DREWNO.PL - Portal branży drzewnej - ogłoszenia
TARCICA.PL - internetowy sklep drzewny
 

OZPPD: Lasy Państwowe nadużywają prawa i nie chronią polskiego rynku

OZPPD

Autor: Mirosław Florkiewicz
Źródło: OZPPD
Data: 2010-03-03


Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego skierował kolejne pismo do Ministerstwa Gospodarki zwracające uwagę na konieczność stworzenia normalnych warunków funkcjonowania przedsiębiorstw przemysłu drzewnego. OZPPD uważa, że konieczne jest pilne wprowadzenie systemowych zmian dotyczących zasad sprzedaży surowca drzewnego przez Lasy Państwowe.

Fot. Drewno.pl

OZPPD skierowało kolejne pismo do Ministerstwa Gospodarki, tym razem na ręce Grażyny Henclewskiej - Podsekretarza Stanu w ministerstwie, w którym opisuje bieżącą sytuację branży i zwraca się z prośbą o podjęcie natychmiastowych działań.

 

 

 

 

 

Ldz. PZ 05 - 3/03/10 Gródków, dnia 01.03.2010 r.

 

Pani Grażyna Henclewska

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Gospodarki

 

dotyczy: zasad sprzedaży w 2010 r. drewna pozyskiwanego przez PGL LP z lasów Skarb Państwa.

 

Szanowna Pani Minister,

W nawiązaniu do deklaracji złożonej na spotkaniu w Ministerstwie Środowiska dnia 07.01.2010., o przedstawieniu na piśmie w sposób syntetyczny problemów przedsiębiorców drzewnych zreferowanych przez przedstawicieli Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Przemysłu Drzewnego, a dotyczących bezprawnych praktyk PGL LP w zakresie sprzedaży drewna pozyskiwanego z drzewostanu lasów Skarbu Państwa stwierdzamy, że:

1. Związek oczekuje, że Minister Gospodarki w trosce o kondycję rodzimego przemysłu drzewnego generalnie, w celu stworzenia normalnych warunków jego funkcjonowania, a zwłaszcza legalnie działających w kraju średnich i małych przedsiębiorców, których liczbę szacuje się na 7.500, podejmie pilne działania prawne w koniecznym zakresie.

2. Skoro pozyskiwane z drzewostanu lasów państwowych drewno [średnio rocznie w ilości około 32 mln. m3] jako pożytek naturalny lasu, tak samo jak te lasy stanowi własność Skarbu Państwa, to uważamy, że o sposobie jego sprzedaży bezwzględnie powinien decydować stosowny organ administracji państwowej, a nie jak to ma miejsce dotychczas bezprawnie w świetle przepisów ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach, jednoosobowo dyrektor generalny LP w trybie zarządzeń własnych, które w istocie są tylko zwykłymi decyzjami kierownika jednostki organizacyjnej.

3. Należy bezwzględnie odstąpić od działań pozornych podejmowanych w ostatnich 2-ch latach - m.in. z udziałem przedstawicieli Ministerstwa Gospodarki - przez tzw. międzyresortowy zespół ds. opracowania zasad sprzedaży drewna, bowiem jak dowodzą efekty, dyrektor generalny LP wspomagany przez nadzorujące go właściwe rzeczowo służby Ministerstwa Środowiska zdaje się wręcz ignorować ten zespół i wzorem lat poprzednich nadal wydaje sobie bezprawnie, coraz bardziej uciążliwe dla nabywców drewna kolejne zarządzenia.

4. W świetle przepisów ustawy o lasach oraz art. 33 i art. 34 w związku z art. 140 Kodeksu cywilnego sprzedawcą drewna jest jego właściciel - Skarb Państwa, natomiast PGL LP jako zarządca nie posiadający podmiotowości Prawnej, może co najwyżej w imieniu właściciela tę sprzedaż co najwyżej tylko praktycznie realizować.

5. Ponieważ drewno pozyskiwane z lasów państwowych stanowi 96 % całej sprzedawanej w kraju ilości drewna to dowodzi [vide : publikacja specjalisty w zakresie prawa konkurencji : prof. Anny Fornalczyk „Biznes a ochrona konkurencji” wyd. Oficyna Kraków 2007], że w świetle prawa konkurencji Skarb Państwa jest dominującym sprzedawcą drewna, jako że uznaje się, za dominujący każdy podmiot, którego udział w rynku wynosi ponad 40%.

