DREWNO.PL - Portal branży drzewnej - ogłoszenia
TARCICA.PL - internetowy sklep drzewny
 

OZPPD wnioskuje do Ministra Środowiska o wykazanie prawnego umocowania Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w zakresie regulowania rynku drewna

Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego

Autor: Mirosław Florkiewicz
Źródło: Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego
Data: 2011-12-29


Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego wniósł do Ministra Środowiska o wskazanie podstaw prawnych do ustalania przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych zasad sprzedaży drewna i ocenę ich ważności. OZPPD stoi na stanowisku, że Dyrektor Generalny Lasów Państwowych bezprawnie narzuca nabywcom warunki sprzedaży, jak również niezgodnie z przepisami o ochronie konkurencji i konsumentów ich różnicuje. Dodatkowo, zdaniem Związku, Lasy Państwowe jako sprzedające mienie Skarbu Państwa, zobowiązane są do ujawniania warunków zawartych transakcji.

Fot. Drewno.pl

Gródków, dnia 14.12.2011r.
L.dz. PZ 28 - 1/12/11

dotyczy: Unieważnienia bezpodstawnych w świetle powszechnie obowiązujących przepisów zasad sprzedaży przez PGL LP drewna pozyskiwanego z drzewostanu lasów Skarbu Państwa.


Pan Marcin Korolec
Minister Środowiska

Szanowny Panie Ministrze,
W wykonaniu Uchwały Nr 3/11/2011 z dnia. 18.11.2011r. Rady Związku - organu statutowego Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Przemysłu Drzewnego, na zasadzie art. 61 Kpa w związku z:
- art. 28 ust. 1 pkt. 4 i pkt. 7 ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 65, poz. 437),
- art. 17 i art. 17a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz.
 493);
- art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (tekst jedn. Dz. U. z 2011r. Nr 12, poz. 59); oraz
- art. 1 pkt. 3) ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. z 2001r. Nr 97,
 poz. 1051),

oraz zgodnie z zapowiedzią w piśmie Rady Związku do Pana Ministra z dnia 01.12.2011r. L.dz. PZ 26 - 1/12/11 wnoszę o:

1. wskazanie ważnej podstawy prawnej w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, uprawniającej Ministra Środowiska - w świetle wyżej powołanych przepisów - do utrzymywania w mocy po dniu 1.10.1996r. w Statucie PGL LP upoważnienia dla Dyrektora Generalnego LP do ustalania w drodze zrządzeń własnych zasad sprzedaży przez Skarb Państwa drewna, pozyskiwanego przez PGL LP w ramach sprawowanego zarządu z drzewostanu lasów państwowych

2. potwierdzenie zachowania ważności zapisów w § 8 ust. 1 pkt. 5) i  Statutu PGL LP po wejściu w życie przepisów art. 17 ust. 4 oraz art. 17a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, a także przepisów ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej;

3. ocenę - w ramach nadzoru nad PGL LP i gospodarką leśną zgodnie z art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach - przez Pana Ministra jako właściwy w tym zakresie naczelny organ administracji rządowej organ ważności oraz zgodności z prawem, stosownie:

a) zasad sprzedaży drewna w PGL LP w ogóle, a na 2012r. w szczególności ostatnio wprowadzonych do stosowania w formie załącznika nr 1 do zarządzenia Nr 51 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 27.10.2011r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2012r. (znak OM - 906-1-8/11);

b) uprawnień Dyrektora Generalnego LP do:
- organizowania i ustalania regulaminów przetargów i aukcji internetowych na sprzedaż przez Skarb Państwa drewna na potrzeby gospodarki krajowej, zwłaszcza przemysłu drzewnego;
oraz
- upoważniania - wbrew regulacjom ustawowym zapisanym w art. 33-35 ustawy o lasach - kierowników zakładów LP [§ 2 pkt. a) załącznika nr 1 cyt. zarządzenia Nr 51] do sprzedaży drewna [art. 535 w zw. z art. 140 Kc], a więc do reprezentowania Skarbu Państwa stosunkach cywilnych;
- jednostronnego narzucania nabywcom - przedsiębiorcom w stosunkach cywilnych warunków sprzedaży tego drewna w drodze wydawanych przez siebie zarządzeń;

4. stwierdzenie niezgodności z prawem, uchylenie i niezwłoczne wyeliminowanie ze stosowania zasad sprzedaży drewna w PGL LP na 2012r. narzuconych zarządzeniem Nr 51 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 27.10.2011r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2012r. (znak OM-906-1-8/11) w załączniku nr 1;
jak również

5. unieważnienie wszystkich czynności cywilno-prawnych dokonanych przez Dyrektora Generalnego LP w stosunku do uznaniowo uprzywilejowanych nabywców drewna, zwłaszcza wielkich firm i koncernów zagranicznych działających w kraju, którym z rażącym naruszeniem zakazu w art. 9 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007r. Nr 50, poz. 331) zapewniono poza przetargami i aukcjami zakupy drewna, tj. na zasadach innych, niż te które już są i mają w roku przyszłym być stosowane w stosunku do pozostałych przedsiębiorców;

6. zakazanie dyrektorowi generalnemu LP dotychczasowych samowolnych i bezprawnych praktyk w przedmiotowym zakresie;

7. zobowiązanie dyrektora generalnego LP, jako kierownika państwowej jednostki organizacyjnej zarządzającej jedynie lasami Skarbu Państwa do poszanowania zasad praworządności i zaniechania naruszeń prawa.

