DREWNO.PL - Portal branży drzewnej - ogłoszenia
TARCICA.PL - internetowy sklep drzewny
 

OZPPD: Analiza formalno-prawna obowiązujących zasad sprzedaży drewna

Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego

Autor: Mirosław Florkiewicz
Źródło: Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego
Data: 2009-11-24


Ogólnopolski Związek Pracodawców Przemysłu Drzewnego przedłożył rządowi szczegółową analizą formalno-prawną obowiązujących zasad sprzedaży surowca drzewnego przez Lasy Państwowe. Zdaniem Związku z uwagi na dramatyczną sytuację jaka ma obecnie miejsce przy nabywaniu drewna, konieczne jest natychmiastowe zablokowanie sprzedaży w obecnej formie.

Fot. Drewno.pl

Gródków, 23.11.2009.

 

Uwagi OZPPD do zasad sprzedaży drewna na 2010

wraz z analizą formalno-prawną zarządzenia Dyrektora Generalnego LP nr 69 z dnia 14 października 2009

 

Uwaga zasadnicza :

1. Brak jest wskazania uprawnionego w świetle powszechnie obowiązujących przepisów prawa organu administracji państwowej, ustanawiającego "Zasady sprzedaży drewna w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe w 2010r." stanowiące załącznik nr 1 do "zarządzenia Nr 69 Dyrektora Generalnego PGL LP z dnia 14 października 2009r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2010 roku (znak : OM- 906 - 1 - 395/09)" .

2. Dyrektor generalny LP nie będąc organem administracji rządowej uprawnionym do określania zasad i cen sprzedaży drewna pozyskiwanego przez PGL LP w ramach sprawowanego zarządu lasami Skarbu Państwa z drzewostanu tych lasów, decyzją własną w formie powołanego w pkt. 1 zarządzenia Nr 69 z dnia 14 października 2009r. (znak : OM - 906 - 1 - 395/09), narzucił bezprawnie nabywcom drewna, w tym wieloletnim jego odbiorcom - przedsiębiorcom, jak wskazuje tytuł cyt. zarządzenia, warunki sprzedaży drewna przez PGL LP.

3. Przepis art. 35 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 6 ust. 1 pkt. 1) ustawy o lasach jednoznacznie stanowi, że stroną w stosunkach cywilnych w zakresie sprzedaży drewna jest wyłącznie Skarb Państwa reprezentowany przez nadleśniczych, a nie jak wskazuje tytuł powołanego zarządzenia i zapisano w zasadach sprzedaży Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe.

4. PGL LP będąc wg art. 32 ustawy z dnia 28.09.2009r. o lasach (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 45, poz.435) państwową jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej reprezentującej Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia, absolutnie nie może być samoistnie stroną w stosunkach cywilnych obejmujących sprzedaż zarządzanego mienia, a to dlatego, że ustawa nie przyznaje PGL LP zdolności prawnej, przez co nie są spełnione przesłanki wymagane bezwzględnie art. 331 §1 Kc.

5. PGL LP nie posiadając ani osobowości ani zdolności prawnej, jako zarządza lasów Skarbu Państwa na gruncie prawa cywilnego nie istnieje jako samodzielny podmiot praw i obowiązków, co oznacza, iż jest co najwyżej tylko podmiotem gospodarki narodowej w rozumieniu art. 2 pkt. 11) ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 10095r. Nr 88, poz. 439 z późn. zm.).

6. Brak zarówno osobowości jak i zdolności prawnej, skutkuje tym, że skoro w świetle przepisów prawa cywilnego PGL LP nie istnieje jako samodzielny podmiot praw i obowiązków, to w zakresie sprzedaży na zasadzie art. 535 Kc mienia Skarbu Państwa, w tym drewna pozyskiwanego w ramach sprawowanego zarządu z drzewostanu lasów państwowych to nie może w imieniu własnym dokonywać takiej żadnej sprzedaży, w tym drewna dla firm drzewnych i innych nabywców.

7. Drewno to :

a) jako pożytek naturalny rzeczy głównej - lasu oraz pożytek prawa w rozumieniu art. 53 § 1 i § 2; art. 54 i art. 55 § 1 Kc, zgodnie z art. 441 § 1 Kc stanowi mienie państwowe, które przysługuje wyłącznie Skarbowi Państwa.

Co istotne, tylko Skarb Państwa w świetle przepisów ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach oraz art. 190 Kc uprawniony jest do pobierania obu wskazanych pożytków;

b) skoro pozyskiwane jest z drzewostanu lasów państwowych, to gospodarowanie nim jako odnawialnym zasobem naturalnym, tak samo jak lasami musi być bezwzględnie prowadzone w interesie dobra ogólnego zgodnie art. 3 w zw. z art. 1

pkt.3) ustawy z dnia 6.lipca 2001r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych (Dz. U. z 2001r. Nr 97, poz. 1051).

8. Co istotne, skoro drewno - jak wykazano powyżej - jest mieniem Skarbu Państwa, które każdego roku oferowane jest do sprzedaży w ilości 33 miliony m3, a wpływy z tego tytułu osiągają wartość co najmniej 5 miliardów zł. Z uwagi na fakt, że sprzedaż lasów. gruntów i innych nieruchomości pozostających w zarządzie PGL LP, w skali roku ma wartość znikomą w porównaniu z wartością sprzedawanego drewna, uzasadnionym jest twierdzenie OZPPD, że zasady sprzedaży drewna, analogicznie jak i pozostałych składników mienia zarządzanego przez PGL LP, o którym mowa w art. 38 ust. 1 - 7 ustawy o lasach, bezwzględnie muszą być ustalane także w drodze rozporządzenia właściwego ministra.

Ponieważ dotychczas jest inaczej, rodzi się wątpliwość, jak to jest możliwe, że wbrew elementarnym zasadom praworządności drewno pozyskiwane z lasów państwowych jako mienie Skarbu Państwa o tak olbrzymiej wartości, za przyzwoleniem naczelnych organów administracji państwowej może być sprzedawane z tak rażącym naruszeniem prawa, jedynie na zasadach określonych zarządzeniem kierownika państwowej jednostki organizacyjnej administrującej lasami Skarbu Państwa - dyrektora generalnego LP.