6. W przeciwieństwie do stosowanej bezprawnie przez PGL LP praktyki, bezwzględnie zabronione prawem konkurencji jest nadużywanie pozycji dominującej m.in. przez:

a) narzucanie nieuczciwych, rażąco wygórowanych i zawyżonych cen;

b) dyskryminację cenową, z powodu stosowania upustów cenowych i wszelkiego rodzaju rabatów [w PGL LP stosowanymi w formie bonifikat];

c) stosowania w umowach sprzedaży niejednolitych warunków, różnicujących nabywców i stwarzającym im zróżnicowane warunki konkurencji [w wykonaniu PGL LP powszechną praktyką jest brak jednolitego dla wszystkich bez żadnych wyjątków nabywców wzorca umowy sprzedaży oraz jednakowych norm technicznych jakościowej klasyfikacji, a także jednakowych norm odbioru przez kupującego od sprzedawcy drewna nieobrobionego].

7. Niedopuszczalnym jest, aby dyrektor generalny LP wg własnego uznania, nie mając do tego żadnych ustawowych uprawnień, analogicznych jak w odniesieniu do pozostałych składników mienia zarządzanego przez PGL LP, o których mowa w art. 38 ust. 4 i 6 ustawy o lasach, samodzielnie decydował o cenach drewna i ustalał je w drodze decyzji własnych jedynie systemem kosztowym i w całkowitym oderwaniu od realiów rynkowych i koniunktury.

Ustalanie bez ważnej podstawy prawnej cen drewna, w dodatku jeszcze wg kryteriów kosztowych, bez żadnej kontroli zasadności ich poziomu przez właściwe organy państwowe (np. ministrów Skarbu Państwa, i Gospodarki) otwiera drogę do patologii, bowiem umożliwia wkalkulowanie w cenę wszystkich strat, w tym również tych zawinionych z powodu nienależycie prowadzonej gospodarki leśnej, a nawet i wskutek niegospodarności.

Za przykład do zastanowienia wskazaliśmy sposób ustalania cen w Austrii. Austria będąca państwem o ustabilizowanej gospodarce leśno-drzewnej, w kreowaniu cen surowca drzewnego stosuje regułę, iż o poziomie cen w zasadniczym stopniu decyduje poziom cen uzyskiwanych za produkty przerobu drewna w eksporcie. W sposób szczególny zależność ta odnosi się do materiałów tartych. Realizacja w praktyce tej zasady umożliwia w miarę równomierny rozkład akumulacji pochodzącej ze sprzedaży drewna i produktów drzewnych w leśnictwie i przemyśle drzewnym.

Przekazaliśmy także informacje o cenach jednostkowych drewna okrągłego w okresie grudzień 2009/styczeń 2010 wg Krajowego Zakładu Leśno-Drzewnego Północnej Westfalii, których porównanie z cenami ustalanymi przez PGL LP wskazuje, że chociaż z pozoru są porównywalne, to uwzględniając normy niemieckiej klasyfikacji jakościowo-technicznej - które są ostrzejsze niż polskie - wynika, że ceny za takie samo drewno w Niemczech są 15 do 20% niższe niż ceny w Polsce. Różnica ta powoduje niekonkurencyjność na rynku UE polskiej tarcicy i wyrobów z tarcicy, jak również utratę tego rynku zbytu.

8. Cenowo twórczym jest przy tym narzucanie nabywcom przez dyrektora generalnego LP (także bezpodstawnie w trybie zarządzenia) ustanawiania kosztownych zabezpieczeń płatności głównie w formie gwarancji bankowych już w chwili podpisywania umów sprzedaży drewna, pomimo że przepis art. 490 §1 Kc i art. 491§1 Kc dopuszcza wymóg ustanowienia zabezpieczenia dopiero wtedy, gdy kupujący spóźnia się z zapłatą, w tym przypadku za odebrane drewno. Ponieważ uzyskanie gwarancji bankowej traktowane jest przez banki jak udzielenie kredytu, to wzięcie gwarancji bankowej, pomijając już nawet jej znaczny koszt, praktycznie pozbawia zdolności kredytowej zwłaszcza średniego i małego przedsiębiorcę i odcina go od możliwości wzięcia kredytu na modernizację zakładu, a przez to z czasem staje się on na rynku niekonkurencyjny, i aby nie upaść zmuszony jest zlikwidować zakład.