UZASADNIENIE
Członkowie Związku - którymi są pracodawcy prowadzący firmy specjalizujące się w przetwarzaniu drewna nabywanego w stanie surowym od Skarbu Państwa, a pozyskiwanego w nadleśnictwach w ramach sprawowanego zarządu przez PGL LP z drzewostanu lasów państwowych, podjęli wiadomość ogłoszoną witrynie internetowej PGL LP o treści zarządzenia Nr 51 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 27.10.2011r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2012r. (znak OM - 906-1-8/11) .

Uważamy, że nie tylko tytuł cyt. zarządzenia, ale nadto treść jego załącznika nr 1 wskazuje, iż wprowadzone w nim regulacje są ewidentnie sprzeczne zarówno z przepisami ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach, jak i anachronicznego już rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.12.1994r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. 1994r. Nr 134, poz. 692).

Podnosimy zarzut, że zawarte w załączniku nr 1 zarządzenia regulacje zostały przez Dyrektora Generalnego LP nabywcom narzucone samowolnie i bez ważnej podstawy prawnej w świetle stosownych w tym zakresie przepisów.

Zarzut ten uzasadnia bezsprzecznie fakt, że drewno pozyskiwane w nadleśnictwach w ramach sprawowanego przez PGL LP zarządu z lasów Skarbu Państwa, jest mieniem państwowym.

Drewno jest bowiem rzeczą w rozumieniu art.45, a nadto w świetle art. 53 Kc w zw. z art. 47 § 1, art. 48 i art. 50 Kc jest pożytkiem naturalnym rzeczy głównej - lasu, i tak samo jak las - rzec główna - stanowi wyłączną własność Skarbu Państwa.

Rozstrzyga o tym jednoznacznie nie tylko art. 441 Kc, ale co niemniej istotne również art. 5 ust. 2 pkt. 8) ustawy z dnia 27.08.2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009r. Nr 157, poz. 1240).

Dowodzi to dobitnie, że drewno pozyskiwane z lasów państwowych przez ich zarządcę, którym jedynie jest PGL LP zgodnie z dyspozycją art. 2 powołanej we wnioskach ustawy o lasach, sprzedawane może być wyłącznie przez właściciela, a więc Skarb Państwa, o czym stanowi art. 140 i art. 190 Kc, a nie jak błędnie mniema Dyrektor Generalny LP przez PGL LP.

PGL LP organizuje i prowadzi sprzedaż drewna na potrzeby gospodarki krajowej powołując się treść art. 32 ust. 1 powołanej ustawy o lasach.

Twierdzimy, że PGL LP celowo opacznie interpretuje cyt. przepis, a nawet na jego podstawie dopuszcza się świadomej manipulacji, jako że werbalne brzmienie powołanego art. 32 nie pozostawia żadnych wątpliwości, iż reprezentacja Skarbu Państwa, o której mowa w tym przepisie, pomimo że dotyczy zarządzanego mienia, to ograniczona została przez ustawodawcę poprzez wykluczenie tej prerogatywy w stosunkach cywilnych.

Jest to oczywiste i logiczne w świetle prawa, jako że ustawa o lasach nie nadała PGL LP ani osobowości ani też zdolności prawnej.
    
Z tego to względu PGL LP nie posiadając podmiotowości prawnej, o której stanowi art. 33 Kc, nie może reprezentować Skarbu Państwa w zakresie sprzedaży drewna.

Skoro więc PGL LP będąc jedynie państwową jednostką organizacyjną zarządzająca tylko w imieniu Skarbu Państwa lasami państwowymi, na gruncie prawa cywilnego nie może być wcale stroną stosunków cywilnych, to tym bardziej niedopuszczalnym jest, aby w imieniu własnym na podstawie zarządzenia Nr 51 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 27.10.2011r. (znak OM-906-1-8/11) prowadziło sprzedaż drewna.

Ponownie pokreślić należy, że zgodnie z dyspozycją art. 140 kc tylko właściciel - a więc w tym przypadku Skarb Państwa - w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego, z wyłączeniem innych osób, może korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, a w szczególności pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy (art. 45 kc) i w tych samych granicach może rzeczą rozporządzać.

Jak wykazaliśmy to już wcześniej rzeczą taką jest drewno.

W zakresie reprezentacji Skarbu Państwa art. 32 ustawy o lasach jest całkowicie spójny z przepisami art. 33 ust. 3 pkt. 1), art. 34 pkt. 1) i art. 35 ust. 1 pkt. 1).