9. W ustawie z dnia 28.09.2009r. o lasach brak jest dla dyrektora generalnego LP upoważnienia do ustalania zasad sprzedaży przez Skarb Państwa drewna pozyskiwanego z drzewostanu lasów państwowych.

10. Upoważnienie takie jest bezwzględnie wymagane art. 17 a) ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz. 493 ze zm.).

11. Dyrektor generalny LP narzucając nabywcom bez ważnego upoważnienia ustawowego w trybie zarządzenia własnego zasad sprzedaży drewna, jako kierownik państwowej jednostki organizacyjnej administrującej lasami Skarbu Państwa działał absolutnie bezprawnie.

12. Brak nie tylko w ustawie o lasach, ale również i w innych osobistego upoważnienia ustawowego na rzecz dyrektora generalnego LP do sprzedaży drewna z lasów państwowych oznacza, że zarządzanie przez niego sprzedażą tego mienia w świetle art. 98 Kc następuje z niedopuszczalnym przepisami prawa przekroczeniem zakresu zwykłego zarządu.

13. wskazanie przez dyrektora generalnego LP § 8 ust. 1 pkt. 5) Statutu PGL LP jako podstawy formalnej wydania zarządzenia Nr 69 z dnia 14 października 2009r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2010 roku (znak : OM - 906 - 1 - 395/09) nie podważa wcale zasadności zarzutu działania bezprawnego, a to dlatego że :

a) statut PGL LP został nadany ponad 15 lat temu w trybie zarządzenia nr 50 Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 18.05.1994r. w warunkach zupełnie odmiennego stanu prawnego państwa, w tym oczywiście przed wejściem w życie art. 17 a) ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz. 493 ze zm.)

b) w świetle zaistniałego począwszy od 1997r. stanu prawnego uprawnienie nadane dyrektorowi generalnemu LP w § 8 ust. 1 pkt. 5) Statutu PGL należy uważać za:

- udzielone przez ministra właściwego ds. środowiska z przekroczeniem zakresu delegacji ustawowej w art. 44 ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach ;

- nie spełniające wymaganych prawem przymiotów upoważnienia ustawowego,

- nie ważne jako nadane mocą zarządzenia ministra, które w świetle art. 93 ust. 1 i 2 w zw. z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa, ma tylko charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostkę organizacyjną której dotyczy, i co najistotniejsze, nie może stanowić być podstawy jakichkolwiek wiążących rozstrzygnięć wobec nabywców drewna dotyczących jego sprzedaży.

Skoro zgodnie z kardynalną zasadą konstytucyjną zapisaną w art. 81 ust. 1 Konstytucji RP, źródłem powszechnie obowiązującego prawa są wyłącznie ustawy i rozporządzenia, to dowodzi, że świetle powołanej powyżej argumentacji zarówno zarządzenie Nr 69 z dnia 14 października 2009r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w 2010 roku (znak : OM - 906 - 1 - 395/09) jak i zawarte nim regulacje są niezgodne z prawem.

2. uwagi do § 1 zasad sprzedaży :

ad. § 1 a) Sformułowane w tym przepisie określenia są nadużyciem interpretacyjnym pomysłodawców niniejszych zasad sprzedaży, zwłaszcza w odniesieniu do jednostek organizacyjnych nie będących osobami prawnymi.

Jest ono sprzeczne z definicją przedsiębiorcy w art. 431 Kc, art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2.07.2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095) oraz art. 4 pkt. 1) lit. a) ustawy z dnia z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007r. Nr 50, poz. 331).

Powołane normy ustawowe określają jednolitą definicję przedsiębiorcy oraz jednoznacznie stanowią, że warunkiem koniecznym i wystarczającym dla państwowych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, aby uzyskać przymioty przedsiębiorcy, jest przyznanie ustawą zdolności prawnej.

Dlatego uważamy za niedopuszczalne, a ze względów merytorycznych niepożądane konfabulowanie swoistych określeń – w tym przypadku tylko na potrzeby zasad sprzedaży drewna - w sytuacji, gdy są one już należycie i kompetentnie zdefiniowane w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, literaturze i judykaturze.

Przedsiębiorcą nie może być - jak usilnie chce to przeforsować pomysłodawca zasad sprzedaży (należy domniemywać iż zainteresowane takim zapisem jest głównie PGL LP, w tym podlegle mu terenowe jednostki organizacyjne, jak regionalne dyrekcje i nadleśnictwa, które nie posiadają osobowości prawnej.

PGL LP aby uzyskać przymioty przedsiębiorcy, musiałoby mieć zgodnie z dyspozycją art. 331 § 1 Kc przyznaną ustawą zdolność prawną.

Stanowią o tym jednomyślnie : art. 431 Kc, art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2.07.2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095) oraz art. 4 pkt. 1) lit. a) ustawy z dnia z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007r. Nr 50, poz. 331).

Jednostki organizacyjne nie posiadając osobowości prawnej, właśnie takie jak m.in. PGL LP, nie mogą być jak wykazano już na wstępie, stroną w stosunkach handlowych ani jako sprzedający, ani jako nabywca.

PGL LP, aby stworzyć pozory, że przedsiębiorstwem niby jest, próbuje posiłkować niekiedy bezzasadnie nawet definicją z art. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz. U. 2003r. Nr 153, poz. 1503), która w przedmiotowym zakresie nie może mieć przecież żadnego zastosowania.

Należy podkreślić, że oprócz posiadania zdolności prawnej przez jednostkę organizacyjną nie będącą osobą prawną, drugim bardzo istotnym kryterium bycia przedsiębiorcą zgodnie z dyspozycją art. 2 ustawy z dnia 2.07.2004r. o swobodzie działalności gospodarczej jest jeszcze wymóg wykonywania we własnym imieniu działalności gospodarczej, o której mowa w art. 2 tej ustawy.

