturalny kraju, w pierwszej kolejności powinno być nabywane i przetwarzane przez rodzimy przemysł drzewny.
Jedynie nadwyżki podażowe, których z powodu braku potencjału produkcyjnego nie będą już w stanie zagospodarować i przetworzyć polscy przedsiębiorcy, powinny dopiero być sprzedawane firmom i koncernom zagranicznym oraz na eksport.
Za demagogię uważamy niezasadne argumenty, którymi szermuje kierownictwo PGL LP, jakoby dyrektywy unijne o swobodnym przepływie towarów zakazywały rzekomo stosowania ograniczeń przy sprzedaży drewna firmom i koncernom zagranicznym. przepływ towarów.

Zdaniem Związku przepisy art. 23 - art. 31 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1992r. (Dz. Urz. UE C 2006 Nr 321E, st. 1) nie dotyczą własności państwowej, w tym zasobów naturalnych, lecz odnoszą się wyłącznie do producentów, którzy sprzedają produkty stanowiące ich prywatną własność, lub kupują takie produkty innych firm.

W odniesieniu do drewna należy mieć również na względzie, że skoro jest ono pozyskiwane z drzewostanu lasów, a drzewostan ten bezspornie jest płodem
ziemi, o czym stanowi art. 32 cyt. Traktatu o Unii Europejskiej, to analogicznie jak produkty rolne również ono powinno podlegać takim samym zasadom i wyłączeniom.

Odrębną kwestią związaną z warunkami sprzedaży drewna, jest błędne przeświadczenie kierownictwa PGL LP, że skoro na podstawie § 14 ust. 1 anachronicznego już teraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.12.1994r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. 1994r. Nr 134, poz. 692) wpływy ze sprzedaży drewna stanowią przychody PGL LP, to Lasy Państwowe mogą rozporządzać drewnem wg swojej woli.

Mimo że w przeszłości, już 18 temu, ówczesny rząd mocą powołanego rozporządzenia Rady Ministrów zrezygnował na rzecz zarządcy lasów Skarbu Państwa z zasilania budżetu państwa wpływami ze sprzedaży drewna, i pozostawił je w dyspozycji PGL LP, to nie oznacza wcale, że dochody te utraciły charakter środków i dochodów publicznych.
Rozstrzyga o tym jednoznacznie treść art. 5 ust. 1 pkt. 1) i ust. 2 pkt. 8) ustawy z dnia 27.08.2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009r. Nr 157, poz. 1240).
Zatem skoro wtórną sprawą jest, że wpływy ze sprzedaży drewna stanowią przychody PGL LP, to jednak z uwagi na ich pierwotny, ustawowy charakter środków i dochodów publicznych pochodzących ze sprzedaży mienia Skarbu Państwa, powinny one być bezwzględnie jawne, zważywszy że obliguje do tego art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych.

Praktyka jednak jest zupełnie inna. Dyrektor Generalny LP ignoruje tę ustawową zasadę, i utajnia informację, komu lub jakiej firmie, za ile i na jakich warunkach, zwłaszcza preferencyjnie wybranym wg własnego uznania nabywcom, sprzedał w kraju lub na eksport określoną ilość drewna.
W tym celu w § 4 pkt. 4 "regulaminu internetowych przetargów ograniczonych w portalu leśno drzewnym na 2012 rok" wprowadza w sposób nieuprawniony i z rażącym nadużyciem stosownych przepisów pojęcie "tajemnicy przedsiębiorstwa".
Oczywistym jest, że skoro PGL LP - jak dowodzi tytuł zarządzenia Nr 51 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 27.10.2011r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2012r. (znak OM - 906-1-8/11) - zamiast Skarbu Państwa sprzedaje drewno z
naruszeniem zasad transparentności, to ma interes w tym, aby nie ujawniać przed innymi nabywcami informacji na ten temat.

Wybieg taki jest niedopuszczalny, jako że nie tylko rzeczywisty w świetle prawa sprzedawca drewna - Skarb Państwa, ale także nie są przecież wcale ani przedsiębiorstwami w rozumieniu art. 551 kc, ani też przedsiębiorcami w rozumieniu art. 431 kc i art. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 220, poz. 1447).