Powołanymi przepisami ustawodawca jednoznacznie zastrzegł prawo reprezentowania Skarbu Państwa w stosunkach cywilnych personalnie : dyrektorowi generalnemu, dyrektorom regionalnym i nadleśniczym, stosownie do ich zakresów działania.

Uzasadnia to trafność zarzutu, że nie tyko tytuł zarządzenia Nr 51 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 27.10.2011 r (znak OM - 906-1-8/11), ale również zapisane w § 2 pkt. a) jego załącznika nr 1 upoważnienie kierowników zakładów LP do sprzedaży drewna Skarbu Państwa, rażąco narusza powołane przepisy ustawowe.

Naszym zdaniem upoważnienie to ewidentnie dowodzi ignorowania przez Dyrektora Generalnego LP imperatywu w art. 83 Konstytucji RP, tj. bezwzględnego obowiązku przestrzegania prawa.

Rada Związku wyraża również pogląd, że w zakresie sprzedaży drewna przepisy art. 33 ust. 3 pkt. 1) i art. 34 pkt. 1) ustawy o lasach w istocie całkowicie wykluczają prawo Dyrektora Generalnego LP i dyrektorów regionalnych do reprezentowania Skarbu Państwa w stosunkach cywilnych, jako że w przeciwieństwie do nadleśniczych, nie prowadzą oni samodzielnie gospodarki leśnej.

Gospodarka leśna, którą definiuje art.6 ust. 1 pkt. 1) ustawy o lasach, w brzmieniu art. 35 ust. 1 prowadzona jest samodzielnie wyłącznie przez nadleśniczych w nadleśnictwach.

Należy przy tym uwypuklić niespójność treści art. 4 ust. 3 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt. 1) ustawy o lasach z przepisami art. 32 ust. 1 w zw. z art. 33 ust. 3 pkt. 1); art. 34 pkt. 1) oraz art. art. 35 ust. 1 pkt. 1) oraz z obowiązującym po dniu 1.10.1996r. ładem prawnym.

Wskazane przepisy są sprzeczne ze sobą oraz prowadzą do fałszywego wniosku sugerując błędnie, jakoby PGL LP - nie mając wcale podmiotowości prawnej, a więc świetle art. 33 i art. 331 kc ani osobowości oraz zdolności prawnej - mogłoby rzekomo być kontrahentem nabywców drewna i sprzedawać im drewno Skarbu Państwa.

Dlatego Rada Związku podnosi, że regulacje ustalone w załączniku nr 1 do zarządzenia Nr 51 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 27.10.2011r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2012r. z dnia 27.10.2011r. zostały bezprawnie narzucone nabywcom drewna.

Ponieważ Dyrektor Generalny LP swoje uprawnienie - jak świadczy osnowa zarządzenia Nr 51 z dnia 27.10.2011r. z dnia 27.10.2011r. - wywodzi z § 8 ust. 1 pkt. 5) Statutu PGL LP, to w sytuacji, gdy przepisy :
- ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach; jak również
- przepisy ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, nie dają Dyrektorowi Generalnemu LP żadnych uprawnień do:
a) organizowania w imieniu Skarbu Państwa przetargów i aukcji na sprzedaż drewna;
b) ustalania regulaminów ich przeprowadzania; a także
c) zasad sprzedaży drewna przez PGL LP,
to zachodzi pilna konieczność oceny przedmiotowych zasad przez Pana Ministra.

Ocena taka powinna uwzględniać, że Dyrektor Generalny LP nie jst przecież organem administracji rządowej, lecz jest tylko kierownikiem państwowej jednostki organizacyjnej zarządzającej lasami państwowymi, który nie ma upoważnienia Rady Ministrów, wymaganego art. 17 ust.4 i 17a) ustawy
o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa.

Minister Środowiska będąc wg art. 18 pkt. 1) Kpa naczelnym organem administracji rządowej nadzorującym na podstawie art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach PGL LP i gospodarkę leśną, w świetle art. 28 ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej jest niewątpliwie organem właściwym do dokonania tej oceny.

Rada Związku za pilne i konieczne uważa by wnikliwie ocenić, czy uprawnienie udzielone ponad 17 lat w § 8 ust. 1 pkt. 5) Statutu PGL LP Dyrektorowi Generalnemu LP temu mocą zarządzenia Nr 50 z dnia 18.05.1994r. jeszcze przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, po wejściu w życie ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa jest nadal ważne.

Naszym zdaniem jest ono już od dawna nieważne z mocy prawa, a Dyrektor Generalny LP po dniu 1.10.1996r. nie posiada w przedmiotowym zakresie ustawowych uprawnień, wymaganych bezwzględnie art. 17 ust. 4 i art. 17 a) ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa.

Analiza obowiązującego stanu prawnego rodzi także wątpliwość, czy z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej minister właściwy ds. środowiska w brzmieniu art. 28 ust. 1 pkt. 4) zachował takie same uprawnienia do reprezentowania Skarbu Państwa, jakie cyt. ustawa nadała w art. 25 ust. 2 ministrowi właściwemu ds. Skarbu Państwa.