Bezspornym w świetle przepisów ustawy o lasach jest, że PGL LP w imieniu własnym takiej działalności nie wykonuje.

Sformułowanie treści § 1 a) przeto leży w interesie PGL LP i jednoznacznie wskazuje na obejście prawa, gdyż PGL LP nie posiadając przymiotów przedsiębiorcy, a tym samym nie będąc samodzielnym podmiotem prawa, jako zarządca nie może w miejsce Skarbu Państwa być stroną stosunków cywilnych wobec nabywców drewna.

ad. § 1 b) Określenie to jest sprzeczne z definicjami Tytułu II Dział I Kodeksu cywilnego i dlatego bezwzględnie powinno zostać zastąpione albo pojęciem Osoba prywatnej albo Nabywcy indywidualnego, aby w zasadach sprzedaży drewna zachować jednolitość obowiązujących powszechnie kategorii prawnych i tym samym uniknąć odmiennych, a nawet sprzecznych z nimi konfabulacji własnych pomysłodawcy tych zasad.

3. odnośnie warunków ogólnych w § 2 -

- należy podkreślić, że zapis ten jest konsekwencją wykazanych powyżej nieuprawnionych nadinterpretacji i poza dowodzi zamierzonego obejścia prawa, aby kosztem interesu społecznego, gospodarki krajowej, zapewnić PGL LP wyłączność na sprzedaż drewna, jego reglamentację, a zwłaszcza manipulowanie jego podażą i popytem, a co najgorsze robienie nadal przez PGL LP partykularnych interesów.

Praktyka taka jest rażąco sprzeczna z przepisami ustawy z dnia 8.08.1996r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 1996r. Nr 106, poz. 493 ze zm.) oraz innych ustaw wydanych już w kilka lat po wejściu w życie z dniem 1.01.1992r. ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach.

Dotyczy to szczególnie m.in. art. 5 ust. 1 pkt. 1), ust. 2 pkt. 8) ustawy z dnia 30.06.2005r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2005r. Nr 249, poz. 2104 z późn. zm.) i art. 3 w zw. z art. 1 pkt.3) ustawy z dnia 6.lipca 2001r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych (Dz. U. z 2001r. Nr 97, poz. 1051).

Wprowadzenie tak sformułowanego zapisu naszym zdaniem jest niedopuszczalne, bowiem jedynie ma na celu, aby sprzedaż drewna - tak jak dotychczas - pozostawała wciąż poza jakąkolwiek kontrolą społeczną.

Regulacja ta stwarza dyrektorowi generalnemu LP, jako kierownikowi państwowej jednostki organizacyjnej administrującej lasami Skarbu Państwa - PGL LP możliwość pełnego tak jak dotychczas uzależnienia i podporządkowania swoim decyzjom przedsiębiorców krajowych oraz nabywców indywidualnych.

Pomimo że art. 35 ust. 1 ustawy o lasach jednoznacznie stanowi, że tylko nadleśniczowie, w przeciwieństwie do pozostałych kierowników wewnętrznych jednostek organizacyjnych PGL LP samodzielnie prowadzą gospodarkę leśną, w związku z czym tylko oni w świetle pkt. 1) ust. 1 cyt. normy mają ustawowe upoważnienie do reprezentacji Skarbu Państwa w stosunkach cywilnych, to w tym przypadku nie tylko dyrektor generalny LP uzurpuje sobie prawo sprzedaży drewna w imieniu własnym przez PGL LP, ale nawet usiłuje rozszerzyć bezpodstawnie takie uprawnienia na rzecz enigmatycznego tworu w rozumieniu ustawy o lasach - "kierownika zakładu", o czym będzie jeszcze dalej.

Zapis ten stanowi nadużycie interpretacyjne przepisów ustawy o lasach i dobitnie dowodzi o zamierzonym obejścia prawa, aby jednostkom organizacyjnym przypisać nienależne w świetle obowiązującego ładu prawnego uprawnienia, które na gruncie prawa cywilnego przysługują w stosunkach handlowych wyłącznie właścicielowi drewna - Skarbowi Państwa jako podmiotowi sprzedającemu.

Jednoznacznie rozstrzyga o tym art. 35 ust.1 pkt. 1) w zw. z art. 6 ust.1 pkt. 1) ustawy o lasach(tekst jedn. Dz. U z 2005r. Nr 45, poz. 435).

Wg OZPPD jest to zamierzony wybieg, aby kosztem interesu społecznego, gospodarki krajowej oraz z naruszeniem kardynalnych zasad praworządności, w celu realizacji partykularnych interesów PGL LP zapewnić tej jednostce organizacyjnej administrującej tylko lasami Skarbu Państwa wyłączność na sprzedaż drewna,

Poprzez manipulowanie podażą drewna oraz jego reglamentację umożliwi to maksymalizować popyt, a w szczególności zmusić nabywców do oferowania w przetargach i aukcjach maksymalnych nawet nieracjonalnie zawyżonych cen drewna.

Wprowadzenie w zasadach sprzedaży regulacji tej treści, tak sformułowanego zapisu jest niedopuszczalne, społecznie i gospodarczo szkodliwe, bowiem daje do dyspozycji dyrektora generalnego LP jako kierownika państwowej jednostki organizacyjnej administrującej lasami Skarbu Państwa - PGL LP bardzo niebezpieczny oręż, że nie będąc on nawet organem administracji rządowej właściwym w sprawach gospodarki wg art. ustawy z dnia 4.09.1997r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 65, poz. 437), będzie praktycznie w miejsce Ministra Gospodarki samodzielnie i wg własnego uznania decydował o istnieniu i funkcjonowaniu na rynku drzewnym poszczególnych firm.

