DREWNO.PL - Portal branży drzewnej - ogłoszenia
TARCICA.PL - internetowy sklep drzewny
 

OZPPD: Nowe zasady sprzedaży drewna należy unieważnić, bo są wydane niezgodne z prawem

Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego

Autor: Mirosław Florkiewicz
Źródło: Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego
Data: 2009-12-03


24 listopada Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego przesłała do Ministra Środowiska pismo wzywające do unieważnienia nowych zasad sprzedaży drewna. OZPPD stoi na stanowisku, że podobnie jak w przypadku poprzednich regulacji dotyczących sprzedaży surowca drzewnego, wydana została ona niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Fot. Drewno.pl

Poniżej publikujemy treść przesłanego do ministerstwa pisma.

 

 

Ldz, PZ 33-2/11/09

Gródków, dnia 24.11.2009r.

 

Pan

prof. dr hab. Maciej Nowicki

Minister Środowiska

 

dotyczy: wyeliminowania ze stosowania nielegalnych w świetle prawa zasad

sprzedaży przez PGL LP drewna pozyskiwanego z drzewostanu lasów Skarbu Państwa.

 

W nawiązaniu do naszych wcześniejszych już pism: z dnia 28.11.2008r. Ldz. BZ 29-2/11/08 i z dnia 7.01.2009r. Ldz. BZ 2-3/01/09 skierowanych do Pana Ministra w przedmiocie oceny ważności i zgodności z prawem zasad sprzedaży na potrzeby gospodarki krajowej przez PGL LP drewna pozyskiwanego z lasów Skarbu Państwa, narzuconych bezprawnie przedsiębiorcom drzewnym:

1. na rok bieżący zarządzeniem Nr 89 dyrektora generalnego Lasów Państwowych z dnia 20.1L200Hr. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na 2009r. (znak OM -906-1-530/08): jak również

2. na rok przyszły zarządzeniem Nr 69 dyrektora generalnego Lasów Państwowych z dnia 14.10.2009r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2010r. (znak OM -906-1-395/09),

działając z upoważnienia organu statutowego Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Przemysłu Drzewnego - Rady Związku, na zasadzie art. 61 Kpa w związku z:

- art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 45. poz. 435); oraz

- art. 28 ust. 1 pkt. 4 i pkt. 7 ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 65. poz. 437),

wnoszę o unieważnienie i niezwłoczne wyeliminowanie ze stosowania wym. powyżej obu zarządzeń, z uwagi na ich wydanie z rażącym naruszeniem prawa.

 

 

UZASADNIENIE

Oba zaskarżone zarządzenia, jak wskazuje treść ich osnowy, wydane zostały przez dyrektora generalnego LP na podstawie substytucji zapisanej w § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Statut PGL LP został naddany ponad 15 lat temu zarządzeniem Nr 50 z dnia I8 maja 1994r. jeszcze przez ówczesnego Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, na podstawie tzw. upoważnienia blankietowego w art. 44. ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach.

Z uwagi na zaistniałe począwszy od IV kwartału 1996r. istotne zmiany obowiązującego wcześniej porządku prawnego, a to przede wszystkim w związku z:

1. utworzenia z dniem 1.10.1996r. urzędu Ministra Skarbu Państwa, na mocy art. 2 ust. 3 pkt. 3) ustawy z dnia 8.08.1996r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. z 1996r. Nr 106. poz. 497); jak również

2. wejściem w życie z dniem 1.10.1996r. ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz. 493 z późn. zm.), a już z pewnością obowiązywania art. 17 a)

3. wejściu w życie z dniem 17.10.1997r. Konstytucji RP;

4. wejściem w życie dnia 1.04.1999r. ustawy z dnia 4.09.1997r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 65, poz. 437);

5. wejściem w życie dnia 11.09.2001r. ustawy z dnia 6.07,2003r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. z 2001r. Nr 97, poz. 1051).

upoważnienie na rzecz dyrektora generalnego LP zapisane w 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP ipso iure utraciło ważność.

 

Pomimo zaistniałych zmian ustawowych minister właściwy ds. środowiska dotychczas nie znowelizował w stosownym zakresie Statutu PGL LP, a w szczególności nie cofnął dyrektorowi generalnemu LP substytucji udzielonej w 8 ust. 1 pkt. 5 tego statutu.