Wątpliwość ta nasuwa wniosek, że z dniem wejścia w życie 1.01.1999r. ustawy o działach administracji rządowej, minister właściwy ds. środowiska w przypadku braku stosownego uprawnienia w odrębnej ustawie, utracił uprawnienie do udzielenia substytucji, którą w przeszłości, w § 8 ust. 1 pkt. 5) Statutu PGL LP w trybie zarządzenia udzielił ówczesny Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.

Dlatego z uwagi na zaistniałe począwszy od 1996r. kluczowe zmiany obowiązującego wcześniej porządku prawnego, a w szczególności:

1. utworzenia z dniem 1.10.1996r. urzędu Ministra Skarbu Państwa, na mocy art. 2 ust. 3 pkt. 3) ustawy z dnia 8.08.1996r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz. 497); jak również

2. wejściem w życie z dniem 1.10.1996r. ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz. 493 z późn. zm.), a już z pewnością obowiązywania art. 17 a)

3. wejściu w życie z dniem 17.10.1997r. Konstytucji RP;

4. wejściem w życie dnia 1.04.1999r. ustawy z dnia 4.09.1997r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 65, poz. 437);

5. wejściem w życie dnia 11.09.2001r. ustawy z dnia 6.07.2001r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. z 2001r. Nr 97, poz. 1051).

zachodzi naszym zdaniem pilna konieczność oceny i potwierdzenia przez Pana Ministra, czy upoważnienie dla Dyrektora Generalnego LP w § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP, jest nadal obowiązujące, albo jak wykazaliśmy utraciło już ważność z mocy prawa, i w związku z tym nie powinny być dokonane stosowne zmiany w statucie LP.

Pomimo zaistnienia licznych zmian w obowiązującym systemie prawnym, Statut PGL LP od blisko 18 lat jest ten sam.

W świetle tych zmian wydaje się, że utrzymywanie nadal przez Ministra Środowiska upoważnienia w § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP do ustalania przez Dyrektora Generalnego LP zasad sprzedaży drewna, może wskazywać na przekroczenie zakresu delegacji ustawowej w art. 44 ustawy o lasach.
    
Sytuacja, gdy stosownego upoważnienia ustawowego - jak wskazano - może nie posiadać już Minister Środowiska, a Dyrektor Generalny LP ich z pewnością również nie posiada, naszym zdaniem niewątpliwie przemawia za trafnością sformułowanych na wstępie wniosków nr 4, 5, 6 i 7 o:


- unieważnienie i niezwłoczne wyeliminowanie ze stosowania zasad sprzedaży drewna przez PGL LP na 2012r., w tym regulaminów przetargów i aukcji  internetowych, jak również unieważnienie rozstrzygnięć już dokonanych na tej podstawie w stosunku do wszystkich nabywców drewna;

- unieważnienie wszystkich czynności cywilno-prawnych dokonanych przez Dyrektora Generalnego LP w stosunku do uznaniowo uprzywilejowanych
 nabywców drewna z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji;
 
- zakazanie dyrektorowi generalnemu LP dotychczasowych samowolnych i bezprawnych praktyk w przedmiotowym zakresie;

- zobowiązanie dyrektora generalnego LP, jako kierownika państwowej jednostki organizacyjnej zarządzającej jedynie lasami Skarbu Państwa do poszanowania zasad praworządności i zaniechanie naruszeń prawa.

Poza zarzutem braku przez Dyrektora Generalnego LP stosownych uprawnień ustawowych w przedmiotowym zakresie, istotne znaczenie także ma fakt, że narzucone bezprawnie nabywcom drewna zasady sprzedaży drewna na 2012r. zawierają szereg regulacji sprzecznych lub zabronionych przepisami:

1. art. 3531 i art. 364 w zw. z art. 155 § 1, art. 490 § 1 i art. 552 oraz art. 563 § 2 ustawy Kodeks cywilny;
 
2. art. 4 ust. 1 pkt.3), 4) i 5) oraz art. 6 ust. 1 pkt. 5 lit. a) i d) ustawy z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198);

3. art. 9 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331).

Załączone do zarządzenia Nr 51 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 27.10.2011r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2012r. (znak OM-906-1-8/11) zasady sprzedaży drewna w PGL LP nie dość że, dopuszczają zabronione prawem konkurencji nierówne traktowanie nabywców drewna, to w dodatku utajniają w sposób bezprawny tzw. informacje publiczne, który nabywca, na jakich warunkach umownych, za jaką cenę wynikową oraz jaką ilość określonej jakości drewno, faktycznie zakupił od Skarbu Państwa.