Jednakże najbardziej niebezpieczne dla przemysłu drzewnego i niedopuszczalne jest to, że poprzez ograniczenia pod różnymi pretekstami dostępu przedsiębiorców do zakup ów surowca drzewnego, to nie Minister Gospodarki tylko dyrektor generalny LP w istocie kreował będzie politykę rozwoju i funkcjonowania w Polsce firm drzewnych, w tym lokalizowanie w kraju zakładów drzewnych przez wielkie koncerny zagraniczne i tym sposobem wypieranie z rynku przedsiębiorców rodzimych, zwłaszcza średnich i małych.

Dlatego zdecydowanie sprzeciwiamy się, aby dyrektor generalny LP nie będąc organem administracji publicznej, poprzez taką regulację w zasadach sprzedaży drewna uzyskiwał prawo działać poza jakąkolwiek kontrolą administracyjną i społeczną, a jego decyzje w tym przedmiocie, a zwłaszcza co do :

- przydziałów ilościowych drewna poszczególnym firmom ;

- stosowania wobec nabywców zróżnicowanych norm technicznych jakościowego odbioru drewna ;

- stwarzania preferencji cenowych, w tym obniżek cen drewna w formie bonifikat, w stosunku do niektórych uznaniowo uprzywilejowanych firm, tym sposobem pozostawały niezaskarżalne w trybie administracyjnym, jak również nie podlegały kontroli sądowoadministracyjnej.

Aby nie powielać powołanej powyżej argumentacji stwierdzamy, że odnosi się ona tak samo do przypisanego w niniejszych zasadach sprzedaży dyrektorowi generalnemu LP prawa decydowania o cenach sprzedawanego drewna.

Ustalanie cen wyjściowych - tzw. pretium licitis - drewna sprzedawanego w przetargach i aukcjach, o czym będzie jeszcze dalej, powinno być uprawnieniem Ministra Skarbu Państwa i powinno być bezwzględnie dokonywane stosownym aktem normatywnym, najlepiej w drodze rozporządzenia, wydawanego w porozumieniu z Ministrem Gospodarki.

4. co się tyczy uregulowań w § 3 -

- należy przede wszystkim uwypuklić i stwierdzić, że zupełnie niepotrzebnie są mnożone procedury sprzedaży drewna w sytuacji, gdy przepis art. 701 Kc jednoznacznie rozstrzyga, że sprzedaż następuje w drodze przetargu i aukcji.

Hurtowa sprzedaż drewna prowadzona powinna być w drodze przetargu, zamkniętego, do którego w związku z zasadą wynikającą z art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych (Dz. U. z 2001r. Nr 97, poz. 1051) powinni mieć prawo przystąpienia wyłącznie przedsiębiorcy krajowi, a także te firmy zagraniczne, które prowadzą działalność produkcyjną w Polsce i odprowadzają na rzecz Polski stosowne daniny publiczne, w tym przede wszystkim podatek dochodowy.

Ta cześć oferowanego do sprzedaży przez Skarb Państwa drewna, która nie zostanie sprzedana w przetargu zamkniętym powinna zostać bezwzględnie skierowana powtórnie do II-go przetargu zamkniętego, do którego ponownie mogą przystąpić wszyscy przedsiębiorcy krajowi, którym z różnych względów mogli nie uczestniczyć wcześniej w przetargu zamkniętym lub nie zdołali zakupić w tym trybie potrzebnych ilości drewna np. pozyskiwanego z nadleśnictwa położonego w rejonie i optymalnej odległości od siedziby firmy.

Warunki przetargów powinny być jednakowe dla wszystkich tych przedsiębiorców bez względu na ilość nabywanych przez nich mas, przy zastosowaniu jednakowych w całym kraju cen wywoławczych - premium licitis, a ponadto z zagwarantowaniem bezwzględnie jednolitych dla wszystkich nabywców warunków technicznych jakościowego odbioru drewna.

Stosowanie jednakowych w całym kraju cen wywoławczych zarówno w przetargach i aukcjach uzasadnia przepis art. 33 ust. 3 pkt. 7) w zw. z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach oraz § 14 ust. 1pkt. 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.12.1994r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. z 1994r. Nr 134, poz. 692).

Z powołanych przepisów bowiem wynika, że dyrektor generalny LP w ramach redystrybucji wewnętrznej wpływów ze sprzedaży drewna, które w całości stanowią przychody PGL LP, uprawniony jest wyrównywać ewentualne niedobory wynikające ze zróżnicowanych warunków prowadzenia gospodarki leśnej w poszczególnych nadleśnictwach i regionalnych dyrekcjach.

Natomiast osoby prywatne a także przedsiębiorcy krajowi, którzy z różnych przyczyn nie przystąpili do przetargu powinni nabywać drewno w drodze aukcji.

Ewentualne nadwyżki podaży drewna, które nie znajdą nabywców wśród przedsiębiorców krajowych w przetargach i nabywców indywidualnych podczas aukcji, a więc nie mogą zostać zagospodarowane przez krajowy przemysł drzewny, bo przekraczają jego potencjał produkcyjny, mogą dopiero zostać przeznaczone do sprzedaży na przetargach otwartych, a w ostatniej kolejności do sprzedaży eksportowej.

Wszelkie dywagacje o otwarciu rynku europejskiego w związku z przynależnością Polski do Unii Europejskiej oraz obowiązywaniu zasad gospodarki rynkowej, którym zazwyczaj szermuje PGL LP należy odrzucić i na podstawie przepisów cyt. ustawy z dnia 6.07.2001r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju, należy uznać za demagogiczny wybieg.

Poza tym zasadność tego stwierdzenia wynika także wprost z treści art. 20 Konstytucji RP, który jednoznacznie stanowi, że podstawą ustroju gospodarczego RP jest społeczna gospodarka rynkowa, a nie gospodarka liberalna, zwana gospodarką rynkową. Należy poza tym uwypuklić, że zgodnie z art. 20 Konstytucji RP w przeciwieństwie do wielu państw europejskich i unijnych, podstawą ustroju gospodarczego RP nie jest wcale gospodarka rynkowa, lecz jest tylko społeczna gospodarka rynkowa, co stanowi zasadniczą różnicę doktrynalną.