Związek uważa, że jest to celowe działanie PGL LP, mające wyraźnie na celu maksymalnie zmniejszyć ilość firm tartacznych nabywających drewno, z czym dyrektorzy generalni LP od kilku lat wcale się nawet nie kryją, aby wygenerowane tym sposobem do swojej dyspozycji masy drewna PGL LP mogło sprzedawać tylko kilku wielkim firmom, także tym nowym koncernom rozpoczynającym dopiero działalność w Polsce, a nadwyżkę podażową sprzedać na eksport.

Potwierdzają to chociażby internetowe aukcje e-drewno w bieżącym roku, na których wystawia się jednorazowe oferty sprzedaży drewna ze znacznie obniżonymi cenami wyjściowymi, pochodzącego z nadleśnictw zachodniego pasa przygranicznego Polski w ilości np. 40.000 m3 z terminem odbioru 30 dni.

Żadna z polskich firm działających w zachodnim pasie przygranicznym Polski, ze względu na moce przerobowe, nie jest w stanie odebrać tak dużej ilości drewna w tak krótkim czasie. Takie partie drewna aktualnie kupuje i przerabia, zlokalizowany w Niemczech przy samej granicy z Polską, zakład koncernu Klausner Holz.

Co więcej przedsiębiorcy z Polski aktualnie nie są w stanie konkurować z niemieckimi zakładami przemysłu drzewnego. Wynika to z faktu otrzymywania przez firmy refundacji z budżetu federalnego Niemiec na pokrycie kosztów wynagrodzeń.

9. sprzedając surowiec drzewny zagranicznym koncernom, PGL LP stosuje bezprawne praktyki rynkowe poprzez stosowanie innych, znacznie korzystniejszych niż w odniesieniu dla rodzimych przedsiębiorców, warunków techniczno jakościowego odbioru drewna. Przez taką manipulację wysokiej jakości drewno kłodowane sprzedawane jest tym koncernom po cenie przeciętnej jakości WC0 + 1 zł/m3, podczas gdy rzeczywista cena tak drewna wysokiej jakości drewna, dostępna dla średnich i małych firm jest wyższa już o ok. 20zł/ m3.

10. w PGL LP stosowany jest w PGL LP także jest inny wybieg, polegający na tym, że np. takie firmy zagraniczne jak Klausner Holz, czy Klenk Holz AG, dla pozoru zakupiły kosztem innych nabywców po zawyżonej cenie kilkaset tysięcy m3, lecz teraz mając już przydzieloną i zarezerwowaną dla siebie masę drewna, nie podpiszą wcale umowy jego zakupu po tak wysokiej cenie, lecz będą żądać znaczącej jej obniżki .

11. wpływy ze sprzedaży surowca drzewnego osiągają w roku 5,5 mld zł, podczas, gdy cała sprzedaż w przemyśle drzewnym wynosi dziesięciokrotnie więcej. Zatem z przychodów do opodatkowania z tego tytułu należny podatek VAT wpływający do budżetu państwa szacuje się na ok. 12 mld zł. Przedstawione w pkt. pkt. 10 i 11 praktyki, pomimo że uszczuplają zarówno dochody za drewno, jak i należny od nich podatek VAT, to są stosowane mimo nadzoru nad gospodarką leśną Ministra Środowiska.

12. skoro zgodnie z art. 1 pkt.3) ustawy z dnia 6.07.2001r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. z 2001r. Nr 97, poz. 1051) lasy Skarbu Państwa zaliczone są do strategicznych zasobów naturalnych kraju, to tak samo pozyskiwane z ich drzewostanu drewno, stanowi odnawialny zasób strategiczny, którego gospodarowanie na podstawie art. 3 tej ustawy powinno być prowadzone dla dobra ogółu społeczeństwa. Daje to uzasadnioną podstawę twierdzić, że PGL LP bezprawnie ogranicza nabywanie drewna przez przedsiębiorców rodzimych, i z naruszeniem prawa stwarza preferencje zarówno cenowe jak i jakościowe dla firm zagranicznych, oraz preferuje sprzedaż drewna na eksport.