W związku z tym uzasadnionym jest zarzut, że od czasu zaistnienia wym. zmian ustawowych, w świetle art. 17a) ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996r. Nr 106. poz. 493 z późn. zm.) substytucja zapisana w 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP udzielona jest przez ministra właściwego ds. środowiska z przekroczeniem zakresu delegacji ustawowej w art. 44 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach.

 

Bezspornym jest, że powołana ustawa o lasach nie daje ministrowi właściwemu ds. środowiska żadnego upoważnienia, wymaganego bezwzględnie w świetle art. 17a) ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, do ustalania zasad i cen sprzedaży drewna.

Ponieważ takiego upoważnienia ustawowego nie posiada również dyrektor generalny LP, to ze względów formalnych oba zaskarżone zarządzenia, jako wydane tylko na podstawie § 8 ust. 1 pkt. 5 statutu PGL LP, w świetle obowiązujących zasad rodzą skutki prawne bezpośrednio w stosunku do mocodawcy - Ministra Środowiska.

Wynika zatem wprost, iż oba zaskarżone zarządzenia, chociaż ich tytuł sugeruje, że są zarządzeniami kierownika państwowej jednostki organizacyjnej administrującej lasami Skarbu Państwa, to jako wydane jedynie z upoważnienia udzielonego w trybie zarządzenia Nr 50 z dnia 18.05.1994r. ministra właściwego ds. środowiska w § 8 ust. I pkt. 5 Statutu PGL LP, w rzeczywistości - z uwagi na daty ich wydania, noszą przymioty zarządzeń urzędującego Ministra Środowiska.

Podkreślić przy tym należy, że w związku z wejściem w życie z dniem 16.10.1997r. Konstytucji RP, zgodnie z art. 93 ust. 1 cyt. ustawy zasadniczej zarządzenia ministrów mają jedynie charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki organizacyjne podległe wym. w tym przepisie organom je wydającym.

Z uwagi na to. że oba zaskarżone zarządzenia określają zasady i ceny sprzedaży w każdym roku około 32 milionów m3 drewna, a drewno to stanowi olbrzymiej wartości mienie Skarbu Państwo, którego wartość szacuje się na 5 miliardów 400 milionów zł, to Minister Środowiska, a tym bardziej i dyrektor generalny LP, nie mając jak wykazano w tym zakresie upoważnienia ustawowego bezwzględnie wymaganego art. 17 a) ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, nic mogą w drodze zarządzeń narzucać nabywcom w stosunkach handlowych, ani zasad i cen, ani jakichkolwiek innych warunków sprzedaży drewna, będącego majątkiem ruchomym Skarbu Państwa.

Na tej właśnie podstawie wywodzimy na zasadzie:

- art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach; i

- art. 28 ust. 1 pkt. 4 i pkt. 7 ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej,

w związku z art. 17a) ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa oraz art. 87 ust. 1 i art. 93 ust. 1 i 2 Konstytucji RP żądanie unieważnienia i niezwłocznego wyeliminowania ze stosowania obu zaskarżonych zarządzeń z powodu ich wydania z rażącym naruszeniem prawa.

Minister Środowiska jako naczelny organ administracji rządowej, zgodnie z kardynalną zasadą zapisaną w art. 7 Konstytucji RP. zobowiązany jest działać wyłącznie na podstawie i w granicach prawa.

Z tego też względu tolerowanie jak dotąd przez Ministra Środowiska w ramach sprawowanego nadzoru nad PGL LP nadużywania przez dyrektora generalnego LP uprawnień w zakresie ustalania zasad i cen sprzedaży drewna pozyskiwanego z drzewostanu lasów Skarbu Państwa przez kierowaną przez niego państwową jednostkę organizacyjną zarządzającą lasami państwowymi, pozostaje w sprzeczności zasadami państwa prawa.

Sprzeczność ta jest tym bardziej rażąca, że Minister Środowiska - jak dowodzą tytuły obu zaskarżonych zarządzeń - toleruje ponadto sprzedaż drewna przez PGL LP w imieniu własnym, pomimo że na podstawie an. 35 ust. 1I pkt. 1) w zw. z art. 6 ust. 1 pkt. 1) ustawy o lasach powinno ono być sprzedawane przez Skarb Państwa reprezentowany, nawet nie przez PGL LP, lecz właściwych miejscowo nadleśniczych.

Podkreślić przy tej sposobności należy, że w umowach sprzedaży drewna zawieranych przez nadleśniczych nieprawidłową i nagminną praktyką jest, iż określając nawet Skarb Państwa jako stronę sprzedającą, za statio fisci błędnie w skazuje się PGL LP zamiast konkretnego nadleśniczego.