Żaden członek Unii Europejskiej bezinteresownie nie otwiera się dla nabywców z innych krajów członkowskich, i nie wyzbywa się w ten sposób swoich zasobów naturalnych, tym bardziej, że prawo unijne wcale nie narzuca tego rodzaju nakazów.

Niezależnie od tego nieuprawnionym jest ponadto stwierdzenie, że w zakresie sprzedaży drewna w kraju mamy wolny rynek, ponieważ Skarb Państwa jako osoba prawna i sprzedawca drewna, z oczywistych przyczyn nie może być i nie jest uczestnikiem tego rynku.

Wolny rynek tworzą bowiem tylko przedsiębiorcy, którzy sprzedają na tym rynku swoje produkty stanowiące ich własność oraz usługi, natomiast ani Skarb Państwa, ani tym bardziej zarządzający w jego imieniu lasami państwowymi PGL LP przedsiębiorcami absolutnie nie są.

Co się tyczy samych cen drewna, które jak wykazano własność społeczną, niedopuszczalnym jest, aby zamiast właściwego organu administracji rządowej o nich decydował i ustalał ich wartość jakikolwiek pracownik PGL LP.

Jest to istotne chociażby z tego względu, że prawidłowość decyzji cenowych przez pracowników PGL LP bez względu na zajmowane stanowisko w świetle przepisów prawa materialnego poza jakąkolwiek kontrolą administracyjną, a także i sądową.

W tym stanie rzeczy zapisy § 3 w pkt. 5 - 8 należy uznać niezgodne z przepisami prawa materialnego oraz jako nieuprawnioną kompetencję dyrektora generalnego PGL LP.

OZPPD poza tym uważa że ceny jednostkowe drewna w rozbiciu na poszczególne gatunki i asortymenty jakościowe powinny być w całym kraju jednolite.

4.w ustosunkowaniu do regulacji zapisanych w § 4 -

- odrzucamy w całości treść proponowanych zapisów, albowiem pomijając nawet oczywistą zbędność rozdzielania drewna do sprzedaży hurtowej i tzw. detalicznej, przede wszystkim brak jest uściślenia kto i w jaki konkretny sposób miałby decydować o takim rozdziale i wielkości pul, o których mowa w pkt. 1 lit. a) - d) .

Odrzucamy ponadto jako także niedopuszczalną regulację zapisaną w pkt. 1 lit. e) uprawniającą do wydzielania - z globalnej ilości pozyskanego w danym roku i przeznaczonego do sprzedaży - drewna na potrzeby własne jednostek organizacyjnych PGL LP.

Stoimy na stanowisku, że skoro drewno jest mieniem Skarbu Państwa, a nie PGL LP, to z uwagi na racjonalność jego wykorzystania na potrzeby własne jednostek organizacyjnych PGL LP, powinny one nabywać je przystępując tak jak wszyscy inni nabywcy do przetargów i aukcji.

Gdyby PGL LP zmuszone było również ponosić koszty za drewno zużywane na potrzeby własne rocznie aż w ilości ponad 3 mln. m3, które nie jest przecież wcale własnością PGL L P, lecz stanowi własność społeczeństwa polskiego w imieniu którego działa Skarb Państwa, to płacąc tak samo jak przedsiębiorcy tak rażąco zawyżone ceny, z pewnością doprowadziłoby to nie tylko do pożądanej racjonalizacji jego faktycznego zużycia, ale przyczyniłoby się również do opamiętania i dołożenia należytej staranności przy ich ustalaniu.

Treść pkt. 3, 4 i 5 jest rażąca sprzeczna z przepisami prawa materialnego, bowiem ani dyrektor generalny LP, ani też żaden inny pracownik PGL LP, w tym nadleśniczowie nie ma żadnych ustawowych uprawnień w przedmiotowym zakresie.

Uważamy, że ilość oferowanego przez Skarb Państwa do sprzedaży w danym roku drewna poszczególnych gatunków oraz asortymentów jakościowych grup, bezwzględnie powinna być zgodna z obowiązującym planem urządzania lasu oraz ilości pozyskania drewna w roku, przewidzianego w tym planie.

Treść pkt. 5 jest niezgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami w tym z przepisami ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach, które nie dają dyrektorowi generalnemu LP żadnych uprawnień w tym zakresie, co zostało szczegółowo uzasadnione w związku z oceną kompetencji dyrektora generalnego PGL LP.

Ustawa o lasach poza jednostkami organizacyjnymi wym. w art. 32 ust. 2 pkt. 1) - 4) nie definiuje pojęcia "zakład", w związku z czym kierownik enigmatycznego tworu organizacyjnego pn.: "zakład" tym bardziej nie może o niczym decydować w imieniu właścicielu drewna - Skarbu Państwa.

Należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego niedopuszczalną jest substytucja na rzecz innych osób upoważnień ustawowych przez osoby uprawnione do reprezentowania lub wchodzące w skład organów osób prawnych - w niniejszym przypadku Skarbu Państwa.

Zwracamy uwagę na ten fakt, jako że także w przeszłości było w PGL LP praktyką, iż nadleśniczowie zmuszani byli w ramach podległości służbowej do udzielania tego rodzaju pełnomocnictw dyrektorowi generalnemu LP lub niektórym dyrektorom regionalnym, aby mogli oni na tej podstawie zawierać z wybranymi firmami umowy sprzedaży drewna na preferencyjnych warunkach.