Jak wykazano już powyżej, PGL LP wg ustawy o lasach jest jedynie państwową jednostką organizacyjną zarządzającą majątkiem (lasami) Skarbu Państwa.
Nie posiadając osobowości prawnej oraz nie posiadając też własnych składników mienia oraz praw majątkowych i niemajątkowych, wym. w pkt. 1) - 10) art. 551 Kc, PGL LP nie prowadzi również w imieniu własnym działalności gospodarczej.

Każda firma decydując się na zakup drewna od Skarbu Państwa, a więc zakup rzeczy, które stanowią własność społeczną oraz mienie państwowe, musi liczyć się z tym, że wszelkie transakcje przenoszące na nie prawo własności składników tego mienia, muszą być w pełni transparentne i przeciwieństwie do sprzedaży własności prywatnej, nie obowiązuje tu zasada tajemnicy handlowej.

Z tego to względu za ewidentne nadużycie prawa, które wg art. 5 Kc nie podlega ochronie, należy uznać treść cyt. § 4 pkt. 4 regulaminu internetowych przetargów.
Uważamy, że Dyrektor Generalny LP w sposób chybiony powołuje się na treść art. 4 pkt. 17) ustawy z dnia 16 .02.2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów.
Przepis ten, posiłkuje się definicją tajemnicy przedsiębiorcy zdefiniowaną w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16.04.1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 153, poz. 1503), która z oczywistych względów nie może mieć zastosowania do sprzedaży drewna przez Skarb Państwa.
Warunki umowne na sprzedaż mienia przez Skarb Państwa - w tym przypadku drewna - nie mieszczą się w hipotezie cyt. przepisu i odnoszą się tylko do przedsiębiorstw będących w rozumieniu prawa cywilnego samodzielnym podmiotem praw i obowiązków w zakresie prowadzonej przez nie w imieniu własnym działalności gospodarczej.
Nadto wg cyt. przepisu przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

Skoro umowy sprzedaży drewna przez Skarb Państwa podlegają jawności na podstawie powołanych już powyżej przepisów ustawy z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej, to muszą one być w pełni transparentne dla społeczeństwa i z natury rzeczy nie mogą stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa.

Istnieją uzasadnione podstawy podnieść zarzut, że Dyrektor Generalny LP dla utajnienia wyników organizowanych przez siebie przetargów i aukcji, celowo i wbrew przepisom art. 434 i art. 435 Kc nadaje przystępującym do nich firmom kamuflujące je nazwy, aliasy lub hasła. Czyni tak mimo że art. 432 kc jednoznacznie stanowi, że przedsiębiorca działa jawnie pod firmą, którą dla osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko, a dla osoby prawnej nazwa firmy.

Oczekujemy, że Pan Minister nie będzie tolerował tego rodzaju nadużyć prawa, których w zakresie sprzedaży drewna permanentnie jak dotychczas, dopuszcza się Dyrektor Generalny LP.

Oczekujemy również, że Pan Minister spowoduje bezzwłoczne wyeliminowanie niedozwolonej praktyki utajniania pod pozorem "tajemnicy przedsiębiorstwa" wyników sprzedaży drewna, oraz zobowiąże Dyrektora Generalnego LP do sprzedaży w pełni transparentnej.

Ponadto co istotne, Dyrektor Generalny LP w § 5 regulaminu przetargu ograniczonego, a także w § 6 pkt. 2) i 3)"regulaminu systemowej aukcji internetowej w aplikacji "e-drewno" oraz aukcji internetowej w aplikacji "e-drewno” na 2012 rok" uwarunkowuje dopuszczenie nabywców do przetargu lub aukcji, uprzednim zaakceptowaniem przez nich narzuconych im regulaminów.

Uważamy, że żądanie to wynika wprost z braku uprawnień ustawowych przez Dyrektora Generalnego LP zarówno do organizowania przetargów i aukcji internetowych, jak i ustalania regulaminów ich przeprowadzania.