Drewno pozyskiwane z drzewostanu lasów Skarbu Państwa przez ich zarządcę, wcale nie jest - jak błędnie mniemają leśnicy - własnością PGL LP, lecz dobrem narodowym i mieniem państwowym, które stanowi współwłasność wszystkich obywateli państwa polskiego.
Współwłasność tę w świetle art. 33, art. 34 i art. 441 Kc tylko formalnie personifikuje Skarb Państwa.
Nadto drewno to będąc pożytkiem naturalnym lasu, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 lipca 2001 o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. z 2001 Nr 97 poz.1051) stanowi strategiczny zasób naturalny kraju, który powinien być racjonalnie zagospodarowany dla dobra ogólnego oraz gospodarki krajowej.

Oznacza to naszym zdaniem, że drewno pozyskiwane przez PGL LP z lasów Skarbu Państwa, jako również strategiczny zasób naturalny kraju, w pierwszej kolejności powinno być nabywane i przetwarzane przez rodzimy przemysł drzewny.
Jedynie nadwyżki podażowe, których z powodu braku potencjału produkcyjnego nie będą już w stanie zagospodarować i przetworzyć polscy przedsiębiorcy, powinny dopiero być sprzedawane firmom i koncernom zagranicznym oraz na eksport.
Za demagogię uważamy niezasadne argumenty, którymi szermuje kierownictwo PGL LP, jakoby dyrektywy unijne o swobodnym przepływie towarów zakazywały rzekomo stosowania ograniczeń przy sprzedaży drewna firmom i koncernom zagranicznym.

Zdaniem Związku przepisy art. 23 - art. 31 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1992r. (Dz. Urz. UE C 2006 Nr 321E, st. 1) nie dotyczą własności państwowej, w tym zasobów naturalnych, lecz odnoszą się wyłącznie do producentów, którzy sprzedają produkty stanowiące ich prywatną własność, lub kupują takie produkty innych firm.

W odniesieniu do drewna należy mieć również na względzie, że skoro jest ono pozyskiwane z drzewostanu lasów, a drzewostan ten bezspornie jest płodem
ziemi, o czym stanowi art. 32 cyt. Traktatu o Unii Europejskiej, to analogicznie jak produkty rolne również ono powinno podlegać takim samym zasadom i wyłączeniom.

Odrębną kwestią związaną z warunkami sprzedaży drewna, jest błędne przeświadczenie kierownictwa PGL LP, że skoro na podstawie § 14 ust. 1 anachronicznego już teraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.12.1994r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. 1994r. Nr 134, poz. 692) wpływy ze sprzedaży drewna stanowią przychody PGL LP, to Lasy Państwowe mogą rozporządzać drewnem wg swojej woli.

Mimo że w przeszłości, ponad 17 temu, ówczesny rząd mocą powołanego rozporządzenia Rady Ministrów zrezygnował na rzecz zarządcy lasów Skarbu Państwa z zasilania budżetu państwa wpływami ze sprzedaży drewna, i pozostawił je w dyspozycji PGL LP, to nie oznacza wcale, że dochody te utraciły charakter środków i dochodów publicznych.

Rozstrzyga o tym jednoznacznie treść art. 5 ust. 1 pkt. 1) i ust. 2 pkt. 8) ustawy z dnia 27.08.2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009r. Nr 157, poz. 1240).

Zatem skoro wtórną sprawą jest, że wpływy ze sprzedaży drewna stanowią przychody PGL LP, to jednak z uwagi na ich pierwotny, ustawowy charakter środków i dochodów publicznych pochodzących ze sprzedaży mienia Skarbu Państwa, powinny one być bezwzględnie jawne, zważywszy że obliguje do tego art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych.

Praktyka jednak jest zupełnie inna. Dyrektor Generalny LP ignoruje tę ustawową zasadę, i utajnia informację, komu lub jakiej firmie, za ile i na jakich warunkach, zwłaszcza preferencyjnie wybranym wg własnego uznania nabywcom, sprzedał w kraju lub na eksport określoną ilość drewna.
W tym celu w § 4 pkt. 4 „regulaminu internetowych przetargów ograniczonych w portalu leśno drzewnym na 2012 rok” wprowadza w sposób nieuprawniony i z rażącym nadużyciem stosownych przepisów pojęcie „tajemnicy przedsiębiorstwa”.

Oczywistym jest, że skoro PGL LP - jak dowodzi tytuł zarządzenia Nr 51 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 27.10.2011r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2012r. (znak OM - 906-1-8/11) - zamiast Skarbu Państwa sprzedaje drewno z naruszeniem zasad transparentności, to ma interes w tym, aby nie ujawniać przed innymi nabywcami informacji na ten temat.

Wybieg taki jest niedopuszczalny, jako że nie tylko rzeczywisty w świetle prawa sprzedawca drewna - Skarb Państwa, ale także PGL LP nie są przecież
wcale ani przedsiębiorstwami w rozumieniu art. 551 kc, ani też przedsiębiorcami w rozumieniu art. 431 kc i art. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095).

Jak wykazano już powyżej, PGL LP wg ustawy o lasach jest jedynie państwową jednostką organizacyjną zarządzającą majątkiem (lasami) Skarbu Państwa.
Nie posiadając osobowości prawnej oraz nie posiadając też własnych składników mienia oraz praw majątkowych i niemajątkowych, wym. w pkt. 1) - 10) art. 551 Kc, PGL LP nie prowadzi również w imieniu własnym działalności gospodarczej.