13. Związek stoi na stanowisku, że skoro zarówno lasy jak i surowiec drzewny stanowi dobro wspólne i własność całego społeczeństwa, którą tylko formalnie personifikuje Skarb Państwa, to sprzedaż drewna w pierwszej kolejności zaspokajać musi potrzeby polskiego społeczeństwa, polskiej gospodarki, polskiego przemysłu drzewnego i polskich przedsiębiorców. Natomiast tylko nadwyżka podaży pozyskanego z lasów państwowych drewna, która będąc sprzedawana po racjonalnych cenach, przekracza potencjał przerobowy rodzimych firm, aby została należycie wykorzystana, powinna być dopiero zaoferowana do rentownej sprzedaży, po cenach nie niższych niż płacą polscy przedsiębiorcy, firmom zagranicznym i na eksport.

14. Nadużyciem jest zawłaszczanie przez PGL LP praw własnościowych Skarbu Państwa i płynących z tego tytułu korzyści finansowych, uzyskiwanych z wpływów z gospodarki leśnej zważywszy, że wskutek anachronicznych regulacji prawnych z początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, zamiast całego społeczeństwa, beneficjentami tych korzyści są wyłącznie pracownicy PGL LP.

15. W sytuacji, gdy Rosja i Białoruś ograniczają eksport drewna okrągłego, gdy władze niemieckie Saksoni i Bawarii sprzedają drewno tylko odbiorcom ze swojego terenu, dbając w ten sposób o rozwój własnych regionów, a jedynie jego nadwyżki sprzedają kontrahentom z poza swojego regionu, stąd płynie bezdyskusyjny wniosek, że tylko poprzez skuteczne działania uprawnionych organów administracji państwowej można powstrzymać sprzedaż drewna przez PGL LP na eksport kosztem ograniczania podaży dla rodzimych firm i ich niszczenia w ten sposób.

16. Dziwić musi, że w czasach kryzysu gospodarczego oraz realnej groźby największego jak dotąd deficytu finansów publicznych Polskę mogło być stać na rezygnację z wpływów budżetowych z tytułu dochodów ze sprzedaży produktów lasu i pozostałych dochodów jakie powinna przynosić normalnie właścicielowi lasów - Skarbowi Państwa gospodarka leśna, gdyby tylko nie utrzymywać dłużej anachronicznych regulacji prawnych, a w szczególności § 4 i § 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.12.1994r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. z 1994r. Nr 134, 692);

17. Związek podtrzymuje w całej rozciągłości zastrzeżenia zgłoszone do zarządzenia Nr 69 dyrektora generalnego LP z dnia 14 października 2009r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2010 roku (znak : OM - 906 - 1 - 395/09), które przesłaliśmy do Pani Minister w załączeniu pisma z dnia 25.11.2009. Ldz. PZ 35 – 2/11/2009 i wcześniej pisma z dnia 18.09.2009r. Ldz. PZ 26 – 1/09/2009.

Pozostajemy w przekonaniu, że jeżeli w Ministerstwo Gospodarki podjęte są starania w celu unormowania zasad sprzedaży drewna pozyskiwanego na potrzeby gospodarki krajowej z lasów Skarb Państwa, to przekazane przez OZPPD uwagi okażą się przydatne, oraz zostaną być może uwzględnione.

Z wyrazami szacunku
Ogólnopolski Związek Pracodawców
Przemysłu Drzewnego
Prezes Związku

Mirosław Florkiewicz


 
Komentarze Komentarze do artykułuSkomentuj Dodaj komentarz

Drogi Panie Florkiewicz,
od lat jest zabijany przemysl drzewny i tylko LP i ...

jego decydenci wiedza dlaczego - LP, jedno bagno korupcyjne!

Brodniczanin [1]Odpowiedz na ten komentarz2010-03-07 19:44:32

Zgłoś nadużycie

Powrót

REKLAMA

REKLAMA

REKLAMA


 
 
facebook
newsletter

Zapisz się na bezpłatny

Wiadomości z portalu na e-mail

Zapisz