DREWNO.PL - Portal branży drzewnej - ogłoszenia
TARCICA.PL - internetowy sklep drzewny
 

Konkurencje na zawodach drwali

DRWAL

Autor: Rafał Sokulski
Źródło: DRWAL
Data: 2008-10-01


Przedstawiamy opisy konkurencji rozgrywanych na zawodach drwali w Polsce oraz zasady ich oceniania. Zawody drwali cieszą się dużym zainteresowaniem, ale żeby je zorganizować trzeba zacząć od regulaminu.

Zmiana układu tnącego zawodnikom w Bobrowie zajmuje najwyżej kilkadziesiąt sekund.Zmiana układu tnącego zawodnikom w Bobrowie zajmuje najwyżej kilkadziesiąt sekund.Fot. Rafał Sokulski

Większość zawodów przeprowadza się w oparciu o zatwierdzony przez dyrektora generalnego Lasów Państwowych „Regulamin zawodów drwali” z 1993 r. Klasyfikacja może być prowadzona pojedynczo lub drużynami.

Przygotowanie pilarki do pracy

Do tej konkurencji zawodnicy mogą przystąpić bez kasku i rękawic.
Przed rozpoczęciem zespół sędziowski dokładnie sprawdza stan pilarki, prowadnicy i dwóch łańcuchów tnących. W przypadku stwierdzenia przeróbek, których nie można wyeliminować w ciągu pięciu minut, zawodnik nie zostaje dopuszczony do następnych konkurencji.
Po zakwalifikowaniu pilarki, zawodnik na stole przygotowuje ją do konkurencji. Łańcuch powinien być rozluźniony, a nakrętki mocujące prowadnicę dokręcone kluczem dynamometrycznym z siłą 2 kJ. Korekty naciągu łańcucha oraz dokręcenia nakrętek mocujących prowadnicę wykona zespół oceniający.
Zawodnik, stojąc w odległości jednego metra od stołu, czeka na komendę „start”. Po tym sygnale powinien wykonać w jak najkrótszym czasie poszczególne czynności:
• podejść do stołu,
• odkręcić nakrętki i zdjąć pokrywę sprzęgła,
• zdjąć i odłożyć łańcuch,
• zdjąć i obrócić o 180° prowadnicę,
• założyć drugi łańcuch,
• nałożyć pokrywę sprzęgła,
• przykręcić nakrętki mocujące pokrywę sprzęgła,
• wyregulować napięcie łańcucha,
• dokręcić nakrętki,
• położyć klucz na stole.
Z tak przygotowaną pilarką zawodnik startuje w dwóch konkurencjach: złożona przerzynka kłód i dokładność przerzynki. Jeżeli pilarka jest źle przygotowana i zawodnik chce wprowadzić poprawki, nie będzie dopuszczony do następnej konkurencji.
Zawodnicy otrzymują punkty karne za zrzucenie zdejmowanego łańcucha na ziemię, nie obrócenie prowadnicy o 180°, odwrotne założenie łańcucha na prowadnicę, nie położenie łańcucha na stół lub skaleczenie.

Ścinka i obalanie drzew na dokładność
Tę konkurencję można przeprowadzać w lesie lub na placu, więc zawodnicy będą ścinać drzewa, albo wkopane w ziemię pale.
Jeśli wybrano las, trzeba wyznaczyć powierzchnię, na której możliwe jest wytyczenie drzew o pierśnicy od 33 do 38 cm (te wymiary mogą się różnić zależnie od zawodów). Powinno ich być o kilka sztuk więcej niż zawodników.
W dodatku mają być proste, z prawidłowo uformowaną koroną. Zgnilizna odziomkowa jest niedopuszczalna. Przeszkadzający podrost i podszyt należy usunąć. Każde drzewo jest numerowane. Zawodnicy losują, które wypadnie im ścinać.
Konkurencja polega na tym, aby padające drzewo trafiło we wbity w ziemię kołek. Im bliżej kołka, tym wyższa punktacja. W Bobrowie, gdzie konkurencja rozgrywana jest w lesie, kołek wkopuje się w odległości 15 m od drzewa. Na placach w Niedźwiedziu i Rogozińcu odległości te wynoszą odpowiednio 6 i 5 m.
Na wezwanie sędziów zawodnik podchodzi do drzewa i wyznacza miejsce ustawienia palika kierunkowego. Jeżeli nie zrobi tego w ciągu trzech minut, wyręczy go zespół oceniający. Dla ułatwienia pomiarów, po obu stronach palika, w odległości metra, umieszcza się dwa półmetrowe kołki.
Po ustaleniu kierunku obalania zawodnik z wyłączoną pilarką i z narzędziami pomocniczymi staje w bezpiecznej odległości od drzewa (trzy do pięciu metrów). Na komendę „start” przystępuje do wykonania zadania.
Zanim drzewo upadnie, zawodnik powinien odejść w bezpiecznym kierunku. Czas jest liczony od sygnału „start” do momentu obalenia drzewa na ziemię. Na przygotowania i ścinkę zawodnik ma łącznie od trzech (Niedźwiedź i Rogoziniec) do pięciu minut (Bobrowa).
Punkty przysługują za czas ścinki, głębokość podcięcia, kąt podcięcia, szerokość zawiasy, próg bezpieczeństwa i obalenie drzewa na cel. Oceny dokonuje się przy pomocy specjalnie przygotowanych formularzy.
W przypadku rozpoczęcia rzazu podcinającego cięciem poziomym zawodnik nie otrzymuje żadnych punktów za głębokość podcięcia i kąt podcięcia. Przyznawane są również punkty karne za złą wysokość pniaka, nieprawidłowe odejście od drzewa, pęknięcie odziomka, zawieszenie drzewa, naruszenie przepisów bhp i takie zachowanie, które grozi spowodowaniem wypadku.
W razie zawieszenia drzewa zawodnik ma prawo ściąć kolejne, z puli drzew rezerwowych.
Na zawodach w Niedźwiedziu sędziowie oceniają jedynie czas ścinki i obalenie drzewa na cel. Jeśli spadnie 1,5 m i dalej od obranego kierunku obalania, lub jeśli zawodnik naruszy przepisy bhp, będzie zdyskwalifikowany.
W Rogozińcu do tej konkurencji przystępują wyłącznie finaliści.