Każda firma decydując się na zakup drewna od Skarbu Państwa, a więc zakup rzeczy, które stanowią własność społeczną oraz mienie państwowe, musi liczyć się z tym, że wszelkie transakcje przenoszące na nie prawo własności składników tego mienia, muszą być w pełni transparentne i w przeciwieństwie do sprzedaży własności prywatnej, nie obowiązuje tu zasada tajemnicy handlowej.

Z tego to względu za ewidentne nadużycie prawa, które wg art. 5 Kc nie podlega ochronie, należy uznać treść cyt. § 4 pkt. 4 regulaminu internetowych przetargów.
Uważamy, że Dyrektor Generalny LP w sposób chybiony powołuje się na treść art. 4 pkt. 17) ustawy z dnia 16 .02.2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów.
Przepis ten, posiłkuje się definicją tajemnicy przedsiębiorcy zdefiniowaną w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16.04.1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 153, poz. 1503), która z oczywistych względów nie może mieć zastosowania do sprzedaży drewna przez Skarb Państwa.

Warunki umowne na sprzedaż mienia przez Skarb Państwa - w tym przypadku drewna - nie mieszczą się w hipotezie cyt. przepisu i odnoszą się tylko do przedsiębiorstw będących w rozumieniu prawa cywilnego samodzielnym podmiotem praw i obowiązków w zakresie prowadzonej przez nie w imieniu własnym działalności gospodarczej.

Nadto wg cyt. przepisu przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

Skoro umowy sprzedaży drewna przez Skarb Państwa podlegają jawności na podstawie powołanych już powyżej przepisów ustawy z dnia 6.09.2001r. o
dostępie do informacji publicznej, to muszą one być w pełni transparentne dla społeczeństwa i z natury rzeczy nie mogą stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa.

Istnieją uzasadnione podstawy podnieść zarzut, że Dyrektor Generalny LP dla utajnienia wyników organizowanych przez siebie przetargów i aukcji,
celowo i wbrew przepisom art. 434 i art. 435 Kc nadaje przystępującym do nich firmom kamuflujące je nazwy, aliasy lub hasła.

Czyni tak mimo że art. 432 kc jednoznacznie stanowi, że przedsiębiorca działa jawnie pod firmą, którą dla osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko, a dla osoby prawnej nazwa firmy.

Oczekujemy, że Pan Minister nie będzie tolerował tego rodzaju nadużyć prawa, których w zakresie sprzedaży drewna permanentnie jak dotychczas, dopuszcza się Dyrektor Generalny LP.

Oczekujemy również, że Pan Minister spowoduje bezzwłoczne wyeliminowanie niedozwolonej praktyki utajniania pod pozorem „tajemnicy przedsiębiorstwa” wyników sprzedaży drewna, oraz zobowiąże Dyrektora Generalnego LP do sprzedaży w pełni transparentnej.

Ponadto co istotne, Dyrektor Generalny LP w § 5 regulaminu przetargu ograniczonego, a także w § 6 pkt. 2) i 3) „regulaminu systemowej aukcji internetowej w aplikacji „e-drewno” oraz aukcji internetowej w aplikacji „e-drewno” na 2012 rok” uwarunkowuje dopuszczenie nabywców do przetargu lub aukcji, uprzednim zaakceptowaniem przez nich narzuconych im regulaminów.

Uważamy, że żądanie to wynika wprost z braku uprawnień ustawowych przez Dyrektora Generalnego LP zarówno do organizowania przetargów i aukcji internetowych, jak i ustalania regulaminów ich przeprowadzania.

Potwierdza to zarzut, że Dyrektor Generalny LP ewidentnie przekracza swoje kompetencje, a bezprawną groźbą odmowy sprzedaży drewna wymusza na nabywcach akceptację narzuconych im regulaminów przetargów i aukcji.

Jest to oczywiste nadużycie, jako że przedsiębiorcy polscy nie mają innej alternatywy zakupu drewna niż od Skarbu Państwa, który w kraju jest bezspornie monopolistą w zakresie jego sprzedaży.

Rzeczywisty udział Skarbu Państwa - nominalnie, a PGL LP de facto w wskutek uzurpacji i bezpodstawnego zawłaszczania uprawnień właścicielskich, - stanowi 86% w sprzedaży drewna.

Wg art. 4 pkt. 10) ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów monopolistą jest podmiot, którego udział w tzw. rynku relewantnym przekracza zaledwie 40 %.

Uważamy, że Skoro Skarb Państwa jest jednoosobowym podmiotem prawa, a rynkiem właściwym dla niego jest całe terytorium kraju, to wszystkich nabywców drewna powinien bezwzględnie obowiązywać jeden wzorzec umowy sprzedaży.