Potwierdza to zarzut, że Dyrektor Generalny LP ewidentnie przekracza swoje kompetencje, a bezprawną groźbą odmowy sprzedaży drewna wymusza na nabywcach akceptację narzuconych im regulaminów przetargów i aukcji.
Jest to oczywiste nadużycie, jako że przedsiębiorcy polscy nie mają innej alternatywy zakupu drewna niż od Skarbu Państwa, który w kraju jest bezspornie monopolistą w zakresie jego sprzedaży.
Rzeczywisty udział Skarbu Państwa - nominalnie, a PGL LP de facto w wskutek uzurpacji i bezpodstawnego zawłaszczania uprawnień właścicielskich, stanowi 86% w sprzedaży drewna.
Wg art. 4 pkt. 10) ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów monopolistą jest podmiot, którego udział w tzw. rynku relewantnym przekracza zaledwie 40 %.
Uważamy, że Skoro Skarb Państwa jest jednoosobowym podmiotem prawa, a rynkiem właściwym dla niego jest całe terytorium kraju, to wszystkich nabywców drewna powinien bezwzględnie obowiązywać jeden wzorzec umowy sprzedaży.
Wbrew dotychczasowej praktyce PGL LP, wszyscy nabywcy, bez żadnych wyjątków i bez względu na ilość nabywanego przez nich drewna, w świetle prawa konkurencji powinni absolutnie nabywać drewno na jednakowych warunkach, w tym również identycznych warunkach technicznych jakościowego odbioru, po cenach przez nich zaoferowanych w przetargach i aukcjach.

OZPPD stoi na stanowisku, że przetargi i aukcje powinny być organizowane zgodnie z prawem przez ustawowo uprawnione do ich przeprowadzania podmioty, wg regulaminów opracowanych na podstawie powszechnie obowiązujących aktów prawnych, wydanych przez właściwe rzeczowo organy administracji rządowej.

To samo powinno dotyczyć wadium, które uczestnicy przetargów i aukcji powinni wpłacać wg jednakowej stawki, natomiast jego wartość dla poszczególnych uczestników, powinien być iloczynem z pomnożenia tej stawki przez ilość masy drewna zapotrzebowanego w składanej ofercie.
 
Uważamy, że zakazane powinny być również manipulacje wynikami przetargów i aukcji, które w świetle § 2 pkt.6 regulaminu internetowych przetargów na 2012 i w § 17 pkt. 5 regulaminu aukcji internetowych na 2012 są możliwe w zakresie zmian jakościowo-wymiarowych powodujących zmianę ceny.
Jak informują nas przedsiębiorcy Dyrektor Generalny LP stosuje niestety w celu obniżenia ceny z naruszeniem prawa takie praktyki w stosunku do uprzywilejowanych i wybranych uznaniowo nabywców drewna.

Nabywcy ci aby zapewnić sobie niezbędne im ilości drewna, najpierw w złożonej ofercie deklarują zawyżone ceny, którymi przebijają innych uczestników przetargu albo aukcji, a po ich zakończeniu i ostatecznym rozstrzygnięciu w rozumieniu art. 701 kc, gdy mają już zapewnione masy drewna, podejmują negocjacje w celu obniżenia ustalonej tą drogą ceny.

Aby wyeliminować takie manipulacje cenowe należy koniecznie:
1. rozstrzygnięcia przetargów i aukcji bezzwłocznie upubliczniać i traktować je  za wiążące dla organizatora i uczestników;
2. od wyników przetargów i aukcji wprowadzić tryb odwoławczy do nadrzędnego dla organizatora organu organ administracji rządowej.

Ponadto powinny naszym zdaniem być zakazane przez Ministra Środowiska praktyki, jak dotąd nagminnie stosowane przez Dyrektora Generalnego LP w stosunku do uznaniowo wybranych nabywców drewna, zwłaszcza wielkich firm i koncernów zagranicznych, a także przy sprzedaży drewna na eksport, polegające na obniżaniu cen zaoferowanych przez nabywców w przetargach i aukcjach, pod pozorem wszelkiego rodzaju rabatów, bonifikat, opustów i inaczej jeszcze nazwanych obniżek cenowych.