Okrzesywanie
Konkurencja polega na okrzesaniu wyznaczonego odcinka drzewa w jak najkrótszym czasie.
Kołki imitujące gałęzie (po trzy w okółku) należy odciąć w strefie 120° po obu stronach strzały, równo z powierzchnią kłody.
Zawodnik podchodzi na linię startu, uruchamia pilarkę i trzyma ją na strzale tak, aby końcówka prowadnicy była przed znakiem „początek”.
Sędziowie mierzą czas od komendy „start” do momentu, kiedy końcówka prowadnicy przekroczy znak „koniec”.
W Niedźwiedziu za pozostawienie sęka o wysokości większej lub równej centymetrowi lub za zranienie kłody głębiej niż na centymetr grozi dyskwalifikacja. Drwal może zdobyć 30 punktów za najlepszy czas, każdy gorszy jest liczony o 2 punkty mniej.
Sędziowie z Rogozińca za wyżej opisane przewinienia dają punkty karne – 10 dodatkowych sekund. Na tych zawodach okrzesywanie to konkurencja finałowa.
Zawodnicy z Sieniawy na okrzesanie kłody mieli 50 sekund. Jeśli zmieścili się w tym czasie, przyznawano im 200 punktów. Oceniana była również jakość pracy (200 punktów). Za skrócenie czasu okrzesywania zawodnik otrzymywał dodatkowo 2 punkty za każdą sekundę, natomiast za wydłużenie o sekundę odliczano 2 punkty.
Punkty karne przyznawano za pozostawienie nieodciętej części kołka o wysokości większej niż 5 mm (10 pkt.), zranienia na głębokość ponad 5 mm (20 pkt.), pozostawienie nie odciętego kołka (50 pkt.), złą postawę przy okrzesywaniu (20 pkt.).

Złożona przerzynka kłód
Do tej konkurencji na stojakach ustawia się równolegle (w odległości 3 m) dwie kłody o średnicy od 30 do 35 cm.
Oś kłód powinna tworzyć z powierzchnią terenu kąt 7°, z tym, że czoło jednej kłody jest skierowane w dół, a drugiej w górę. Środek czoła kłody ma być na wysokości 40 cm (kłoda skierowana w dół) i 70 cm (kłoda skierowana w górę) od powierzchni gruntu.
Na kłodach farbą wyznacza się szeroki na 20 cm pas, od którego powinno się rozpocząć cięcie górne oraz pięciocentymetrowe pasy po bokach kłody, wyznaczające jej środek (miejsce zejścia rzazów). Czoła powinny być oznaczone numerem startowym zawodnika.
Zawodnik podchodzi do linii startu, uruchamia pilarkę, stawia ją na ziemi i czeka na sygnał startu. Na komendę „start” zawodnik powinien:
• wziąć pilarkę i podejść do pierwszej kłody,
• przeprowadzić rzaz z dołu do góry, do pięciocentymetrowej linii, której nie może przeciąć,
• wyjąć piłę z rzazu i rzazem z góry odciąć krążek grubości 5 cm, przy czym należy zacząć cięcie w 20 centymetrowej strefie zaznaczonej farbą,
• zatrzymać łańcuch,
• przejść do drugiej kłody i zrobić to samo
• przekroczyć linię mety.
Każdy z zawodników startujących w Sieniawie za tę konkurencję mógł otrzymać 180 punktów. Oceniany był czas wykonania zadania (maksymalnie 50 pkt.), wielkość progu (maksymalnie 40 pkt.), prostopadłość przerzynki (maksymalnie 8 pkt.).
Punkty karne nakładano za przecięcie pasa środkowego przy cięciu od dołu lub od góry (po 50 pkt.), rozpoczęcie cięcia z góry w niewłaściwej strefie (50 pkt.), odcięcie krążka grubszego niż 100 mm lub cieńszego niż 50 mm (50 pkt.), cięcie dolne jeśli nie wchodzi do dolnej krawędzi pasa środkowego (2 pkt. za każdy brakujący milimetr).
Jeśli podczas przerzynki spadnie łańcuch lub piła zakleszczy się w rzazie, zawodnik nie otrzymuje żadnych punktów i traci prawo do startu w konkurencji „dokładność przerzynki”.
W Niedźwiedziu drwale przerzynali jedną kłodę. Komisja sędziowska dyskwalifikowała zawodników za przecięcie pasa środkowego, rozpoczęcie cięcia z góry w niewłaściwej strefie, nie odcięcie krążka i odcięcie krążka powyżej 5 cm grubości. Przyznawano od 0 do 30 punktów.