Wbrew dotychczasowej praktyce PGL LP, wszyscy nabywcy, bez żadnych wyjątków i bez względu na ilość nabywanego przez nich drewna, w świetle prawa konkurencji powinni absolutnie nabywać drewno na jednakowych warunkach, w tym również identycznych warunkach technicznych jakościowego odbioru, po cenach przez nich zaoferowanych w przetargach i aukcjach.

OZPPD stoi na stanowisku, że przetargi i aukcje powinny być organizowane zgodnie z prawem przez ustawowo uprawnione do ich przeprowadzania podmioty, wg regulaminów opracowanych na podstawie powszechnie obowiązujących aktów prawnych, wydanych przez właściwe rzeczowo organy administracji rządowej.
To samo powinno dotyczyć wadium, które uczestnicy przetargów i aukcji powinni wpłacać wg jednakowej stawki, natomiast jego wartość dla poszczególnych uczestników, powinien być iloczynem z pomnożenia tej stawki przez ilość masy drewna zapotrzebowanego w składanej ofercie.
 
Uważamy, że zakazane powinny być również manipulacje wynikami przetargów i aukcji, które w świetle § 2 pkt.6 regulaminu internetowych przetargów na 2012 i w § 17 pkt. 5 regulaminu aukcji internetowych na 2012 są możliwe w zakresie zmian jakościowo-wymiarowych powodujących zmianę ceny.
Jak informują nas przedsiębiorcy Dyrektor Generalny LP stosuje niestety w celu obniżenia ceny z naruszeniem prawa takie praktyki w stosunku do uprzywilejowanych i wybranych uznaniowo nabywców drewna.

Nabywcy ci aby zapewnić sobie niezbędne im ilości drewna, najpierw w złożonej ofercie deklarują zawyżone ceny, którymi przebijają innych uczestników przetargu albo aukcji, a po ich zakończeniu i ostatecznym rozstrzygnięciu w rozumieniu art. 701 kc, gdy mają już zapewnione masy drewna, podejmują negocjacje w celu obniżenia ustalonej tą drogą ceny.

Aby wyeliminować takie manipulacje cenowe należy koniecznie:
1. rozstrzygnięcia przetargów i aukcji bezzwłocznie upubliczniać i traktować je za wiążące dla organizatora i uczestników;
2. od wyników przetargów i aukcji wprowadzić tryb odwoławczy do nadrzędnego dla organizatora organu organ administracji rządowej.

Ponadto powinny naszym zdaniem być zakazane przez Ministra Środowiska praktyki, jak dotąd nagminnie stosowane przez Dyrektora Generalnego LP w stosunku do uznaniowo wybranych nabywców drewna, zwłaszcza wielkich firm i koncernów zagranicznych, a także przy sprzedaży drewna na eksport, polegające na obniżaniu cen zaoferowanych przez nabywców w przetargach i aukcjach, pod pozorem wszelkiego rodzaju rabatów, bonifikat, opustów i inaczej jeszcze nazwanych obniżek cenowych.

Podkreślić należy, że stosowanie takich praktyk jest zabronione prawem konkurencji, jako sprzeczne z zasadami uczciwej konkurencji.

Jest to problem bardzo ważny dla wszystkich nabywców, bowiem pomimo że praktyk takich zabraniają przepisy ustawy z dnia 16 .02.2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów [vide: podane poniżej komentarze do ustawy*], to Dyrektor Generalny LP w taki oto sposób faworyzuje niektóre uprzywilejowane wg własnego uznania firmy.

Takim bowiem sposobem, preferuje się sprzedaż drewna koncernom zagranicznym oraz na eksport, i wbrew kardynalnej zasadzie gwarantowanej art. 32 ust. 2 Konstytucji RP dyskryminuje się bardzo licznych rodzimych przedsiębiorców, zwłaszcza średnich i małych.

*[prof. Anna Fornalczyk „Biznes a ochrona konkurencji” - wyd. Oficyna a Woltes Kluwer business 2007r.; Konrad Kohutek, Małgorzata Sieradzka „Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów - komentarz” - wyd. LEX a Woltes Kluwer business 2008r.; opracowanie zbiorowe pod red. Cezarego Banasińskiego i Eugeniusza Piontka „Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów - komentarz” wyd. LexisNexis 2009r.]

W konkluzji stwierdzamy, że narzucone w sposób nieuprawniony przez Dyrektora Generalnego LP nabywcom drewna zasady sprzedaży drewna na 2012r., w tym regulaminy przetargu i aukcji internetowych, rażąco naruszają elementarne zasady praworządności, bowiem są sprzeczne ze stosownymi ustawami.
W istocie regulaminy te są wypaczoną formą procedur, jakie powinny obowiązywać przy sprzedaży mienia Skarbu Państwa.

Jednocześnie podnosimy, że skoro tytuł zarządzenia Nr 51 (znak OM-906-1-8/11) wskazuje, że wydane ono zostało przez kierownika państwowej jednostki organizacyjnej administrującej lasami Skarbu Państwa tylko na postawie § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP, to z uwagi brak upoważnienia ustawowego w przedmiotowym zakresie należy uznać, że Dyrektor Generalny LP działał samowolnie albo jako substytut ministra właściwego ds. środowiska.