Podkreślić należy, że stosowanie takich praktyk jest zabronione prawem konkurencji, jako sprzeczne z zasadami uczciwej konkurencji.

Jest to problem bardzo ważny dla wszystkich nabywców, bowiem pomimo że praktyk takich zabraniają przepisy ustawy z dnia 16 .02.2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów [vide: podane poniżej komentarze do ustawy *], to Dyrektor Generalny LP w taki oto sposób faworyzuje niektóre uprzywilejowane wg własnego uznania firmy.
Takim bowiem sposobem, preferuje się sprzedaż drewna koncernom  zagranicznym oraz na eksport, i wbrew kardynalnej zasadzie gwarantowanej art. 32 ust. 2 Konstytucji RP dyskryminuje się bardzo licznych rodzimych przedsiębiorców, zwłaszcza średnich i małych.
* [prof. Anna Fornalczyk "Biznes a ochrona konkurencji" - wyd. Oficyna a Woltes Kluwer business 2007r.; Konrad Kohutek, Małgorzata Sieradzka "Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów - komentarz" - wyd. LEX a Woltes Kluwer business 2008r.; opracowanie zbiorowe pod red. Cezarego Banasińskiego i Eugeniusza Piontka "Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów - komentarz" wyd. LexisNexis 2009r.

W konkluzji stwierdzamy, że narzucone w sposób nieuprawniony przez Dyrektora Generalnego LP nabywcom drewna zasady sprzedaży drewna na 2012r., w tym regulaminy przetargu i aukcji internetowych, rażąco naruszają elementarne zasady praworządności, bowiem są sprzeczne ze stosownymi ustawami.
W istocie regulaminy te są wypaczoną formą procedur, jakie powinny obowiązywać przy sprzedaży mienia Skarbu Państwa.

Jednocześnie podnosimy, że skoro tytuł zarządzenia Nr 51 (znak OM - 906-1-8/11) wskazuje, że wydane ono zostało przez kierownika państwowej jednostki organizacyjnej administrującej lasami Skarbu Państwa tylko na postawie § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP, to z uwagi brak upoważnienia ustawowego w przedmiotowym zakresie należy uznać, że Dyrektor Generalny LP działał samowolnie albo jako substytut ministra właściwego ds. środowiska.
Mamy w związku z tym uzasadnione podstawy twierdzić, że negatywne skutki wynikające z zarządzenia Nr 39 (znak EM - 906 - 7/12), w świetle prawa obciążają de facto z racji utrzymywania w mocy substytucji w § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP bezpośrednio mocodawcę Dyrektora Generalnego LP - Ministra Środowiska.

Zatem mając na względzie, że:
- udzielone 17 lat temu upoważnienie w § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP jest sprzeczne z aktualnie obowiązującym ładem prawnym;
- zarządzenia Dyrektora Generalnego LP nie stanowiąc prawa dla nabywców drewna, nie mogą być wobec nich stosowane i być dla nich wiążące, gdyż mają tylko charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki organizacyjne PGL LP, to w świetle przedstawionej argumentacji, wnioski sformułowane na wstępie niniejszego pisma są zasadne.

Z poważaniem
Za Radę OZPPD
Prezes Związku
Mirosław Florkiewicz

 
Komentarze Komentarze do artykułuSkomentuj Dodaj komentarz

BRAWO

Takiej własnie analizy oczekiwał przemysł od dawna .
Jeszcze raz dzięki i brawo !

ze stazem 12 letnim [29]Odpowiedz na ten komentarz2012-06-11 18:36:00

Zgłoś nadużycie

Powrót

REKLAMA

REKLAMA

REKLAMA


 
 
facebook
newsletter

Zapisz się na bezpłatny

Wiadomości z portalu na e-mail

Zapisz