[dowód : zapis w § 9 pkt. 4 zarządzenia Nr 52 Dyrektora Generalnego LP z dnia z dnia 23.10.2009r. w sprawie ustalenia sposobu sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe (czyli WEWNĘTRZNY KODEKS LEŚNY HANDLOWY (znak : OM - 906 - 1 - 125/06) ]

6. w ustosunkowaniu do regulacji zapisanych w § 5

Odnosząc się do treści pkt. 1 dla porządku należy stwierdzić, że jest to regulacja całkowicie zbędna, albowiem kwestie formalne dotyczące samego faktu, jak i i chwili zawarcia umowy określa jednoznacznie powszechnie obowiązujące prawo, tj. przepisy prawa cywilnego w art. 66 i dalszych Dziale II Kc, ze szczególnym uwzględnieniem art. 701, art. 702 § 2 i art. 703 § 3 Kc ;

Co się tyczy regulacji zapisanych w pkt. 2 - 5 stwierdzamy, że takie sformułowanie jest nieuprawnione i w związku z § 14 ust. 1pkt. 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.12.1994r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. z 1994r. Nr 134, poz. 692) stanowi ewidentne nadużycie.

Pomysłodawca zasad sprzedaży pod pozorem zabezpieczenia interesów Skarbu Państwa PGL LP chcąc realnie zabezpieczyć w rzeczywistości wyłącznie przychody własne PGL LP, przemyca taki zapis i narzuca nabywcom drewna wyszukane i kosztowne, bo realnie zawyżające ceny nabywanego drewna, wym. w pkt. 3 formy zabezpieczenia.

Ponieważ zgodnie z dyspozycją § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. a) powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.12.1994r. wpływy ze sprzedaży drewna w  całości stanowią przychody PGL LP to dobitnie dowodzi, że nie idzie tu wcale o interes Skarbu Państwa, lecz świadczy jednoznaczne o uchyleniu się funkcyjnych pracowników PGL LP realizujących sprzedaż drewna przed jakiegokolwiek odpowiedzialnością powodu ich niezdolności lub braku predyspozycji do ponoszenia nawet najmniejszego ryzyka handlowego, na które w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą narażany jest każdy sprzedawca i przedsiębiorca.

W stosunkach handlowych, obowiązek zabezpieczania wg art. 364 Kc istnieje tylko w przypadku wynikającym z ustawy.  Skoro więc ustawa [ zarówno ustawa o lasach, jak i każda inna ustawa związana nawet pośrednio ze sprzedażą drewna Skarbu Państwa] takiego obowiązku wcale nakłada, zapis w pkt. 2 - 5 należy uznać za zbędny oraz oczywiste nadużycie.
       
Gdyby drewno pozyskiwane z lasów państwowych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach rzeczywiście było sprzedawane przez Skarb Państwa a nie przez PGL LP jak dowodzi tytuł zarządzenia nr 69 dyrektora generalnego PGL LP z dnia 14.01.2009r.. (znak OM -906-1-395/09) to zgodnie z dyspozycją art. 490 Kc obowiązek zabezpieczania interesu Skarbu Państwa jako sprzedawcy drewna mógłby zaistnieć dopiero wtedy, gdy kupujący bądź dopuszcza się zwłoki w zapłacie za odebrane drewno, bądź, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że kupujący nie będzie w stanie spełnić ciążącego na nim obowiązku zapłaty.


W takim jednak przypadku wystarczającym zabezpieczeniem w uzasadnionych przypadkach powinien być co najwyżej zastaw rejestrowy dokonany przez nabywcę na rzecz sprzedającego na podstawie przepisów ustawy z dnia 6.12.1996r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (tekst jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 67, poz. 569 ).


Zdaniem OZPPD proponowane w pkt. 3 tak wyszukane i cenotwórcze formy zabezpieczenia są wprowadzone celowo, a nawet z premedytacją, aby wyeliminować z zakupów drewna wieleset, a być może nawet parę tysięcy średnich i małych firm rodzimych, których w kraju jest blisko 7 tysięcy, wiedząc że w przeciwieństwie do nielicznych wielkich firm krajowych oraz koncernów zagranicznych działających w kraju, nie będą oni spełnić takich wymogów.
Żądane przez PGL LP w pkt. 3 formy zabezpiecza generują przecież dodatkowe i wcale niemałe koszty, a te z kolei wpływają na wartość ostateczną ceny nabywanego surowca.
Gdyby uznać, że jest to rzeczywiście tylko przejaw zwykłego asekuranctwa, to wystarczyłoby, aby dyrektor generalny LP nie obarczał taką odpowiedzialnością pracowników nie posiadających elementarnych predyspozycji menadżerskich.


Jednakże zdaniem Związku idzie tu wyłącznie o dopuszczenie do zakupów z uwagi na partykularne interesy PGL LP wielkich nabywców - głownie wielkie firmy zagraniczne.

Z uwagi na niewystarczającą dla wszystkich zainteresowanych ilość pozyskiwanego teraz w roku drewna, wyeliminowanie z rynku parę tysięcy małych i średnich przedsiębiorców rodzimych umożliwi w ten sposób powstanie nadwyżki podaży drewna, które sprzedane będzie mogło zostać wtedy sprzedane zarówno działającym w kraju firmom zagranicznym, jak i na eksport za pośrednictwem pośredników współpracujących z PGL LP.

Co się tyczy zapisów w pkt. 6, to jest on niezgodny z prawem, jako że wymóg przedpłaty dokonywanej przy sprzedaży mienia Skarbu Państwa nie może być określony i narzucony decyzją dyrektora generalnego LP, lecz musi być wprowadzony aktem powszechnie obowiązującego prawa przez uprawniony organ administracji państwowej.

Pkt. 7 i pkt. 8 należy bezwzględnie unieważnić, jako że sprzedaż drewna na podstawie negocjacji ze względu na swoją specyfikę jest korupcjogenny, nie jest należycie transparentny, otwiera drogę do nadużyć i dlatego powinien być niedozwolony.

Jest to wybieg umożliwiający w istocie pełną swobodę uznaniowego doboru kontrahentów, nierówne traktowanie wszystkich nabywców z rażącym naruszeniem art. 32 ust. 2 Konstytucji RP, umożliwiające dyskryminowanie kłopotliwych z uwagi na ich ilość - blisko siedem tysięcy - średnich i małych przedsiębiorców,

Nierówne traktowanie nabywców poza tym rażąco narusza ustawowe zasady uczciwej konkurencji, o których mowa w ustawie z dnia 2.07.2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095) oraz w ustawie z dnia 16.02.2004r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2000r. Nr 50, poz. 331).