Dokładność przerzynki
Do tej konkurencji należy przygotować dwie toczone lub starannie obrobione kłody o średnicy 30–33 cm. Kładzie się je w odległości trzech metrów od siebie na deskach wkopanych w ziemię równo z jej powierzchnią. Granica między kłodą a deską powinna być zamaskowana warstwą wilgotnych trocin grubości 2–3 cm.
Kłody układa się na skrajnych brzegach desek tak, aby od wewnątrz deska wystawała 20 cm. Przy czołach kłód należy umieścić blokadę uniemożliwiającą odchylenie odcinanych krążków prowadnicą i zabezpieczyć je przed ruchami poprzecznymi.
Zawodnik podchodzi do linii startu, uruchamia pilarkę, stawia ją na linii i czeka na sygnał startu. Wtedy powinien:
• wziąć pilarkę,
• odciąć krążek o grubości 50–100 mm nie naruszając łańcuchem deski,
• zatrzymać łańcuch tnący,
• podejść do drugiej kłody i odciąć drugi krążek, jak poprzednio,
• zatrzymać łańcuch tnący i umieścić pilarkę na krążku leżącym na ziemi przy końcu kłody.
Podczas tej konkurencji w Rogozińcu zawodnicy odcinali po trzy krążki drewna o sumarycznej grubości 15 cm (tolerancja ± 1 cm). Zwyciężała drużyna, która miała najlepszy czas. Przyznawano punkty karne w postaci 10 dodatkowych sekund za każdy centymetr, jeśli grubość krążka była większa niż dopuszczalna.
Regulamin zawodów w Sieniawie przewidywał, że jeśli zawodnik wykona zadanie w ciągu 30 sekund lub szybciej, otrzyma 50 punktów. Za przekroczenie tego czasu odejmuje się po jednym punkcie za każdą sekundę. Punkty przyznaje się też za grubość niedopiłu (maksymalnie 100 pkt.) i prostopadłość przerzynki (maksymalnie 25 pkt.).
W razie skaleczenia jednej lub obydwu desek ocenia się tylko czas wykonania zadania i prostopadłość przerzynki. Punkty karne nalicza się zawodnikom, którzy przejdą przez kłodę (50 pkt.), odetną krążek nie mieszczący się w przedziale od 50 do 100 mm (50 pkt. za każdy krążek).
Jeśli podczas konkurencji spadnie łańcuch lub piła zakleszczy się w rzazie albo odkręci się przynajmniej jedna nakrętka, zawodnik nie otrzymuje żadnych punktów.
Za odsunięcie trocin z deski grozi dyskwalifikacja.

Przerzynka wałka pionowego
Konkurencja rozgrywana w Niedźwiedziu. Polega na odcięciu z wałka drewna ustawionego pionowo na ziemi krążka pięciocentymetrowej grubości, w jak najkrótszym czasie.
Kto przewróci wałek, nie odetnie krążka lub odetnie za grubo (tolerancja 1 cm) jest dyskwalifikowany. Zawodnik może zdobyć 15 punktów za najlepszy czas, każdy kolejny był punktowany o punkt mniej.