Określanie w taki sposób statio fisci Skarbu Państwa, zgodnie z art. 67 § 2 Kpc jest prawidłowe tylko w postępowaniach sądowych wytaczanych w imieniu Skarbu Państwa przez PGL LP.

Natomiast już na gruncie przepisów Kc, Skarb Państwa jako osoba prawna i podmiot praw i obowiązków w cywilnoprawnych umowach na sprzedaż drewna, nie może być wcale reprezentowany przez PGL LP, lecz zgodnie z brzmieniem powołanego art. 35 ust. 1 pkt. 1) ustawy o lasach, oraz orzecznictwa Sądu Najwyższego, powinien być reprezentowany personalnie przez wskazanego z nazwy i funkcji właściwego miejscowo nadleśniczego, kierującego nadleśnictwem, w którym pozyskano sprzedawane drewno.

Uwypuklenia wymaga ponadto istotna przesłanka formalno prawna, że w sytuacji, gdy substytucja dla dyrektora generalnego LP zapisana w § 8 ust. 1 pkt. 5 Statutu PGL LP z przyczyn wykazanych powyżej jest nieważna, a ustawa z dnia 28 września 1991r. o lasach nie przyznaje mu uprawnień wymaganych art. 17a) ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, to działania dyrektora generalnego LP w stosunkach cywilnych w zakresie sprzedaży drewna w świetle art. 98 Kc, absolutnie muszą mieścić się w zakresie zwykłego zarządu.

Zważywszy na fakt, że pozyskiwane z drzewostanu lasów Skarbu Państwa drewno jest odnawialnym zasobem naturalnym, to w świetle art. 1 pkt. 3) i art.3 ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. z. 2001r. Nr 97. poz. 1051) jest chronionym strategicznym zasobem naturalnym kraju, gospodarowanie którym ma być prowadzone w interesie dobra ogólnego, a więc także w interesie rodzimego przemysłu drzewnego.

Dotychczasowe praktyki jednak świadczą, że Minister Środowiska tolerując ten niezgodny z prawem dotychczasowy stan rzeczy, ze szkodą dla polskich przedsiębiorców przetwarzających surowiec drzewny nabywany i pozyskiwany z lasów Skarbu Państwa, zdaje się wyłącznie chronić partykularne interesy PGL LP.

Partykularne interesy PGL LP, zwłaszcza w ostatnim czasie wskutek samowoli dyrektora generalnego LP niszczą rodzimy przemysł drzewny, a głównie bardzo liczne w Polsce średnie i małe zakłady tartaczne, tworzące trzon przemysłu drzewnego.

Pomimo że OZPPD w trybie administracyjnym zwracał wielokrotnie już uwagę Ministra Środowiska na te niezgodne z prawem praktyki PGL LP i zaskarżał wydawane w przeszłości przez dyrektora generalnego LP zarządzenia w przedmiocie zasad sprzedaży drewna, to tak dotąd pod pozorem jakoby niezasadności ponoszonych zarzutów, nie zostały podjęte przez Ministra Środowiska żadne działania naprawcze w tym zakresie.

Zarządzenia generalnego LP jako kierownika państwowej jednostki organizacyjnej zarządzającej lasami Skarbu Państwa, z natury rzeczy są zwykłymi decyzjami o charakterze ogólnym w zakresie wewnętrznych spraw organizacyjno porządkowych, kierowanymi jedynie do pracowników PGL LP.

Daje to uzasadnione powody podnieść zarzut, że Minister Środowiska jak dotąd wprost uchylał się przed podjęciem koniecznych działań naprawczych w zakresie gospodarowania przez PGL LP drewnem Skarbu Państwa.

Dobitnym tego dowodem jest nadmierna zwłoka oraz sposób nienależytego wg przepisów Kpa rozpatrzenia skierowanego do Ministra Środowiska wniosku OZPPD z dnia 28.11.2008r. Ldz. BZ 29-2/11/08 w sprawie unieważnienia zarządzenia Sr 89 dyrektora generalnego Losów Państwowych z dnia 20.11.2008r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na 2009r. (znak OM – 906-1-530/08).

Najpierw wbrew elementarnym zasadom przepisów postępowania administracyjnego, zamiast stosownej decyzji organu administracji rządowej właściwego do rozpatrzenia sprawy, wniosek OZPPD usiłuje zignorować Departament Leśnictwa MŚ, przesyłając ogólnikową odpowiedź w piśmie z dnia 6.01.2009r. DL-m-G51-1/0016/09L.