Pkt. 9 i 10 uważamy za zbędne, jako że :
- pkt. 9 stanowi o terminach płatności, które przecież albo deklarowane są w
 składanej ofercie zakupu, albo przy zawieraniu przez strony umowy sprzedaży .
   
Kwestie dotyczące zwłoki z zapłatą lub wydłużenia terminu płatności powyżej 30 dni, skoro określa już ustawa z 12.06.2003r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U. Nr 139 poz.1323, z poźn. zm.). to z natury rzeczy są one oczywiste i nie ma już wcale potrzeby ich powoływać w zasadach sprzedaży.

- pkt. 10 z kolei jest zbędny dlatego, że określa warunki, które powinny być
 zapisane w zawartych przez nabywców umowach sprzedaży.

W tym punkcie powinien raczej być zastąpiony zapisem, określającym jednakowe dla wszystkich bez wyjątku nabywców warunki techniczne jakościowej klasyfikacji i odbioru drewna w poszczególnych asortymentach i gatunkach.

Jest to kwestia zasadnicza, albowiem tylko tym sposobem można wyeliminować wszelkie nadużycia i niedopuszczalne dotychczas praktyki PGL LP, że w stosunku do uprzywilejowanych uznaniowo nabywców, zwłaszcza wielkich firm i koncernów zagranicznych stosuje się zupełnie odrębne, inne niż w stosunku do pozostałych nabywców, o wiele korzystniejsze normy techniczne jakościowego odbioru, a nawet dopuszc.za się jakościowy odbiór drewna na placu składowym u wybranego uznaniowo nabywcy.

Poprzez niejednolitość stosowanych norm jakościowej klasyfikacji oraz odbioru drewna, możliwą staje się manipulacja cenowa, polegająca na tym, że drewno takiej samej jakości wg jednych norm klasyfikuje się jako drewno niższej klasy jakościowej, a przez to jego cena jest odpowiednio mniejsza, natomiast wg drugich norm bardziej ostrzejszych drewno to, może zostać zaliczone wyższej klasy jakości, w związku z czym jego cena stosownie wzrasta.

Wskutek stosowania różnych, a nie jednorodnych dla wszystkich bez wyjątku nabywców norm jakościowych, na jednym m3 drewna można wymanipulować na cenie jednostkowej różnicę nawet 20 zł.

Egzemplifikując to dokładnej, można łatwo wyliczyć, że jeżeli firma nabywa np. 300 tys. m3 w ciągu roku o 20 zł taniej niż inni nabywcy, to uzyskuje na tym korzyść majątkową w kwocie 6 mln zł.
       
7. odnośnie postanowień § 6 - Postanowienia końcowe -
- w konkluzji, w wyniku wnikliwej analizy niniejszych zasad sprzedaży stwierdzamy, że tak samo jak i w przeszłości zasady nie mają żadnych przymiotów prawa, lecz stanowią one w zasadzie instrukcję postępowania przy sprzedaży drewna dla pracowników PGL LP, wdrożoną zwykłą decyzją dyrektora generalnego LP do stosowania w podległych mu strukturach organizacyjnych PGL LP.

Z tego względu nie mogą one być wiążące w stosunkach handlowych dla nabywców drewna, bo z ze względów formalnych nie mają dla przedsiębiorców - nabywców drewna żadnego znaczenia prawnego.

Zasady te, jak obszernie i szczegółowo wykazano powyżej, są niezgodne z powszechnie obowiązującymi przepisami, a ponadto niczego w stosunku do dotychczasowych praktyk ani nie porządkują, ani też nie czynią sprzedaży drewna zgodnej z prawem.

Jeżeli przedmiotowe zasady sprzedaży rzeczywiście opracowane zostały i stanowią ostateczny rezultat działania utworzonego z inicjatywy ministra Michała Boniego tzw. międzyresortowego zespołu ds. opracowania zasad sprzedaży drewna przez Skarb Państwa, to dziwić musi dlaczego pod względem merytorycznym są niezgodne z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego, oraz rażąco naruszają i ingerują w zasady uczciwej konkurencji.
   
Daje to uzasadnione podstawy stwierdzić, że zasady te są jednostronnie korzystne
tylko dla - PGL LP, bo wyłącznie zabezpieczają partykularne interesy zarządcy lasów państwowych, natomiast są szkodliwe dla gospodarki krajowej oraz funkcjonowania i rozwoju rodzimego polskiego przemysłu drzewnego.

Podkreślamy, że OZPPD już w roku ubiegłym przygotował własny projekt zasad sprzedaży w formie nieokreślonej jeszcze propozycji aktu normatywnego, który został przesłany ministrowi M. Boniemu. w załączeniu pisma z dnia 17.10.2009r. w jako stanowisko OZPPD na użytek tzw. międzyresortowego zespołu utworzonego do opracowania przedmiotowych zasad sprzedaży.

Reasumując stwierdzamy, że z przyczyn przedstawionej powyżej, zarządzenie Nr 69 dyrektora generalnego PGL LP z dnia 14.10.2009r. w sprawie sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na 2010r. (znak OM -906-1-395/09) z uwagi na interes społeczny, gospodarczy i przedsiębiorców przetwarzających surowiec drzewny na potrzeby gospodarki krajowej jego stosowanie powinno być bezwzględnie i niezwłocznie zabronione.
 
O celowości, pilnej konieczności i zasadności tego żądania świadczą jednoznacznie wyniki przeprowadzonych przez PGL LP w ostatnich dniach przetargów i aukcji internetowych na zakup drewna na I-sze półrocze 2010r., które w pełni obnażyły wszystkie wady i niepożądane skutki wynikające ze stosowania warunków i cen sprzedaży narzuconych bezprawnie cyt. powyżej zarządzeniem Nr 69 dyrektora generalnego PGL LP z dnia 14.01.2009r. (znak OM -906-1-395/09).