Mamy w związku z tym uzasadnione podstawy twierdzić, że negatywne skutki wynikające z zarządzenia Nr 51 (znak OM-906-1-8/11), w świetle prawa obciążają de facto z racji utrzymywania w mocy substytucji w § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP bezpośrednio mocodawcę Dyrektora Generalnego LP - Ministra Środowiska.

Zatem mając na względzie, że:
- udzielone 17 lat temu upoważnienie w § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP jest sprzeczne z aktualnie obowiązującym ładem prawnym;
- zarządzenia Dyrektora Generalnego LP nie stanowiąc prawa dla nabywców drewna, nie mogą być wobec nich stosowane i być dla nich wiążące, gdyż
mają tylko charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki organizacyjne PGL LP, to w świetle przedstawionej argumentacji, wnioski sformułowane na wstępie niniejszego pisma są zasadne.

 
Za Radę OZPPD
Prezes Związku
Mirosław Florkiewicz


 
Komentarze Komentarze do artykułuSkomentuj Dodaj komentarz

Policzmy ile paragrafów i przepisów jest tu wymienione

W tak krótkiej treści OZPPD wymienił tyle paragrafów że głowa może rozboleć . Jak może funkcjonować całe państwo z milionami paragrafów w większości nie potrzebnych ,kosztownych i komplikujących całe życie. Tak biurokracji zorganizowali nam życie nie tylko w branży drzewnej która jak dobrze wiemy potrzebuje głębokich reform począwszy od pozyskania drewna do jego przerobu i sprzedaży. Ta branża jest tak zacofana w porównaniu z innymi krajami że aż trudno to sobie wyobrazić.Typowym przykładem może być porównanie ilości pozyskanego drewna w skali roku i jego sprzedaży ,gdzie są miliony m3 ?

Adam [90]Odpowiedz na ten komentarz2011-12-30 09:33:55

Zgłoś nadużycie

szacun

Serio, koleś odwalił kawał pracy, nagrzebał sie w przepisach co niemiara.
wnioski : Dajcie "na chwilę" sobie spokój z dyrektorem i jego prawem do sprzedaży. I tak sie tu nic nie zmieni. ALE - kupując W_STANDARD Lasy papkują nas w transakcję wiązaną (potrzebujesz C klase - dostajesz A,B,C i d). TO mi sie juz wybitnie nie podoba bo ja lameli, akurat nie robię. JEDEN WZÓR UMOWY - bardzo ważne. Popieram.

Rafał [20]Odpowiedz na ten komentarz2011-12-30 21:26:53

Zgłoś nadużycie

Ile formy, ile treści a ile skutku???

Logika i powoływanie się na przepisy prawa są niezbędne, bo bełkotem i wymachiwaniem szabelką niewiele można zdziałać. Namozloliłem się, żeby całość przeczytać a jeszcze więcej żeby wyłowić istotną treść z tej dość zawiłej formy. Wniosek nasuwa się taki: co da taki sążnisty list do Ministra? Zechce go w całości przeczytać? Potrafi zrozumieć? Raczej da do biura prawnego i zapomni, że dał. A tam w biurze list będzie wędrować z biurka na biurko aż gdzieś utknie albo się zawieruszy (jest sporo takich, którym będzie to na rękę i kto wie, czy sie nie przyczynią do takiego losu tego listu). Sam jestem jednym z tych, na których "wymuszono" akceptację nowego "Regulaminu". Uważam, że taki list powinien się zmieścić na A-4 a treść powinna przybrać taką formę, żeby sprzątaczka ministerialna zrozumiała absurdalność sytuacji, która trwa kuż kilkanaście lat i może trwać kolejne kilkanaście. List powinien być rozpowszechniony w takiej klarownej formie w paru gazetach "opiniotwórczych", prawniczych, może jakaś prywatna kancelaria wywęszy możliwość niedrogiej reklamy dla siebie, wiedząc jaki nadać bieg sprawie, żeby zyskać sukces dla nas drzewiarzy i rozgłos dla siebie...
To, że w RP prawo jest gąszczem przepisów, w których nawet twórcy słabo się orientują, bo po zainkasowaniu wziątka chętnie by zapomnieli ile wzięli i od kogo, a lobbyści, czyli rzeczywiści twórcy prawa i sprytniejsze kancelarie prawne łowią w tej mętnej wodzie ile dusza zapragnie - JEST CHYBA OCZYWISTE DLA WSZYSTKICH ROZGARNIĘTYCH...

nowy właściciel starego tartaku [2]Odpowiedz na ten komentarz2012-01-01 16:51:36

Zgłoś nadużycie

Powrót

REKLAMA

REKLAMA

REKLAMA


 
 
facebook
newsletter

Zapisz się na bezpłatny

Wiadomości z portalu na e-mail

Zapisz