Odpowiedź ta nie wyrażała nawet stanowiska organu - Ministra Środowiska, lecz wystosowana została w imieniu własnym przez pracownika MŚ - zastępcę dyrektora Departamentu Leśnictwa.

Pomimo interwencji OZPPD w piśmie z dnia 7.01.2009r. Ldz. PZ 2­3/01/09 z powodu nadmiernej zwłoki w załatwieniu sprawy i jej rozstrzygnięciu przez Ministra Środowiska, wniosek OZPPD z dnia 28.11.2008r. Ldz. BZ 29-2/11/08 nadal nie został wcale należycie rozstrzygnięty w sposób wymagany art. 104 § 1 Kpa.

Chociaż w kolejnym i również nic nie wnoszącym do sprawy piśmie z dnia 17.03.2008r. Ldz. DL-lp-05/0544/09, które także nie miało przymiotów decyzji administracyjnej - znowu w imieniu własnym, a nic z upoważnienia organu odpowiedzi rym razem udzielił już Podsekretarz Stanu w MŚ - Janusz Zalewski, to nie zmienia to faktu, że formalnie w świetle standardów Kpa, pomimo upływu już blisko 12-tu miesięcy, sprawa nadal nie została załatwiona merytorycznie w drodze decyzji organu administracji rządowej - Ministra Środowiska.

 

Przytoczone powyżej fakty świadczą, że podlegli Ministrowi Środowiska pracownicy jawnie ignorują lub zdają się nie wiedzieć, że organem administracji rządowej jest wyłącznie jednoosobowo konstytucyjny minister kierujący działem administracji rządowej, w związku z tym każde ministerstwo, w tym także i Ministerstwo Środowisko, jest tylko urzędem utworzonym do obsługi ministra przez zatrudnionych w nim pracowników.

Dlatego też w przypadku, gdy urzędnik ministerstwa, nawet w randze podsekretarza stanu, podpisuje pisma na zewnątrz w imieniu organu - ministra, to w świetle przepisów postępowania administracyjnego ma bezwzględny obowiązek przy swoim podpisie zaznaczyć, że działa właśnie w imieniu organu.

Z uwagi na to, niniejszy wniosek oprócz zarządzenia Nr 69 dyrektora generalnego Lasów Państwowych z dnia 14.10.2009r. (znak OM - 906-1­395/09) dotyczy również zarządzenia Nr 89 dyrektora generalnego Lasów Państwowych z dnia 20.11.2008r. (znak OM-906-1-530/08).

Zarzuty merytoryczne dotyczące zarządzenia Nr 89 dyrektora generalnego Lasów Państwowych z dnia 20.11.2008r. (znak OM-906-1-530/08) są takie same, jak w odniesieniu do zarządzenia Nr 69 dyrektora generalnego Lasów Państwowych z dnia 14.10.2009r. (znak OM-906-1­395/09).

Aby zarzutów dotyczących oddzielnie każdego z zaskarżonych zarządzeń nie powielać, szczegółowo uzasadniamy je w załączniku nr 1 do niniejszego pisma.

Cała argumentacja merytoryczna przemawiająca za celowością unieważnienia obu zaskarżonych zarządzeń, sporządzona jest w formie, w jakiej OZPPD zestawił swoje zastrzeżenia, przekazane do Ministerstwa Gospodarki, w celu wsparcia działań formalnych, zgłoszonych w niniejszym wniosku.

 

Podpisano:

Prezes Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Przemysłu Drzewnego

Mirosław Florkiewicz

 

Załącznik:

1. argumentacja uzupełniająca uzasadnienie wniosku z 24-11-2009 wraz z analizą zasad sprzedaży drewna na 2010 wprowadzonych zarządzeniem DG LP nr 69 z dnia 14-10-2009.


 
Komentarze Komentarze do artykułuSkomentuj Dodaj komentarz

nieskuteczna pisanina

zamiast pisac kolejne pisma zróbcie cos skutecznie bo jak nie teraz to kiedy? -niezgodne z prawem to nie po prosbie bo są od tego odpowiednie organa .

delta [8]Odpowiedz na ten komentarz2009-12-03 07:48:58

Zgłoś nadużycie

Powrót

REKLAMA

REKLAMA

REKLAMA


 
 
facebook
newsletter

Zapisz się na bezpłatny

Wiadomości z portalu na e-mail

Zapisz