DREWNO.PL - Portal branży drzewnej - ogłoszenia
TARCICA.PL - internetowy sklep drzewny
 

Mądrze z lasu czerpane - nagradzane

PAP – Nauka w Polsce

Autor: Marta Stankiewicz
Źródło: PAP – Nauka w Polsce
Data: 2006-02-14


Certyfikaty FSC są dobrowolnym oznakowaniem, o które mogą ubiegać się sprzedawcy drewna i jego produktów. Są one dowodem na przestrzeganie zasad ekologii w procesach produkcji leśnej. W listopadzie ubiegłego roku polska Grupa Robocza FSC ustaliła ujednolicone "Zasady, Kryteria i Wskaźniki Dobrej Gospodarki Leśnej w Polsce".

Forest Stewardship Council (FSC) jest organizacją międzynarodową skupiającą instytucje zainteresowane promocją gospodarki leśnej zakładającej odpowiedzialność przyrodniczą i społeczną. Kupując produkty drewniane oznaczone certyfikatem FSC można mieć pewność, że pochodzą one z lasu zarządzanego zgodnie z dobrem przyrody, a także dobrem żyjących na jego terenie społeczności, czyli według zasad Dobrej Praktyki Leśnej.
Wiele w postrzeganiu problemu ochrony lasów zmieniło się na lepsze. Obecnie nie tylko chroni się istniejące drzewostany, ale całe ekosystemy leśne z ich specyficzną bioróżnorodnością, przede wszystkim poprzez utrzymywanie lasu w stanie zbliżonym do naturalnego. Im bardziej drzewostan zniekształcony jest przez człowieka, tym ryzyko szkód jest większe. Im bardziej różnorodne jest środowisko leśne, tym wytrzyma większą presję ze strony czynników mu zagrażających. W dotychczasowej gospodarce leśnej naturalne potrzeby ekosystemu nie zawsze były uwzględniane.

Przykładem wymogu, jaki spełniać musi certyfikowany obszar leśny, jest pozostawianie na każdym hektarze co najmniej 200 drzew dziuplastych, czyli takich, w których bytuje ptactwo, przyczyniające się m.in. do roznoszenia nasion. Również tzw. martwe drewno nie może być całkowicie usuwane. Na określonej jednostce obszaru leśnego należy pozostawiać minimum 5 proc. masy drewna martwego - wyjaśnia reprezentant Grupy Roboczej FSC w Polsce, Robert Knysak.

Pojawienie się obumarłego drzewa zmienia w sposób znaczący warunki siedliskowe na danym terenie. Zmieniają się nasłonecznienie, wilgotność, dostępność związków mineralnych. Tempo rozkładu zależne jest między innymi od stopnia nasłonecznienia stanowiska. Im więcej słońca, tym rozkład trwa dłużej. W miejscach ocienionych szybciej rozwijają się mchy, porosty, glony, wątrobowce i grzyby, stanowiąc rezerwuar wody, zarówno opadowej, jak i powstającej w procesach metabolicznych.

Martwe drewno jest też skarbnicą energii i substancji chemicznych (magazynowanych w jego tkance w konsekwencji fotosyntezowania „za życia”), niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ekosystemu. W miarę rozkładu drzewa wzrasta jego przydatność jako mikrosiedliska. Jest to bardzo istotne dla zwierząt wyższych. Drewno stanowi wówczas schronienie i źródło pokarmu dla ssaków, płazów, gadów i ptaków. Dzięki jego obecności przetrwać mogą rzadkie gatunki zwierząt, jak dzięcioły białogrzbiety, dzięcioły trójpalczaste, muchołówka białoszyja, sinak, włochatka, sóweczka.

(...)

Wewnątrz lasu pozostawiane są także tzw. użytki ekologiczne, czyli enklawy innych siedlisk, jak małe zbiorniki wodne czy polany śródleśne będące potencjalnym miejscem egzystowania wielu gatunków zwierząt, dzięki którym wpływa się dodatnio na zachowanie równowagi wewnątrz leśnego ekosystemu. Na zrębach pozostawia się przestoje, czyli drzewa służące jako schronienie dla licznych organizmów.

Przyjęcie ujednoliconych standardów FSC oznacza szansę na lepszą ochronę polskich lasów poprzez ograniczenie złych praktyk, które dotychczas nie zostały wyeliminowane nawet w lasach objętych certyfikatem. Dotychczas stosowanie w Polsce standardów FSC miało charakter bardzo ogólny, ze względu na specyfikę problemów i zagrożeń w polskiej gospodarce leśnej. Każda z 15 akredytowanych przez FSC firm miała prawo do własnej interpretacji standardów międzynarodowych. Istniało wiele rozbieżności, zarówno w odniesieniu do ochrony reprezentatywnych obszarów leśnych, jak i gatunków zwierząt oraz roślin na nich bytujących.
Obecnie w kraju istnieje ponad 6 mln hektarów lasów objętych certyfikatem. Według Roberta Knysaka, wraz z wprowadzeniem ujednoliconych standardów obszary te zostaną poddane weryfikacji. Wprowadzenie nowych zasad certyfikowania wymagać będzie wielu zmian w prawodawstwie polskim - mówi Knysak.
"Uważam za bardzo cenne dla polskiego leśnictwa precyzyjne określenie konkretnych parametrów, jakie muszą być spełnione, by las otrzymał certyfikat. Na całym świecie dąży się do takiego gospodarowania lasami, by w jak największym stopniu przypominały obszary naturalne, poprzez zachowanie takich elementów, które pozwalają utrzymać bioróżnorodność i zachodzące w lesie naturalne procesy biologiczne. Również kwestie związane z zapewnieniem odpowiednich warunków pracującym w lesie ludziom powinny być na terenie lasów certyfikowanych bardziej "cywilizowane". Leśnicy powinni mieć odpowiednie zabezpieczenie socjalne, odzież ochronną, a także zapewnione należyte wynagrodzenie za pracę" - wylicza Knysak.

Ujednolicone polskie standardy FSC przyjęte zostały po blisko pięciu latach dyskusji. W skład polskiej Grupy Roboczej FSC, zainicjowanej przez WWF, wchodzą przedstawiciele społecznych i ekologicznych organizacji pozarządowych, leśników, a także przedstawiciele przemysłu drzewnego.
(...)

PAP – Nauka w Polsce, Marta Stankiewicz

 
Komentarze Komentarze do artykułuSkomentuj Dodaj komentarz

Brak komentarzy. Twój komentarz może być pierwszy.

Powrót

REKLAMA

REKLAMA

REKLAMA


 
 
facebook
newsletter

Zapisz się na bezpłatny

Wiadomości z portalu na e-mail

Zapisz