Gdyby wcześniej nie było rozpowszechnianej informacji, że przedmiotowe zasady zostały rzekomo skonsultowane z powołanym z inicjatywy ministra M. Boniego tzw. międzyresortowym zespołem ds. opracowania zasad sprzedaży drewna Skarbu Państwa, można byłoby mniemać, że wzorem lat ubiegłych jest to tylko efekt samowoli PGL LP i kolejny wyraz arogancji wobec przedsiębiorców nabywających i przetwarzających na potrzeby gospodarki krajowej drewno pozyskiwane w lasach państwowych, wskutek dotychczasowej bezkarności nadużywania pozycji dominującej przy sprzedaży drewna.

Z uwagi na powyższe żądamy niezwłocznego unieważnienia zarządzenia Nr 69 dyrektora generalnego PGL LP z dnia 14.01.2009r. (znak OM -906-1-395/09) przez Ministra Środowiska, jako właściwy w tym zakresie na podstawie art. 4 ust. 4 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia o lasach i art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 4.09. 1997r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 65, poz. 437 ze zm.) naczelny organ administracji rządowej oraz oczekujemy niezwłocznego wprowadzenia w jego miejsce zasad sprzedaży drewna przez art. 87 ust. 1 w zw. z art. 93 ust. 1 Konstytucji RP.

Prezes Ogólnopolskiego Związku
Pracodawców Przemysłu Drzewnego
Mirosław Florkiewicz


 
Komentarze Komentarze do artykułuSkomentuj Dodaj komentarz

drewno [4]

Chodzi o to, że wszyscy drogo wylicytowali (sami bez przymusu), a teraz robią wielkie halo. Jak sprowadzali drewno z zagranicy i lasy ledwo zipały to nikt tego nie widział.

tom [4]Odpowiedz na ten komentarz2009-11-26 17:09:57

Zgłoś nadużycie

Zobacz kto licytował , później oceniaj drzewiarzy........................

firmy z kapitałem zagranicznym , potężne koncerny , jaki polski drzewiarz ma chodźby trochę szansy na przelicytowanie giganta.
widmo pozostania bez drzewa nakręciło spiralę cenową i wszyscy zaczeli podbijać cenę , chodź koniunktura w 2010 nie pozwoli na utrzymanie wysokich cen produktów , będzie masa drewna nieodebranego za niską cenę.

Wojtek Opęchowski [33]Odpowiedz na ten komentarz2009-11-26 20:15:59

Zgłoś nadużycie

Nie odbierze jeden, kupi na aukcji drugi. Płaczu nie będzie. Poza tym ...

przyjemność fochów i rezygnacji kosztuje karę umowną.

LLL [2]Odpowiedz na ten komentarz2009-11-28 12:24:24

Zgłoś nadużycie

,,mądrosci ,, monopolisty-??

Co bys zrobił jakby ci odcieto prad lub wode żadajac wyzszych opłat za dołaczenie i ci monopolisci sa pod nadzorem a LP pod żadnym jeden facet trzyma cały przemysł za gardło.

delta [8]Odpowiedz na ten komentarz2009-11-27 10:46:49

Zgłoś nadużycie

Ale co co chodzi?!
To nie Lasy Państwowe wywindowały ceny surowca do ...

takiego poziomu, ale uczestnicy aukcji systemowych, czyli właśnie WY drodzy przedsiębiorcy. To nie winą LP jest to, że m.in. z powodu kursu euro polski surowiec jest atrakcyjny dla zagranicznych firm. Przypominam, że wg waszych nieustających narzekań polskie drewno jest za drogie, ale wolny rynek właśnie wykazał, że to drewno jest tanie i jako takie atrakcyjne dla dobrze zorganizowanych firm, a nie mikrostrugaczy, którzy chcieliby kupić tanio i sprzedać drogo. Tak właśnie działa wolny rynek. Do tego te zagraniczne firmy, których rola na aukcjach jest stanowczo przeceniana, nie zatrudniają pracowników na czarno, jak mają to w zwyczaju niektórzy polscy przedsiębiorcy z zabitych dechami dziur. Zresztą w walce cenowej uczestniczyły przede wszystkim firmy, które mają zakłady w Polsce, a więc polskie. No chyba że w ramach ustalania polskości firm chcecie jako kryterium stosować narodowość ich właścicieli lub posiadanie przez nich np. napletków.
Im dłużej czytam wasze narzekania, tym bardziej jestem przekonany, że jesteście kompletnie nieprzygotowani do działalności w warunkach wolnego rynku. Wasze żądania można zaspokoić jedynie zamykając zagranicznym firmom dostęp do polskiego surowca i zakazując sprzedaży w Polsce zagranicznych wyrobów z drewna. Sieroty po PRL - dorośnijcie wreszcie!

~~~~ [17]Odpowiedz na ten komentarz2009-11-27 11:45:28

Zgłoś nadużycie

Komuś zależy na...

A ponieważ wiadomo jaki stosunek do PGL LP ma kierownik MŚ, więc takie analizy służyć raczej mają rozrabianiu, a nie usprawnianiu sprzedaży. Drzewiarze sami sobie strzelili w stopę i płaczą? Takie bizneswomen i tacy mężczyźni? Popieram tych, któzy uważają, że najlepsze było by zarządzenie 69a - par. 1. "do 5% puli drewna do sprzaedaży w detalu", par. 2 "cena detaliczna to +5% ceny detalicznej minionego roku", par. 3 "95% pozyskanego drewna wyłącznie na aukcji internetowej", par. 4 "kupuje ten, kto zaoferuje najwyższą cenę". Masa pozostałych paragrafów do dopisania wg logiki kodeksu handlowego.

Kubuś - nie - Puchatek [1]Odpowiedz na ten komentarz2009-11-26 20:04:57

Zgłoś nadużycie

Powrót

REKLAMA

REKLAMA

REKLAMA


 
 
facebook
newsletter

Zapisz się na bezpłatny

Wiadomości z portalu na e-mail

Zapisz