Przeniesienie stosu
Konkurencja rozgrywana na zwodach w Rogozińcu i Niedźwiedziu. Zadanie polega na przeniesieniu stosu drewna o wymiarach 1 m x 1 m x 1 m do wyznaczonego miejsca, tak aby zachować wymiar stosu.
Słupki do zabezpieczania należy wbić wałkiem. Zwycięża drużyna, która przeniesie stos w jak najkrótszym czasie.
Punkty karne (10 dodatkowych sekund) przyznawano w Rogozińcu jeśli jedna ze ścian była nierówna (odchylenia 10 cm) lub stos rozwalał się z powodu słabo wbitych pali.
W Niedźwiedziu za przekroczenie jednego z wymiarów stosu o 20% groziła dyskwalifikacja.

Sztafety rozgrywane w Niedźwiedziu


Łupanie wałków
Każdy zawodnik z drużyny rozłupuje siekierą trzy czterdziestocentymetrowe wałki.
Na komendę „start” zawodnik podbiega do wałków, rozłupuje trzy w jak najkrótszym czasie, odkłada siekierę
i wraca na linię startową. W momencie, gdy przekroczy linię, kolejny zawodnik z drużyny może zaczynać.
Za nierozłupanie wałka na dwie części grozi dyskwalifikacja.

„Na fajrant”
Konkurencja polega na rzucie kaskiem na wbity palik – tak aby kask na nim zawisł.
Na komendę „start” pierwszy zawodnik drużyny rzuca z linii startowej, aż mu się uda. Kolejny podbiega do palika, zdejmuje kask, wraca na linię startową i rzuca. Zadanie jest wykonane, kiedy wszystkim uda się zawiesić kask na paliku.

Konkurencje z zawodów drwali w Rogozińcu


Rzut wałkiem
Członkowie drużyny rzucają wałkiem. Technika dowolna. Odległość mierzona jest od linii rzutu do najbliższego punktu zetknięcia się wałka z ziemią.
Punkty karne (odjęcie od uzyskanej odległości jednego metra) naliczane są za przekroczenie linii rzutu. Wygrywa drużyna z najlepszym czasem.
W Sieniawie konkurencja ta była przewidziana dla gości przybyłych na zawody.

Waga płaczu
Startuje jednocześnie cała drużyna, na trzech stanowiskach ze wspólnym pomiarem czasu. Zadanie polega na trzymaniu pilarki oburącz za kabłąk, prowadnicą do przodu.
Ramiona wyprostowane przy stojaku tak, aby rękoma lekko go dotykać. Czas jest mierzony od dotknięcia rękoma stojaka do momentu, kiedy pierwszy zawodnik drużyny oderwie od stojaka ręce.
Konkurencję wygrywa grupa, która uzyskała najlepszy czas.

Przerzynka kłody piłą ręczną

Drwale muszą odciąć dwa krążki drewna o grubości nie większej niż 20 cm z tolerancją +/- 2cm.
Biorą w tym udział wszyscy zawodnicy z drużyny (zmiana po pierwszym krążku). Następnie każdy odcina piłą na wysięgniku kołek o długości 5 cm (tolerancja +/-1 cm).
Punkty karne (10 dodatkowych sekund) grożą za nie zmienienie zawodnika i za każdy centymetr więcej przy odcinaniu krążków lub kołków. Wygrywa drużyna, która uzyska najlepszy czas.

Rzut łańcuchem
Konkurencja polega na rzucie łańcuchem tnącym (po założeniu rękawic ochronnych), na kołek wbity w ziemię w odległości trzech metrów.
Każdy zawodnik rzuca dotąd, aż trafi. Wówczas rzucać zaczyna kolejny.
Jeśli zdarzy się przekroczyć linię, trzeba trafić łańcuchem jeszcze raz. Wygrywa drużyna, której zawodnicy jako pierwsi ukończą konkurencję.

Konkurencje na zawodach drwali (Zdjęcia: 12)

Zmiana układu tnącego zawodnikom w Bobrowie zajmuje najwyżej kilkadziesiąt sekund.Na zawodach w Sieniawie ścinkę i obalanie drzew przeprowadza się w lesie.W Niedźwiedziu w konkurencji okrzesywania startuje kilku zawodników równocześnie.Złożona przerzynka kłód w Lutowiskach.Dokładność przerzynki to konkurencja wymagająca dużego wyczucia pilarki.Przerzynka wałka pionowego.Przenoszenie stosu to najbardziej męcząca konkurencja podczas zawodów.Łupanie wałków na czas w Niedźwiedziu.Rzut kaskiem na palik.Uczniowie z Rogozińca zmagają się z wagą płaczu.W Rogozińcu przerzynkę wałków piłą ręczną wykonywały również dziewczyny.Rzut łańcuchem na palik.

 
Komentarze Komentarze do artykułuSkomentuj Dodaj komentarz

Brak komentarzy. Twój komentarz może być pierwszy.

Powrót

REKLAMA

REKLAMA

REKLAMA


 
 
facebook
newsletter

Zapisz się na bezpłatny

Wiadomości z portalu na e-mail

Zapisz